ଏକ ପବିତ୍ର ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ, ଯେଉଁଠାରେ ଯଜ୍ଞ କୁଣ୍ଡରେ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ସିଧା ଉପରକୁ ଉଠିଯାଏ, ଧୂଆଁ ସହିତ ତାହାର ଜ୍ୱାଲା ଦେଖାଯାଏ, ସେଠି ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ ବେଲ୍ଲୋଜ୍ ଫୁଙ୍ଗାଇବା ପରି ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, କମାରଙ୍କ ଅଗ୍ନି ପରି, ବେଲ୍ଲୋଜ୍ ଫୁଙ୍ଗାଇଲେ ଯେପରି ଦ୍ରୁତ ଜ୍ୱାଲିଉଠେ, ସେପରି ତାଙ୍କର ଶିଖା ଚମକେ। ଏହି ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଦୟା ଓ ମିତ୍ରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ସହ, ମୁଁ ମନେ ଭାବିଲି, ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଦ୍ୱେଷକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବି, ଦୁଷ୍ଟତାରେ ପରାଜିତ ହେବିନାହିଁ। ଏହି ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁଥିରେ ବିଜୟୀ ଶକ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ରହିଛି, ସେହି ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ଯେଉଁଥିରେ ଜୟ ଓ ବୃଦ୍ଧି ରହିଛି, ଯାହା ଆମକୁ ଯୁଦ୍ଧ ଓ ସ୍ପର୍ଧାରେ ସଫଳ କରେ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ନିରାପଦ ଓ ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ୍ ଯଶ ଆଣ, ଆମକୁ ଶକ୍ତିର ପଥରେ ନେଇଯାଅ, ଧନ ହାରାଇବାରୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ନେତୃତ୍ୱରେ ଅସୀନ ହେଉଛ, ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ନି। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ଓ ଦାନ ଦେଇ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ଆୟୁ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାଅ। ଯେଉଁମାନେ ଘୋଡ଼ାରେ ଧନୀ, ପ୍ରଶଂସାର ଗୀତ ଗାଇଥିବା, ସେମାନଙ୍କ ଶୂରବୀର୍ୟ ଏପରି ଉଚ୍ଚ ଯେ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯାଏ, ସେମାନେ ସ୍ୱଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଜ୍ୱାଲା ଦ୍ରୁତ ରଥ ଭଳି, ହଡ଼େଇ ମେଘ ଭଳି, ଚମକି ଆଗକୁ ବଢ଼େ। ଏବେ ଆମ ସହଯୋଗ ଓ ଧନ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ, ଅଗ୍ନି, ଆମ ଆଶା ଓ ଆମ ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ସଫଳ ହେଉନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତୁ। ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଯେଉଁଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେହି ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଖକୁ ଧନ ଆଣନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞ ପୁରୋହିତ ଭାବେ, ବିଜୟୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଧନ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସଚେତନ, ନୂତନ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ। ଘୃତରେ ଦୀପ୍ତ ମୁହଁ ସହିତ, ଅଗ୍ନି ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁ ଚମକେ, ପୂଜକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ। ଯଜ୍ଞର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ, ପ୍ରଥମ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ଅଗ୍ନିକୁ ତିନି ଅଲତାରରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରାଯାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଦେବମାନେ ସହିତ, ସେ ଯଜ୍ଞ ବେଦିରେ ହୋତାର୍ ଭାବେ ବସନ୍ତି। ମାତାମାନେ ଅପରିଷ୍କୃତ ଭାବରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ପବିତ୍ର, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଋଷି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଦୟ ହେବା ସମୟରେ ଉଦିତ। ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବଢ଼ାଯାଏ, ତାଙ୍କ ଧୂଆଁ ଆକାଶରେ ଚିହ୍ନ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ଅଗ୍ନି ଆମ ଯଜ୍ଞରେ ସନ୍ତୋଷ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ ଅଗ୍ନିକୁ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ସେ ପ୍ରସ୍ତୁତିକର୍ତ୍ତା ଓ ଦୂତ ଭାବେ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିବେଦନ ନେଇଯାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ବାଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନୀକୁ ବାଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଏହି ମଧୁର ଉଚ୍ଚାରଣ ଓ ଚିନ୍ତା ତୁମ ପାଇଁ, ଏହି ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁ। ନଦୀ ଓ ବିଶାଳ ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇ, ବଢ଼ାଏ। ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ କାଠରେ ଲୁଚିଥିବା ବେଳେ ଖୋଜିଥିଲେ, ଜ୍ଵାଳା ଭଳି ଚମକେ, ମଜବୁତ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଅଙ୍ଗିରା କୁହାଯାଏ। ଏହି ମହାନ, ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ, ସତ୍ୟର ବୃଷ, ସ୍ୱାମୀ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ମୁଁ ଗୀତ ନିବେଦନ କରେ। ଶୁଦ୍ଧ ଘୃତ ପରି ଏହି ଗୀତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଉ। ସତ୍ୟ ଜାଣ, ସତ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନା କର, ପୁରାତନ ସତ୍ୟର ଧାରା ଅନୁସରଣ କର। ମୁଁ କେବେ ଚାଳାକି କିମ୍ବା ଜୋରଦେଇ ଯିବାକୁ ଚାହେଁନି—ମୁଁ ଲାଲ ବୃଷ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ସତ୍ୟ ଚାହେଁ। ଅଗ୍ନି, କେଉଁ ଉପାୟରେ ତୁମେ ଆମ ନୂତନ ଗୀତକୁ ଜାଣୁଛ? ତୁମେ ଋତୁ ଜ୍ଞାନୀ ଦେବ, ମୁଁ ଧନର ସ୍ୱାମୀ କିଏ ଜାଣେନି। ଅଗ୍ନି, କାହାମାନେ ତୁମ ପାଖରେ ଶତ୍ରୁ ପାଇଁ ଦାସ? କିଏ ଧନ ଆଣିଦେଇ ରକ୍ଷା କରେ? କିଏ ଅସତ୍ୟରୁ ରକ୍ଷା କରେ? କିଏ ଧର୍ମ ଦେଖେ? ଅଗ୍ନି, ତୁମ ସାଥୀମାନେ ବିଭକ୍ତ—କିଛି ଶୁଭ, କିଛି ଅଶୁଭ। ସେମାନେ ନିଜେ ଅସ୍ଥିର, ତଥାପି ଧର୍ମ କୁହି ଅଧର୍ମ କଥା କହନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟ ଓ ଲାଲ ବୃଷକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ଉଦ୍ୟମୀ ନାହୁଷଙ୍କର ବିଶାଳ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଗୃହ ଥାଉ। ଅମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ଦେଇ ଡାକୁଛୁ, ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁଛୁ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ। ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଆଦର କରୁଛୁ, ଆଜି ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଚଳିତ, ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଯାଉଛ, ଦେବୀୟ ଧନ ଆଣୁଛ। ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତିକର୍ତ୍ତା, ସେମାନେ ଦେବସଭାକୁ ଉପାସନା କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ, ବାଛା ଯଜ୍ଞ ପୁରୋହିତ, ମାନ୍ୟତା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ତୁମେ ଯଜ୍ଞ ବିସ୍ତାର କର, ଶକ୍ତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଶଂସାରେ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଚକ୍ର ଭଳି ପାର, ଦେବମାନେ ଠାରୁ ଅଧିକ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଉପହାର ଦିଅ। ପ୍ରଶଂସାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଜଗାଅ, ଅମର ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କର। ଆମ ନିବେଦନ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖ। ଯଜ୍ଞରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହି ଅମର ଦେବକୁ ପୂଜନ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ। ସେ ଦେବକୁ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ନିତ୍ୟ ପୂଜନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ହବିର ଆହୁତି ନେଇଯିବା। ଅଗ୍ନି ଜନ୍ମ ନେଇ ଚମକେ, ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଓ ଅନ୍ଧକାରକୁ ନଶ୍ୱ କର, ଗାଈ, ଜଳ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଖୋଜିଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ଯୋଗ୍ୟ ଋଷି, ଘୃତମୁଖ, ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ସେ ଆସନ୍ତୁ, ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଘୃତ ଓ ଗୀତରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଅଗ୍ନିକୁ ବଳିଏ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀ, କବି, ଜଣାଯିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପୁରାତନ ସ୍ତୁତି ଗୀତ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛି। ଅଗ୍ନି, ଧନର ନାଥ, ଦୟାଳୁ ଅସୁର, ଘୃତରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟର ସମର୍ଥକ।