ଏହି କଥାର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଗୌରବରେ, ଯିଏ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଥମ ଅଂଗୀରାସ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା ଓ ମିତ୍ର, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ ମାରୁତ ମାନେଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନିୟମକ, ବିଶାଳ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଥିବୀକୁ ଆକର୍ଷଣ କର; ତୁମେ ଦୁଇ ମାଆର ଅନ୍ତର୍ଗତ, ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଚାହାଁ, ସେଉଁଠାରେ ଅଛି। ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ମାତାରିଶ୍ବନ ପାଇଁ ଦେଖାଗଲେ, ଭଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିବସ୍ବତଙ୍କ ପାଖରେ ଦିଗନ୍ତରେ ଦେଖା ଦେଲେ; ତୁମର ପୂଜାରୀ ଦାୟିତ୍ୱରେ ଦୁଇ ପ୍ରଥିବୀ ହମେଶା ହାର୍ସି ଥିଲେ। ତୁମେ ମାନବତା ପାଇଁ ଆସ୍ଥାର ଦାୟକ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଉଛ; ତୁମେ ସମ୍ପର୍କର ଦେବତା, ଯିଏ ଆଦିକାଳରୁ ଅବିକାରୀ। ତୁମେ ଶକ୍ତିର ବୃଦ୍ଧିକାରୀ, ଉଠା ଅଗ୍ନିର ସମ୍ମାନରେ ତୁମେ ସମ୍ମାନିତ; ତୁମେ ଆହୁରି କିଛି ଦେଖିଥିବା ଅର୍ପଣକୁ ଜାଣିଛ। ଯେଉଁଠାରେ ଧନ୍ୟତା ଓ ସମ୍ମାନର ଆହୁରଣ ହୁଏ, ତୁମେ ସେଠାରେ ଥାଉଛ; ତୁମେ ଧନ ଓ ଗୌରବ ଦେବାକୁ ସକ୍ଷମ। ଏହିପରି, ତୁମେ ଆମ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ଯେଉଁଠାରେ ନ୍ୟାୟର ପଥରେ ଚାଲିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉଛ। ତୁମେ ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦେଇ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ସମ୍ମାନର ସ୍ଥାନରେ ନେବାକୁ ସହଯୋଗ କର। ତୁମର ଦୟା ଓ ଦୀର୍ଘ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆମେ ଏକ ସ୍ଥାନ ପାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଏବେ ଆସୁଛି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କଥା, ଯିଏ ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ନେଇ ଶକ୍ତିର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ସେ ସେଇ ସର୍ପକୁ ଦୂର କରି, ପାଣୀକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ପାହାଡ଼କୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିରେ ଚାଲିଥିଲେ, ସେଇ ସର୍ପକୁ ହରାଇ ଦେଲେ, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ଭଙ୍ଗ କରି ଦିଆ। ତୁମେ ତାଙ୍କର ଦୁର୍ବଳତାକୁ ଦୃଢ କରି ଦେଖାଇଛ, ଏବଂ ସେଇ ଧନ ମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସେଇ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଛନ୍ତି, ପ୍ରମାଣିତ କରିଛ। ତୁମେ ଏହାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛ, ତୁମର ଗୁରୁତ୍ୱ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଛ। ସେହିପରି, ତୁମେ ଆମକୁ ଧନ ଓ ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କର; ତୁମର ଏହି ଦୟା ଓ ଦୀର୍ଘଦୃଷ୍ଟି ଆମକୁ ଦୂର ନେବାକୁ ସକ୍ଷମ। ଏହି ମାଗଣାରେ, ତୁମେ ଆମକୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ଓ ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ ପ୍ରବଳ କର। ଏହି ଭାବରେ, ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମର ଦୟା, ଶକ୍ତି ଓ ଗୌରବ; ତୁମେ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର, ତୁମର ଦୟାରେ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ପାଇବା।