ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଋଷିମାନେ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଭାବନାରେ ଲୋକମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, କାରଣ ସେ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିର ଦାତା, ଯାହାଠାରେ ଗାଈ ଏବଂ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ। ଅଗ୍ନି ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣିଦିଏ। ସେ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ନିଜେ ଧନ ପାଇଁ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରି, ସେ ଇଚ୍ଛାରେ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଯାଆନ୍ତି। ତେଣୁ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆସୁ। ଋଷିମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ତାଙ୍କର ଅମୃତ ଅଗ୍ନିଶିଖା ଆଲୋକିତ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ ଦେଇ ଷ୍ଟୁତି କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ଜନସମୂହର ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ନାୟକ, ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ, ଯିଏ ହବି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନିର ଅନେକ ରୂପ ଅଛି, ସେ ଦେବଲୋକର ଦୂତ ଭାବେ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଶିଖା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଜୟପ୍ରଦ, ଯେଉଁଠାରେ ଗାଈମାନେ ଚରାଗାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ ଯେ, ସେ ନୂତନ ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ପୋଷଣ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଘରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କ ନିୟମରେ ଚାଲନ୍ତି। ଘୃତପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୋଇଟି ଚମଚ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ରଖାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ମାନ୍ୟତା ପାଆନ୍ତି। ଏଭଳି ହୋଇ, ଅମୃତ ଅଗ୍ନି ଷ୍ଟୁତି ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ନୀଳ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଘୋଡାର ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ମିତ୍ରମାନେ, ଅମେ ଆମର ଭୋଜନ ଏବଂ ଷ୍ଟୁତିକୁ ଏକତ୍ର କରି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେଉଛୁ, ଯିଏ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଧନର ପୁତ୍ର। ଯେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି, ସେଠି ନୂତନ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଭୋଜନ ଏବଂ ମାନବ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଏକତ୍ର ହୁଅ, ମୁଁ ଶକ୍ତି, କୀର୍ତ୍ତି ଏବଂ ସତ୍ୟର ରେଖା ଦେଉଛି। ଅଗ୍ନି ନିଜେ ଆଲୋକର ଦୀପ, ରାତିରେ ଦୂରେ ବସିଥାନ୍ତି; ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଅମୃତ, ଜଙ୍ଗଲ ମାଧ୍ୟମରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ତାହାକୁ ଦଗ୍ଧ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନିର ଏହି ଶକ୍ତି ଏବଂ ଉତ୍ସାହ ଦେଖି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତର ପୋଷଣ ପାଇଁ ବଂଟନ କରନ୍ତି; ସେ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ମଧୁର ପାନୀୟ, ଯାହା ଦୂର ଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଚାହାନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଧନର ଦାତା, ଜେଉଁଠି ଗୋଧନ ରହିନଥାଏ, ସେଠି ଧନ ନାହିଁ; ସେ ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଦାଢ଼ି, ଶୁଦ୍ଧ ଭୋଜ୍ୟ ଏବଂ କଦାପି ଯୁଦ୍ଧରେ ଦଗ୍ଧ ହୁଏ ନାହିଁ। ଅଗ୍ନି ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେଉଁଠାରୁ ଧାର ଖଡ଼ଗର ନିକଟରେ ଝରଣା ଝରେ, ସେ ମାଆଁରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ମହାବୀର ଭଳି ଅଂଶ ବଂଟନ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଘୃତ ଢାଳି ଯଜ୍ଞ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଶଂସା ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ। ଏହିପରି, ଦୟାଳୁ ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଲୋକମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା ଗୋଧନ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ରି ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ପାଇଲେ। ଅଗ୍ନି, ପୂର୍ବତନ ସାଧୁମାନେ ଯିଏଁକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଥିଲେ, ସେ ଗୃହପତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଆଶ୍ରୟ ଦେନ୍ତି, ଏବଂ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାର ଶତ୍ରୁ। ମାନବ ଗୋଷ୍ଠୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ଜ୍ଞାତା, ଧନର ଦାତା, ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଦୟାଳୁ। ଅଗ୍ନି ଦୂରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସବୁ ଦେଖନ୍ତି, ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି କରନ୍ତି ଏବଂ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଚମକନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଦୃଢ଼ ସ୍ତମ୍ଭ ସମ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଅନେକ ରୂପରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ କୁଳ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତି ଅପରିମିତ। ଅଗ୍ନି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦୂତ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଅଞ୍ଜିରସ ଭାବେ ଡାକାଯାଏ। ତାଙ୍କୁ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ, ସେ ଉଦ୍ଭିଦ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନିକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦେବତା ଭାବେ ଅର୍ପଣ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେ ଯଜ୍ଞର ଅନୁଷ୍ଠାନକୁ ସଠିକ୍ କ୍ରମରେ ନେଇଯାନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଦାନଶୀଳ ଗୃହର ପୁରୋହିତ, ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ, ପୁରସ୍କାର ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତି ଏକତ୍ର ହୁଏ। ଅଗ୍ନି ଶିଶୁ ସମାନ ନୂତନ ଭାବେ ଉପନିଷ୍କୁରା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମନେଇଥାନ୍ତି, ଏହିପରି ସେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସତ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନର ପାଳକ। ଅଗ୍ନି ଗହଣ କରିବାକୁ କଠିନ, ମାଆଁମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଧରିପାରିନାହାନ୍ତି; ସେ ଅନେକ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଦଗ୍ଧ କରିଥାନ୍ତି, ଗାଈ ଚରାଗାହରେ ଯେପରି ଚରେ। ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ସିଧା ଉପରକୁ ଉଠେ, ଧୂଏଁ ସହିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ସେ ସୁନାର କାମର ଅଗ୍ନିପରି ଚମକନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ଏବଂ ମିତ୍ରଙ୍କ ଦୟାରେ ମୁଁ ଦ୍ୱେଷକୁ ଜୟ କରିପାରିବି, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ପରାଜିତ ହେବି ନାହିଁ। ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଏମିତି ଧନ ଦିଅ, ଯାହା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜୟପ୍ରଦ, ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଏବଂ ସଂଘର୍ଷରେ ଆମକୁ ବୃଦ୍ଧି ଦିଏ। ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ, ଯାହା କ୍ଷତିହୀନ, ଆମକୁ ଶକ୍ତିର ପଥରେ ନେଇଯାଅ, ଧନର କ୍ଷୟରୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମର ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଜ୍ଞାନର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ତୁମେ ଅଧିପତି ହେଇଛ; ତୁମେ ମିତ୍ର ସମାନ, ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ। ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଷ୍ଟୁତି କରି ଉପହାର ଆଣିଛନ୍ତି, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କର ଆୟୁ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ବଢ଼ାଅ। ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ଘୋଡାର ଧନରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଆକାଶକୁ ଛୁଏ। ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଶିଖା ଦୀପ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦୃତ ରଥ ପରି ଗର୍ଜନ କରେ, ମେଘବିଦ୍ୟୁତ ପରି ଚମକେ। ଏବେ ଅଗ୍ନି, ଆମର ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଏବଂ ଧନ ଦାନ ପାଇଁ, ନବୀନ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାଧା ଜୟ କର। ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରିଛନ୍ତି, ହୋତା ଭାବେ ତୁମେ ଧନ ଆଣ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୃଦ୍ଧି ଦିଅ।