ଏକ ଦିନ, ଋଷିମାନେ ନିଜ ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳରେ ବସି ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଦୂରରୁ ଆସୁଥିବା ଦୟା ଓ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆର୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ଯେପରିକି ପୂଷଣ ଏବଂ ଭଗା ମଧ୍ୟ ଦୟା ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଦୟାମୟ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ ବୋଲି ଏକ ଶୁଭ ଆଶା ରଖିଲେ। ତାଙ୍କର ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଲା, କିପରି ଏହି ଦେବତା ଆମ ପ୍ରତି ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମିତ୍ର ଏବଂ ଦୂତ ହୋଇଛନ୍ତି? କିପରି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଛନ୍ତି? ତେବେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ—ତୁମ ମଧ୍ୟରୁ କେଉଁ ଆନନ୍ଦ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ? କିଏ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛି? ତୁମେ ଦୃଢ଼ ବାଧାକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଛ, ଧନର ଦାତା। ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ—ମାନେ ଗାୟକ ଓ ମିତ୍ରମାନଙ୍କର ସୁରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉ, ତୁମ ଉପକାର ଶତଗୁଣ ହେଉ। ଚକା ଏବଂ ରଥ ଅକ୍ଷର ଭଳି, ଜନମାନେଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ଆସ। ତୁମେ ଆଗ୍ରହ ଓ ଉଦ୍ୟମର ପ୍ରମୁଖ ଭାଗ ଭଳି ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଉପଭୋଗ କରୁଛ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଏକାଠି ହେଲେ, ସେ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରବଳ ହୁଏ। ମଘବନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଲୋକେ ଶକ୍ତିର ନାୟକ ବୋଲି ଡାକନ୍ତି, ଦାନଶୀଳ ଦେବତା। ଏବଂ ଆଜି ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁ ଗାୟକ ଓ ସୋମ ଦବାଇ ଉପାସନା କରେ, ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ଧନ ଦିଅନ୍ତି। ଦୂରରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ କିମ୍ବା ଧୋକା ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଲୋକେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟା ଅଭିଗମନ କରିପାରନ୍ତିନାହିଁ। ଋଷିମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—ଶତ, ହଜାର ଉପକାର ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁ, ଆମେ ଚାହିଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳୁ। ଏଠାରେ ଆମକୁ ମିତ୍ରତା ଓ ଭଲର ପାଇଁ ଚୟନ କର, ଆକାଶରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଧନ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଧନ ଦିଅ, ତୁମ ଉପକାର ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା କର। ଗୋଉ ଏବଂ ଗୋଉଘର ଭଳି ଅନେକ ଗୋଉ ଦିଅ, ନୂତନ ଉପକାର ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଆମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥ ଅବିରାମ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଗୋଉ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁ। ଆମର କୀର୍ତି ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ ହେଉ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଉଦାର ହେଉ। ଏହିପରେ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ—ଉପକାର ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମ ଅଂଶକୁ ଆସ, ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର। ତୁମେ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛ, ଅଦ୍ଭୁତ ମଧ୍ୟରେ ଅଦ୍ଭୁତ, ସେମାନେ ପାଇଁ ଆଶ୍ଚର୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛ। ଦୁର୍ବଳ ଓ ଅପସ୍ଥିତ ଲୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅଭିମାନୀଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଛ। ଋଷିମାନେ କହିଲେ—ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ସହିତ, ଆମ ପାଇଁ ଆସ, ଆମେ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ଅଦ୍ଭୁତ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ଅଜୟ ଉପକାର ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଆସ। ଉଦାର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମର ମିତ୍ର ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଗୋଉ ଧନ ଦିଅ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଉ। ପୁରସ୍କାର ଓ ଗୋଉର ନାୟକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଧନ ଦିଅ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଧନ ଦେବାକୁ ଚାହୁଛ, କେଉଁଠି ତୁମକୁ ଅଟକାଇପାରିବନାହିଁ। ଗୋତମାମାନେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଗୀତ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଛନ୍ତି। ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶୌର୍ୟ କାହାଣୀ କହିଲେ—ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଦାସ୍ୟୁମାନେଙ୍କ ଦୁର୍ଗ କୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍ସବରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଗୋତମାମାନେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶୌର୍ୟ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପକାରୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁ। ଧନ ଦିଅ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉ, ଆମ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ। ଆମ ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମ ଚିନ୍ତାରେ ଆସ, ତୁମ ବୟ ଘୋଡ଼ା ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ। ତୁମେ ଆମ ନିବେଦିତ ଭୋଗ ଓ ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉ, ବର୍ଗର ନବୀନ କନ୍ୟା ଭଳି ଉତ୍ସାହିତ ହେଉ। ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହଜାର ଚକା ଓ ଶତ ଘଡ଼ି ସୋମ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ହଜାର ଓ ଶତ ଗୋଉ ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁ, ତାଙ୍କ ଦୟା ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ। ଏହି ଦଶ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଆମେ ନେଇଛୁ, ଉଦାର ଦାତା ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର। ଅଧିକ ଦିଅ, କମ୍ ଦିଅନି, ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଧନ ଦିଅ, କାରଣ ତୁମେ ଏବେ ଉଦାର ଦାତା। ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଉଦାର ଦାତା ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶୌର୍ୟବାନ୍ ବୃତ୍ର ନାଶକ; ଆମକୁ ତୁମ ଦୟାର ଅଂଶ ଦିଅ। ତୁମେ ପିତା ଗୋଉ ଚାଷୀଙ୍କ ପରମ୍ପରାର ଉତ୍ତରଧିକାରୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ; ଆମ ପାଇଁ ଗୋଉ ଛାଡ଼ି ଦିଅନି। ନବ ଅଲଂକୃତ କନ୍ୟା ଭଳି, ନୂତନ ପୋଷାକର ଶିଶୁ ଭଳି, ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା ଦଳରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି। ଗୋଉଘର ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ, ଗୋଉଘର ଅନୁୟାୟୀଙ୍କ ପାଇଁ ଭଲ ହେଉ; ଏହି ଶ୍ୟାମ ଘୋଡ଼ା ଦଳରେ ସଦା ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏଭଳି, ଋଷିମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ତାଙ୍କ ଦୟା, ଉପକାର, ଧନ ଓ କୀର୍ତି ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ ହେଲେ।