ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିରାଟ ପ୍ରଭାବ ଦେଖି ଜଗତ ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ପଡ଼ିଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ଚାରିଦିଗରୁ ଦାସ୍ୟୁମାନେ ଓ ଦାସ ଜନଙ୍କୁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରି ଦୂର୍ବଳ ଓ ଅପମାନିତ କରିଥିଲେ। ଶତ୍ରୁମାନେ ତାଙ୍କ ଶସ୍ତ୍ର ଶକ୍ତିରେ ଦଳି ଯାଇଥିଲେ, ଏହି କାରଣରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ିଗଲା। ସୋମ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୟାଳୁ ହୋଇ, ବିଶାଳ ପୃଥିବୀକୁ ଅଶ୍ୱ ଓ ଗୋଧନରେ ଧନାତ୍ମକ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ଅଟକିଥିବା ଜଳ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, କ୍ଷେତ୍ର ଉପଜ ଭରି ଉତ୍ସବ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଦିନ ଆସି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନେକ ଅର୍ପଣ ଦେଇ, ସୋମର ଆନନ୍ଦ ଭରି, ଦୂରରୁ ଡାକି ନିଆଯାଉଛି। ଅନେକ ଭକ୍ତମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଉତ୍ସାହ ଭରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଶ୍ୱ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରି ଉତ୍ସାହୀ ନାୟକମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଶ୍ରବଣ ଉପରେ ଦୱିପ୍ରତି ଦୂତିର ଆଶା ରଖି, ଧନର ଆଶାରେ ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରି, ମାର୍ଗକୁ ସହଜ ଓ ନିର୍ଭୟ କରୁଛନ୍ତି। ଗାୟକଙ୍କ ଡାକ ଅପେକ୍ଷା କରି ଆସି, ଶତ ହଜାର ତୀବ୍ର ଅଶ୍ୱ ନିଜ ପାଶରେ ରଖି, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସ୍ନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ। ଏହି ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହଯୋଗରେ, ଅମେ ଅନୁପ୍ରେରିତ ଭକ୍ତମାନେ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରୁଛୁ, ବିଶାଳ ଆକାଶର ଧନ ଆଂଶିକ ହୋଇ, ଅତିକାମ୍ୟ ଧନ ଲାଭ କରିପାଇଁ ଆଶା ରଖୁଛୁ। ଏ ଜଗତରେ କେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପରି ନାହିଁ, ବୃତ୍ର ହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ସମସ୍ତ ଜନ ତାଙ୍କୁ ନାଭ ଭିତରେ ତୀର ଭଳି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ବିରାଟତାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଛନ୍ତି। ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିନକୁ ରାତି ଉପରେ ବିଜୟ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଠି କୁତ୍ସା ପାଇଁ ଚକ୍ର ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲା, ସେଉଁଠି ଇନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚୋରି କରିଥିଲେ। ଦେବମାନେ ଆପଦରେ ଥିଲା, ତେଣୁ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଦଳି ଦେବମାନେ ପାଇଁ ବିଜୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ମାନବ ପାଇଁ, ହତ୍ୟାକାରୀ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅଶ୍ୱ ଉତ୍ପାଦନ କରିଥିଲେ। ବୃତ୍ର ହନ୍ତା ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର କେଉଁଠି ଏତେ କ୍ରୋଧିତ? ଏଠି ଦେମନର ମା ହତ ହୋଇ ଶୟାନ ଅଛି। ଏହି ବୀରତା ଓ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଦୃଢ କାର୍ଯ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର କରିଥିଲେ, ଆକାଶକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଦୁଃସାଧ୍ୟ କନ୍ୟାକୁ ଦଳି ଦେଇଥିଲେ। ଆକାଶର ମହାନ କନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଭଙ୍ଗ ରଥରୁ ଦୂର ତୀରକୁ ପଳାଇଗଲା। ତାଙ୍କ ରଥ ଭଲଭାବରେ ଭଙ୍ଗ ହୋଇ ବିପାଶ ନଦୀରେ ପଡି ରହିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ଭୂମିରେ ଦଉଁ ରଖି, ବି-ବାଲ୍ୟା ନଦୀକୁ ଭାଗ କରି, ମାୟାରେ ଘେରିଥିଲେ। ଶୁଷ୍ଣଙ୍କ ଦୃଢ ଦୁର୍ଗ କୁ ଶକ୍ତିରେ ଆକ୍ରମଣ କରି, ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ। ଶମ୍ବର ନାମକ ଦାସା, ପାହାଡ ଉପରେ ବସୁଥିଲେ, ତାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ନିମ୍ନ କରିଦେଲେ। ଭର୍ଚ୍ଛିନ୍ ଦାସାକୁ ପଞ୍ଚ ସଭାରେ ଶତ ହଜାର ଦଳି ଦେଲେ। ଅଗ୍ରିର ପୁତ୍ର, ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟାକ୍ଷାତ, ଏହି ଶତଶକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୁତିରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ତୁର୍ବଶା ଓ ଯଦୁ, ଅଶୁଚିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଜାଣି ତାଙ୍କୁ ପାର କରିଦେଲେ। ଅର୍ୟମାନେ, ଶୁଭ୍ର ରଥରେ, ସରୟୁ ନଦୀର ପାର ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦଳି ଦେଲେ। ବୃତ୍ର ହନ୍ତା ଦୁଇଜଣ, ଅନ୍ଧା ଓ ଲଙ୍ଗଡାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ଏଠି ଏଠି ଅଷ୍ଟମ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଦୟା ନଥିଲା। ଦିଭୋଦାସ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ ଶିଳା ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ। ଦାସମାନେ ଭୟରେ ଶୟାନ ହୋଇଥିଲେ, ଏକ ହଜାର ତିରିଶି, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମାୟା ଓ ଶକ୍ତି ଫଳ। ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ହନ୍ତା, ଧନର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଆଜି ଯେ ନୂତନ ବୀରତା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ, ତାହା କେହି କମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଅର୍ୟମାନ ଦୂରରୁ ଦୟା ଦେଉ, ପୂଷଣ ଦୟା ଦେଉ, ଭଗ ଦୟା ଦେଉ, ଦୟାଳୁ ଦେବତା ଦୟା ଦେଉ। କେମିତି ଅଦ୍ଭୁତ ଉପାୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର ଶକ୍ତିବାନ୍ ମିତ୍ର ଓ ଦୂତ ହୋଇଛନ୍ତି? କେମିତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହଯୋଗରେ ସୁରକ୍ଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି? ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଟି ସର୍ବୋତ୍ତମ? ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କରି, ଧନ ଦେଇ, ଦୃଢ କୁ ମଧ୍ୟ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ। ତୁମେ ଆମ ମିତ୍ର ଓ ଗାୟକଙ୍କ ରକ୍ଷକ ହେଉ, ଶତ ଶକ୍ତିରେ ସହଯୋଗ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ରଥର ଚକ୍ର ଭଳି, ଜନମାନେ ସହ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ତୁମେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟର ଆଗରେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଉଥିବା ଭଳି ଆଗୁଆ ହୋଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଅଂଶ ନେଇଛ। ତୁମ ଶକ୍ତି ଏକତ୍ରିତ ହେଲାବେଳେ, କାର୍ଯ୍ୟ ଏକାଠି ହେଲାବେଳେ, ଏହି ଶକ୍ତି ତୁମେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଅଛି। ମଘବନ୍, ଶକ୍ତିର ନାଥ, ଚାହିଲାକୁ ଦୟାଳୁ ଦାତା ବୋଲି ତୁମକୁ ଡାକୁଛନ୍ତି। ଆଜି ମଧ୍ୟ, ଯେ ଗାୟନ କରେ ଓ ସୋମ ପିଉଥିବା, ତାକୁ ଅନେକ ଧନ ଦେଉଛ। ଦୂର ଥିବା ଲୋକମାନେ, ଏକବାର ମଧ୍ୟ ତୁମ ଦୟା ଲାଭ କରିପାରିନାହିଁ; ଚତୁର ଓ ଧୂର୍ତ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଦୟା ଲାଭ କରିନାହିଁ। ଏହିପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବୀରତା, ଦୟା, ଶକ୍ତି ଓ ଉପକାର ଦେବମାନେ, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ଅପୂର୍ବ ଉପାହାର ହୋଇ ରହିଛି।