ଏକ ପବିତ୍ର ସକାଳ ବେଳେ, ଯେଉଁଠାରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଉଛି ଏବଂ ଉଷା ଉତ୍ଥାନ ହେଉଛି, ସେଠି ଦଧିକ୍ରା ନାମକ ଅଶ୍ୱ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ଦଧିକ୍ରାଙ୍କୁ ଅଦିତି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ କରନ୍ତୁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ ବୋଲି ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଇଛି। ଦଧିକ୍ରା ପାଇଁ ଆମେ ପୋଷଣ, ବୃଦ୍ଧି ଓ ମାରୁତମାନଙ୍କର ଶୁଭ ନାମ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ଆମ ସୁଖ ନିମିତ୍ତେ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ଯେତେବେଳେ ବଲିଦାନ ଦେବାକୁ ଯାଉଛି, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଲୋକେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି ଉନ୍ମୁକ୍ତ କଣ୍ଠରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଏହି ଦଧିକ୍ରା ଅଶ୍ୱକୁ ମାନବମାନେ ପାଇଁ ଦେଇଛନ୍ତି। ମୁଁ ଦଧିକ୍ରାଙ୍କୁ ଜୟୀ ଅଶ୍ୱ ଭାବେ ଆମ ପାଇଁ ସୁଗନ୍ଧିତ କରିଛି। ତାଙ୍କର ମୁଁହ ମଧୁର ହେଉ, ସେ ଆମକୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାର କରନ୍ତୁ। ଏବେ ଆମେ ଦଧିକ୍ରାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଉଦୟମାନ ଉଷାମାନେ ମୋତେ ଜଗାଉନ୍ତୁ। ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ଉଷା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବୃହସ୍ପତି, ଅଙ୍ଗିରସ ଓ ବିଜୟୀ ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଦଧିକ୍ରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗୌମାନ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତିରେ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳୀ, ଯଶସ୍ୱୀ, ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଓ ପ୍ରଭାମୟ। ତାଙ୍କ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବାୟୁ ତାଙ୍କ ପଥରେ ପତ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ହଲାଇ ପାରେନାହିଁ; ସେ ଆକାଶରୁ ଝପଟିପଡୁଥିବା ଶ୍ୟେନ ପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଧିକ୍ରା ଚକ୍ରକୁ ଘୁରେ। ସେ ଅଶ୍ୱ ଉତ୍ସାହୀ ଓ ଅଦମ୍ୟ, ଗଳାରେ ବନ୍ଧା, ପାଖରେ ଦମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଚାପି ରହିଛି। ଦଧିକ୍ରା ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରେ, ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱ ଅନୁରଣିତ, ରୋମାଞ୍ଚିତ ଓ କେଶ ପ୍ରବାହିତ। ହଁସ ପବିତ୍ରତାରେ ବସିଥାଏ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତା ମଧ୍ୟାକାଶରେ, ଋତୁଇଜ୍ୟ ଯଜ୍ଞବେଦିରେ, ଅତିଥି ଘରେ; ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ, ସତ୍ୟରେ, ଆକାଶରେ, ଜଳ, ଗାଉ, ସତ୍ୟ ଓ ପାଷାଣରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି—ସେ ସତ୍ୟ ଅଟୁଟ। ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା ଓ ଅର୍ପଣା ଦେଇ ସେମାନଙ୍କ ଦୟା ଅର୍ଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅମୃତ ପୁରୋହିତ ପରି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୁଅନ୍ତି। ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଆମ ପ୍ରେରଣାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣଙ୍କ ହୃଦୟ ଛୁଇଁଥାଏ, ସେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ବିଜୟୀ ହୁଏ, ଏବଂ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରେ। ତେଣୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣ, ଆପଣମାନେ ଆଗରୁ ଯେପରି ଦେଇଛନ୍ତି, ସେହିପରି ଆମକୁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ, ସୋମ ଦ୍ୱାରା ମିତ୍ରତାରେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣମାନେ ନିଜ ବଜ୍ର ରଖନ୍ତୁ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାର ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତୁ, ଉତ୍ସର୍ଗ ଦେବା ବେଳେ ମୃଦୁ ଗାଈ ପାଇଁ ବୃଷ ଭଳି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ। ସେ ଗାଈ ଆମ ପାଇଁ ଅନେକ ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠି ପୁଅମାନେ ସମ୍ଭାଳିତ, ବଂଶ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏବଂ ପୁରୁଷମାନେ ପୁରୁଷତ୍ୱରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଠି ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣ ଆମ ସହ ରହନ୍ତୁ। ପୁରାତନ ଓ ବୃହତ୍ ସହାୟତା ପାଇଁ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟ ପାଇଁ ଆମେ ଆପଣମାନେ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଛୁ, ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଓ ମମତା ପାଇଁ ଆପଣମାନେ ଆମ ପିତା ସମାନ। ଆମର ଭାବନା ଏବଂ ସ୍ତୁତି ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଛି, ସେମାନେ ଧନ ଲାଗି ଆସିଛନ୍ତି, ଦୟାଳୁ ଘରରେ ଅତିଥି ପରି, ଖ୍ୟାତି ଲାଗି ଦୃତ ରଥ ପରି। ଅଶ୍ୱ, ରଥ, ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଅବିଚଳ ଧନର ଗୁଣରେ ଆମେ ସ୍ୱାମୀ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସବୁ ଦିଅନ୍ତି ତାଙ୍କର କୃପା ସଦା ଆମ ସହ ରହୁ। ଏହିପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣ ଆପଣମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆପଣମାନେ ଆମକୁ ବିଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେତେବେଳେ ସେନାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ମୋର ରାଜ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ଉପରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ, ଦେବମାନେ ବରୁଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି, ମୁଁ ଉଚ୍ଚତମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୟିତ ରାଜା। ମୁଁ ବରୁଣ, ମୋତେ ସର୍ବପ୍ରଥମ ଶାସନ ଶକ୍ତି ଦିଆଯାଇଛି, ଦେବମାନେ ବରୁଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି। ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ବରୁଣ; ଆପଣମାନଙ୍କର ମହିମା ବିଶାଳ ଓ ଗଭୀର, ଦୁଇ ଜଗତ୍ ସୁସଂଖଳିତ। ଟ୍ୱଷ୍ଟ୍ର ପରି ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଜାଣି, ମୁଁ ଦିଗମାନେ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଏକତ୍ର କରେ। ମୁଁ ଜଳକୁ ବଢ଼ାଇଛି, ଯେଉଁଠି ଜଳ ବହିଯିବାକୁ ଥିଲା ସେଉଁଠି ଅଟକାଇଛି, ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛି, ଏହା ସତ୍ୟର ଆସନ। ମୁଁ ଅଦିତିର ପୁତ୍ର, ସତ୍ୟର ଅନୁସରୀ, ଏବଂ ତିନି ଲୋକକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛି। ଦୃତ ଅଶ୍ୱ ବାଳକମାନେ, ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବାମାନେ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଡାକି ନ ଦିଅନ୍ତୁ। ମୁଁ ମଘବାନ୍, ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳିଦାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି, ଧୂଳି ଉଡ଼ାଇ ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି। ମୁଁ ଏହି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛି, ମୋର ଦିବ୍ୟ ଅଜୟ ଶକ୍ତି ସମାନ କେହି ନାହାନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ସୋମ ଓ ଅନ୍ୟ ଷ୍ଟୁତି ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ଦୁଇ ଅପାର ଜଗତ୍ କମ୍ପିତ ହୁଏ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ଜାଣ, ବରୁଣଙ୍କୁ କୁହ, ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମେ ବୃତ୍ରମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଥିଲେ, ନଦୀମାନେ ପ୍ରବାହ କରିଥିଲେ। ଏଠାରେ, ଆମ ପୂର୍ବଜ ସପ୍ତ ଋଷି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଦାସ ଦୁଃଖରେ ବନ୍ଧାଯାଉଥିଲେ। ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଳିଦାନ ଦେଇଥିଲେ, ତ୍ରସଦସ୍ୟୁ ପାଇଁ। ପୁରୁକୁତ୍ସର ଭାର୍ଯ୍ୟା ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣଙ୍କୁ ଅର୍ପଣା ଦେଇ ଡାକିଥିଲେ, ତେବେ ଆପଣମାନେ ରାଜା ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟ ସହ ଆମେ ଆନନ୍ଦ କରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ବରୁଣ ଆମକୁ ସେ ଅକ୍ଷୟ ଗାଈ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏବେ, କିଏ ଆମର ସ୍ତୁତି ଶୁଣିବେ? କିଏ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଏହି ମଧୁର ଷ୍ଟୁତି ଗ୍ରହଣ କରିବେ? ଦେବମାନେ କିଏ ସହଜରେ ଆସିବେ, କିଏ ଦୟାଳୁ? ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା ଯେଉଁ ଦୃତ ରଥ ଚୟନ କରିଥିଲେ, ସେହି ରଥ ଦୟାଶୀଳ। ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ ଭାବେ ଶୀଘ୍ର ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ପରି। ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଚମତ୍କାରିକ ପଖ ଥିବା, କେଉଁ ଦକ୍ଷତାରେ ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ? ଆଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, କେଉଁ ସୁରକ୍ଷା ନେଇ ଡାକିଲେ ତୁମେ ଆସ? କିଏ ତୁମ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଡାକିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ମଧୁର ସାହାଯ୍ୟ ଦିଅ?