ଏହି ପବିତ୍ର ବେଦମୟ କଥାରେ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦେବତାମାନେଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଯାତ୍ରା, ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ତାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯିବା ଘଟଣାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି। ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳରେ, ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେଉତା, ଯେଉଁମାନେ ନାସତ୍ୟ ନାମରେ ପରିଚିତ, ସୁନାର ରଥରେ ବସି, ମଧୁର ସୋମରସ ପାନ କରିବାକୁ ଏବଂ ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦାନ କରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ହେଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀ ଦୁହିଁଠାରୁ, ସୁନାର ଓ ଭଲଭାବେ ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଆସନ୍ତି; ଅନ୍ୟ କେହି ତାଙ୍କୁ ଅଟକାଇ ପାରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ତାଙ୍କର ପୁରାତନ ମୂଳ ଏବଂ ଉତ୍ପତ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରେ। ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେଉତାଙ୍କୁ ଯେତେବେଳେ ଭକ୍ତମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଇଁ ଦିଗରୁ ଅନେକ ବୀର ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଇ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଚିତ୍ତକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଏ, ଏହି ଭଲ ଦୟା ଓ ପୁରସ୍କାର ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ଗାୟକଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ଲାଗିଥିବା ଆଶାକୁ ପୂରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଯାତ୍ରାରେ, ତାଙ୍କର ରଥ ଆକାଶର ଶିଖରକୁ ବେଢ଼ିଆଁଉଛି; ତିନିଟି ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଏହାକୁ ଟାଣୁଛି, ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ମଧୁର ଘୋଡ଼ା ଅଲଗା ଦିଗରେ ଦୌଡ଼ୁଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଭାତରେ, ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେଉତାଙ୍କର ମଧୁର ଘୋଡ଼ା ଉଠି ଆସେ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି, ଆକାଶରେ ଆଲୋକ ବିସ୍ତାର କରେ। ସେମାନେ ମଧୁର ପାତ୍ରରେ ସୋମରସ ପାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ରଥକୁ ମଧୁର ରାସ୍ତାରେ ଯୋଗ କରନ୍ତି, ଅତିମଧୁର ଉପହାର ନେଇ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କର ମଧୁର ହଂସମାନେ, ସୁନାର ପାଖ ଥିବା, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଉତ୍ସାହି, ପ୍ରଭାତକୁ ଜାଗାଇ ଦେଇଛନ୍ତି; ସେମାନେ ମଧୁ ଉପରେ ମଧୁମକ୍ଷିକା ପରି ଆସନ୍ତି, ନିବେଦିତ ହୋମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି। ପ୍ରଭାତର ଆଗମନ ସମୟରେ, ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେଉତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗିଅଳି ଜ୍ୱଳିଉଛି; ଯେତେବେଳେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଦ୍ରୁତକର୍ମୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସୋମକୁ ପିଷି ମଧୁ ବାହାର କରେ। ଏହି ଆଶ୍ୱିନ୍ ଦେଉତା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଗୋଡ଼ିଏ ମଧୁର ମିଳନରେ, ଦିନ ଭରି ଆଲୋକ ପ୍ରସାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରଣ କରେ। ମୁଁ ତାଙ୍କର ଅଜର ଚକ୍ର ବିଶିଷ୍ଟ ରଥର ଗୁଣଗାନ କରିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କୁ ଦାନଶୀଳ ଯଜ୍ଞପତିଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇ ଯାଏ। ଏବେ, ବାୟୁ ଦେବଙ୍କୁ ମଧୁର ରସର ପ୍ରଥମ ସ୍ୱାଦକ ଭାବେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଏ; ସେ ଶତ ସାଥି ଏବଂ ରଥ ସହିତ ଆସନ୍ତି, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥଚାଳକ ଭାବେ ସୋମରସ ପାନ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଏହି ସୋମପାନ ପାଇଁ ଆଣିଥାଏ; ସୁନାର ଶୋଭିତ ଓ ଭଲଭାବେ ଯୁକ୍ତ ରଥ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁ ଆସେ। ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ଶକ୍ତିର ରଥରେ, ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଭକ୍ତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି, ଏବଂ ଗୃହସ୍ଥର ଘରେ ଦେବମାନେ ସହିତ ସୋମରସ ପାନ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ଆଗମନ ଓ ସୋମପାନ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଅଛି। ପୁନି, ବାୟୁଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଘରର ମଧୁର ସ୍ଥାନରେ ଡାକାଯାଏ; ତାଙ୍କର ଦଳ ସହିତ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, କାରଣ ସମସ୍ତ ଧାରା ଏମାନଙ୍କ ସମୀପକୁ ଆସେ। ତାଙ୍କର ଅନୁଚରମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସେବାକୁ ଉତ୍ସୁକ, ସେମାନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞର ଭାର ବହିବା ପାଇଁ ଆଣିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ। ବାୟୁଙ୍କୁ ଏଠି ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ, ଯେଉଁମାନେ ନିବେଦିତ ହୋମ ସଜାଇଛନ୍ତି, ପୂଜା ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି, ଧନ ବଣ୍ଟନ କରୁଥିବା ମହାନ ଭଳ ଲୋକଙ୍କ ପରି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥଚାଳକ ବାୟୁ, ସେ ଅନୁଚରମାନେ ସହିତ ଆସନ୍ତି, ଅପଶପଥ ଦୂର କରନ୍ତି। ବାୟୁ ଦେବ ଶୋଭାମୟ ରଥରେ ଉପଜାଉ କଳା ଭୂମିରେ ଆସନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଏହି ସୋମପାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନବ୍ବେଟି ଘୋଡ଼ା ମନୋବଳ ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ କରାଯାଏ। ଶତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଓ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କର ରଥ ଶୀଘ୍ର ଆସେ। ଏହିପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ପାଇଁ ନିବେଦିତ ହୋମ ଓ ସୋମରସ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ସେମାନଙ୍କୁ ଗୃହରେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଏ, ଏବଂ ଶତ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ହଜାର ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେବାକୁ ବିନୟିତ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ। ଯଜ୍ଞ ପ୍ରେସରେ ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଡାକାଯାଏ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଗୃହରେ ଆସି ସୋମରସ ଉପଭୋଗ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ। ଅନ୍ତେ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ, ଯେଉଁମାନେ ତିନି ଆସନରେ ବସି, ତାଙ୍କର ଗର୍ଜନା ଦ୍ୱାରା ଦିଗନ୍ତକୁ ଅଲୋକିତ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ ଋଷିମାନେ, ତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶୁଭ ଭାଷା ସହିତ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଦୃତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ସାଥିମାନେ ଦୂର ଦୂରନ୍ତରୁ ଆସି, ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଦୁଧର ଉତ୍ସକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସତ୍ୟ ଅନ୍ୱେଷୀମାନେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସମୀପରେ ବସିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପାହାଡ଼ ଓ ଖଣ୍ଡ ଠାରୁ ମଧୁ ଝରିପଡ଼େ। ବୃହସ୍ପତି, ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକର ଶିଖରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରି, ସାତ ମୁଁହ ଓ ସାତ କିରଣ ସହିତ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଚିରିଦେଇଛନ୍ତି। ସ୍ତୋମ, ଋକ୍ ଓ ତାଙ୍କର ସାଥିମାନେ ସହିତ, ବୃହସ୍ପତି ବଳାକୁ ଭେଦିଛନ୍ତି, ଗର୍ଜନାରେ ଗାଈମାନେ ବାହାରିଯାଉଛି। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ପିତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ହୋମ ସହିତ ପୂଜା କରିବାକୁ କୁହାଯାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦର ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳୁ। ଶେଷରେ, ବୃହସ୍ପତି ରାଜା ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ସମସ୍ତ ବିରୋଧୀଙ୍କୁ ଦୂରେଇ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ଉପକାରୀଙ୍କ ଦୟାରେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ମାନ୍ୟତା ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଯାତ୍ରା, ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ତାଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଆମକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଭକ୍ତି ଓ ଆଶୀର୍ବାଦର ଅନୁଭୂତି ଦେଇଥାଏ।