ଯୁଦ୍ଧରେ କୁତ୍ସାଙ୍କ ପାଇଁ ଚକ୍ର ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲା, ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚୋରି ନେଇଥିଲା। ଦେବତାମାନେ ବିପଦରେ ପଡିଥିଲେ, ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ଜୟ କରିଥିଲା। ଏକ ମର୍ତ୍ୟ, ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅଶ୍ୱକୁ ଆଣିଥିଲା। ବୃତ୍ର ନିହତା, ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର, କାହିଁକି ଏପରି କ୍ରୋଧିତ? ଦେଖ, ଦୈତ୍ୟର ମାତା ନିହତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଏହି ବୀରତା, ଏହି ପୁରୁଷତ୍ୱ କାର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କରିଥିଲା: ଆକାଶର ଅତି କଷ୍ଟକର ଅପରିଜିତ କନ୍ୟାକୁ ନିହତ କରିଥିଲା। ଆକାଶର ଏହି ମହାନ, ସମ୍ମାନିତ କନ୍ୟାକୁ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଚାପି ଦେଇଥିଲା। ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସେ ଭାଙ୍ଗି ପଡିଥିବା ରଥରୁ ପଳାଇ ଗଲା, ଯେତେବେଳେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ ତାଙ୍କୁ ତୀରେ ଯୋକ କରିଥିଲା। ତାଙ୍କର ଭାଙ୍ଗି ପଡିଥିବା ରଥ ଭିପାଶ ନଦୀର ଜଳରେ ପଡି ରହିଛି; ସେ ଦୂର ତୀରକୁ ଦୌଡି ଗଲା। ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବି-ବାଲ୍ୟା ନଦୀକୁ ଭାଗ କରିଥିଲା, ପୃଥିବୀରେ ଉଭୟ ଦେଇ, ତୁମର ମାୟାରେ ତାହାକୁ ଘେରି ଦେଇଥିଲା। ତୁମେ ଶୁଷ୍ଣାର ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗକୁ ଆକ୍ରମଣ କରି, ତାଙ୍କର କୋଟକୁ ଭଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲା। ବଡ଼ ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା ଦାସା ନାମ ସାମ୍ବରକୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତଳେ ପକାଇ ଦେଇଥିଲା। ଦାସା ଭର୍ଚ୍ଚିନ୍, ତୁମେ ପାଞ୍ଚ ସମୂହରେ ହଜାର, ଶତ ମାନେକୁ ନିହତ କରିଥିଲା। ଅଗ୍ରିର ପୁଅ, ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଥିବା, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଷ୍ଟୁତିରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା। ତୁର୍ବଶା ଓ ଯଦୁ, ଅସ୍ନାନ କରିନଥିବା, ଶକ୍ତିର ମାଳିକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଜାଣି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଅପାର କୁଳରେ ଉପକ୍ରମ କରିଥିଲା। ଆର୍ଯ୍ୟମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସରୟୁ ନଦୀର ପାରେ, ଦୁଇଟି ଦୀପ୍ତିମାନ ରଥରେ, ତୁମେ ବିପ୍ଳବରେ ନିହତ କରିଥିଲା। ବୃତ୍ର ନିହତା, ଦୁଇଟି—ଅନ୍ଧା ଓ ଲଙ୍ଗଡ଼—କୁ ତୁମେ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲା; ଏହା ଏଠି ଅଷ୍ଟମ ପାଇଁ ତୁମର ଦୟା ନୁହେଁ। ଶତ ଶିଳାର ନିର୍ମିତ ସହରକୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିଭୋଦାସ ପୂଜକ ପାଇଁ ଭଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲା। ଦାସାମାନେ, ଏକ ହଜାର ତିରିଶି, ଭୟରେ ଶୁଇଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ମାୟାରେ ଶକ୍ତି ଦେଇ। ବୃତ୍ର ନିହତା, ଧନର ମାଳିକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲା। ଏବଂ ଆଜି, ଯେ କୌଣସି ବୀରତା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଶକ୍ତିକୁ କେହି କମି ଦେଉନାହିଁ। ଦୂରରୁ ଦେବତା ଆର୍ଯ୍ୟମାନ ତୁମକୁ ଦୟା ଦେଉ, ପୂଷଣ ଦୟା କରନ୍ତୁ, ଭଗା ଦୟା କରନ୍ତୁ, ଦୟାଳୁ ଦେବତା ଦୟା କରନ୍ତୁ। କେଉଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ସେ ଆମର ଶକ୍ତିବର୍ଦ୍ଧକ ମିତ୍ର ଓ ଦୂତ ହୋଇଛନ୍ତି? କେଉଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହାୟତାରେ ସେ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଛନ୍ତି? ତୁମର ମଧ୍ୟରୁ କେଉଁ ସତ୍ୟ ସୁଖ ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠୁ ବଡ଼? କେଉଁ ଲୋକ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଛନ୍ତି? ତୁମେ ଦୃଢ଼ମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଭଙ୍ଗି ଦେଇଛ; ଧନ ଦେଇଥିବା ଦେବତା। ଆମ ପାଇଁ ମିତ୍ରମାନଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା କର, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ; ତୁମର ଶତ ଶତ ସହାୟତା ଦିଅ। ରଥର ଅକ୍ଷକୁ ଚକ୍ର ଭଳି ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଜନମାନଙ୍କ ଦଳ ସହିତ। ତୁମେ ଇଚ୍ଛାର ଆଗରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ, ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ ଯାଉଥିବା ଭଳି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏକତା କରିଛ। ଯେତେବେଳେ ତୁମର ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ରିତ, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ ଏକତ୍ରିତ, ସେତେବେଳେ ଏହି ଶକ୍ତି ତୁମେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ। ମଘବନ୍, ଶକ୍ତିର ମାଳିକ, ଉଦାର ଦାତା, ତୁମକୁ ଡାକିଥିଲେ। ଏବଂ ଆଜି ମଧ୍ୟ, ଯେ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସୋମ ମଦ କୁଟିଥିବା, ତୁମେ ବହୁ ଧନ ଦେଉଛ। ଦୂର ଥିବା ଲୋକ କେବେ ତୁମର ଦୟା ପ୍ରାପ୍ତ କରିନାହିଁ; ଚତୁର ଲୋକ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ତୁମର ଶତ, ହଜାର ସହାୟତା ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁ; ଆମ ଇଛିତ ଶୁଭ ଫଳ ମିଳୁ। ଏଠାରେ ଆମକୁ ମିତ୍ରତା ଓ କୁଶଳ ପାଇଁ ବାଛ, ଆକାଶରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ବଡ଼ ଧନ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଧନ ଦିଅ; ତୁମର ସମସ୍ତ ସହାୟତାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଗୋଶାଳ ଭଳି ଏହି ଗୋମାନେ ଦିଅ, ନୂତନ ସହାୟତା ଦେଇ। ଆମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥ, ଅସଫଳ ନହେଉ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଗୋ ଓ ଅଶ୍ୱରେ ଭରିପୁରି, ଆଗେ ବଢ଼ୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମର କୀର୍ତ୍ତି ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ କର, ଆକାଶ ଭଳି ଅଧିକ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ନିହତା, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହାୟତା ସହିତ ଆମ ଅଂଶକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କର। ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ସଦା ଉତ୍ପ୍ରେରିତ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ; ଉପକାର ପାଇଁ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କର। ଏକ ଦୁର୍ବଳ ଓ କ୍ଷୀଣ ଲୋକକୁ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ତୁମ ସହଯୋଗୀ ସହିତ ଅଭିମାନୀକୁ ନିହତ କରିଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ସହିତ; ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁ; ଆମ ପାଇଁ, ଆମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସ।