ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଭରିଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଅନ୍ୱେଷଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ଓ ନିଷ୍ଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଦୟାରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ କରି, ବିଶ୍ୱରେ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ। ଭକ୍ତମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ସମୟରେ, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ, ସେପରି ଆଉ ଧନ ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ। ସୋମରସ ପିଇ ମିତ୍ରତାରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ମଳିନ ଚିତ୍ତ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦମନ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଏହି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଅଗ୍ରଣୀ ହୋଇ, ବଳିଏ ଗାୟକୁ ଯେପରି ନେଇଯାଏ, ସେପରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଦୟାରେ ପୋଷଣ ଦେଇଥିବା ଗାୟ ଶିଶୁ ଗାଈକୁ ଯେପରି ଦୁଧ ଦେଉଛି, ସେପରି ଏହି ଭୂମିରେ ଅଧିକ ଦୁଧର ଧାରା ବହୁଥିଲା। ଯେଉଁଠି ପୁଅମାନେ ପ୍ରେମରେ ପୋଷିତ, ସନ୍ତାନମାନେ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭା ଦେଉଛି, ଏବଂ ପୁରୁଷମାନେ ସାହସରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ ତାଙ୍କ ରକ୍ଷା ଦେଇ ଥିଲେ। ଭକ୍ତମାନେ ପୁରୁଣା ଏବଂ ବହୁଳ ସହାୟତା ପାଇଁ, ପୁରସ୍କାର ଲାଗି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ବାଛିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁ, ପ୍ରିୟ ବାପାଙ୍କ ପରି ଆଶ୍ରୟ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁ ଭାବନା ତାଙ୍କ ସହାୟତା ଅନ୍ୱେଷଣ କରେ, ସେଗୁଡିକ ବିଜୟୀ ହୋଇ, ଭ୍ରମିତ ହୋଇନାହିଁ, ସିଧାସଳଖ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ। ମୋର ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଭାବନା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଛି, ସମୃଦ୍ଧି ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛି, ଦାନଶୀଳ ଗୃହସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଘରକୁ ଅତିଥି ଯେପରି ଆସନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସା ଲାଗି ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି। ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ଉତ୍ତମ ଧନ ଓ ଅବିଚଳ ସମ୍ପଦ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସ୍ୱାମୀ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲୁ। ଏହି ସମସ୍ତ ଧନ ଯେଉଁମାନେ ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ନିତ୍ୟ ନୂତନ ରକ୍ଷା ଦେଇ ଆମ ସହିତ ରହିଥିଲେ। ଏହିପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ ମହାଶକ୍ତି ଓ ରକ୍ଷା ନେଇ, ପୁରସ୍କାର ଲାଗି ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆସିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଦୟା ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ଭୂମିରେ ଏକ ଶାସକଙ୍କ ଭଳି ମୋର ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ସ୍ଥାପିତ ହେଉ, ଯେପରି ଅମରମାନେ ରାଜ୍ୟ କରନ୍ତି। ଦେବମାନେ ବରୁଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି, ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ରାଜା, ଉଚ୍ଚତମ ଦ୍ୱାରା ବାଛାଯାଇଛି। ମୁଁ ବରୁଣ ରାଜା, ମୋତେ ସର୍ବପ୍ରଥମ ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଛି। ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ବରୁଣ; ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ଅପାର, ଦୁଇ ଲୋକ ସୁସଂଖ୍ୟାଳିତ। ଟ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ଭଳି ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଜାଣି, ମୁଁ ଦିଗବନ୍ଧନ କରିଛି। ମୁଁ ଜଳକୁ ବଢ଼ାଇଛି, ବହୁଥିବା ଜଳକୁ ରୋକିଛି, ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛି, ଏହା ସତ୍ୟର ଆସନ। ମୁଁ ଅଦିତିର ପୁଅ, ସତ୍ୟର ଅନୁସରଣକାରୀ, ଏବଂ ତିନି ଲୋକକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛି। ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥ ଉପରେ ଯେଉଁମାନେ ପୁରସ୍କାର ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛି, ସେମାନେ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଡାକିନାହାନ୍ତୁ; ମୁଁ ମଘବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ନିବେଦନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଧୂଳି ଉଡ଼ାଉଛି। ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିଛି; ମୋର ଦିବ୍ୟ ଅଜୟ ଶକ୍ତିକୁ କେହି ସମ୍ମିଳିତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ସୋମ ଓ ଅନ୍ୟ ଷ୍ଟୁତି ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ, ଦୁଇ ଅପାର ଲୋକ ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୁଏ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଜାଣ, ବରୁଣଙ୍କୁ ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦିଅ। ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚୟିତମାନେ ପାଇଁ ନଦୀକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏଠାରେ, ଆମ ପୁର୍ବଜ ସପ୍ତ ଋଷି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଦାସା ଦୁଃଖରେ ବନ୍ଧାଯାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ବର୍ଦ୍ଧିତ ଅର୍ଧଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଳି ଦେଇଥିଲେ, ଟ୍ରସଦସ୍ୟୁ ପାଇଁ। ପୁରୁକୁତ୍ସର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣଙ୍କୁ ବଳି ଓ ନମସ୍କାର କରି ଡାକିଥିଲେ। ତେବେ ତୁମେ ଟ୍ରସଦସ୍ୟୁ ରାଜାକୁ, ବୃତ୍ର ହନ୍ତା, ଅର୍ଧଦେବତା ଦାନ କରିଥିଲେ। ଧନ ଓ ଗୋଧନ ସହିତ ଆମେ ଆନନ୍ଦ କରିବାକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ବଳି ଓ ଧାନ୍ୟ ଦେଇ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲୁ। ସେମାନେ ଆମକୁ ସଦା ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅବିଚଳ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏଠିଏ, କିଏ ଶୁଣିବେ, କିଏ ଦେବତାମାନେ ଆମର ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କରିବେ? ଅମର ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ ଏହି ମନୋହର ଷ୍ଟୁତି ଦିଅଯିବ? କିଏ ଆମକୁ ସ୍ନେହ ଦେବେ, କିଏ ଅଧିକ ଦୟାଳୁ ହୋଇ ଆସିବେ? ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା ଯେଉଁ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ରଥକୁ ବାଛିଥିଲେ, ସେହି ଅଶ୍ବିନୀଦ୍ୱୟ ଶୀଘ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ ହୋଇ ଆସନ୍ତି। ଅଶ୍ବିନୀଦ୍ୱୟ ହେଉଛନ୍ତି ଦିବ୍ୟ, ସୁନ୍ଦର ପଖିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। କିଏ ତୁମର ରକ୍ଷା, କିଏ ତୁମକୁ ଡାକିବେ? ତୁମେ ସ୍ୱୀଟ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇ ବିଶାଳ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ତୁମର ରଥ ଆକାଶ ଉପରେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ, ସାଗରରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ। ମଧୁ, ମଧୁରାସ, ମଧୁ ପାନୀୟ ତୁମ ପାଇଁ ବହୁଥିଲା, ତୁମ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ରଥକୁ ଟାଣୁଥିଲେ। ନଦୀ ତୁମ ଘୋଡ଼ାକୁ ରସରେ ନିହାତ କରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ଚକ୍ରକୁ ଘୁରାଏ। ତା'ପରେ ତୁମ ଅକ୍ଷୟ ଯାନ ଆଗକୁ ବଢ଼େ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟାର ନାଥ ହେଲେ। ଏଠିଏ, ଯେତେବେଳେ ତୁମ ଦୟା ଅନ୍ୱେଷଣ କରାଯାଏ, ଏହି ମଙ୍ଗଳ ଇଚ୍ଛା ଆମପାଖକୁ ଆସୁ। ଗାୟକ ପାଇଁ ବିଶାଳ ସ୍ଥାନ କର, ଏହି ଆଶା ତୁମର ପାଖରେ ଅଟୁଟ ଅଛି। ଏହି ଅଶ୍ବିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଆସନ ଥିବା ରଥକୁ ଆଜି ଗୋମାତାଙ୍କର ସମାବେଶରେ ଡାକାଯାଉଛି। ଏହି ରଥ ସୂର୍ଯ୍ୟା, ବଧୂ, ଗାୟକ, ଦାନଶୀଳ ଏବଂ ଦୟାଳୁକୁ ବହନ କରେ। ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ବିନୀଦ୍ୱୟ, ଦିଗନ୍ତର ନାତି, ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଅର୍ଜନ କର। ତୁମ ଆକୃତି ଘୋଡ଼ା ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛି, ତୁମ ରଥ ଯୋକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଚଳିଛି। ଆଜି କିଏ ତୁମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ନିବେଦନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବେ? ପ୍ରାଚୀନ ସତ୍ୟ ପାଇଁ, ପ୍ରଥମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ, ଯିଏ ଆଦର ସହିତ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରିବ, ସେ ତୁମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବ। ସୁନା ରଥରେ, ନାସତ୍ୟା ଦ୍ୱୟ, ଏହି ବଳିକୁ ଆସନ୍ତୁ। ମଧୁରାସ ସୋମ ପିଇ, ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ।