ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ପର୍ବତର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନ ଚୟନ କରିବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଚୟନ କଲେ। ସେ ଜଳର ଶୀଘ୍ର ଧାରାକୁ ପୁଷ୍ଟି ଦେଇ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ। ଜଙ୍ଗଳୀ ଗୁହାରେ ଥିବା ଗାଈକୁ ଉନ୍ମୋଚନ କରି, ପୁଷ୍ଟିତ ଗାଈମାନେ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଏହାକୁ ବାହାର କରିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହାତ ଶୁଭ, କୌଶଳମୟ; ତାଙ୍କର ହସ୍ତପଦ ଉପାସକଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ମହାବଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ କି ଅସ୍ୱୀକାର କରିବେ? କି ଅପରାଧ ଆମକୁ ଦେଉଛି? ପୁରୁଙ୍କୁ ମାର୍ଗ ଦେଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ସତ୍ୟ ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ ଭାବରେ ସର୍ପକୁ ବଧ କରିଥିଲେ। ଏହି ପ୍ରଶଂସିତ ଦେବତା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଧନ ଦେଇ, ଦିବ୍ୟ କୃପା ଦେଇ ଆମେ ତାଙ୍କର ଆନୁଗ୍ରହ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲୁ। ଏବେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ନୂତନ ସ୍ତୁତି ରଚନା କରାଗଲା; ଆମେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସଦା ରଥଚାଳକ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଯାହା ଚୟନ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଚାହୁଛନ୍ତି, ସେ ମହାଶକ୍ତିରେ ତାହା ସାଧନ କରିଥାନ୍ତି। ମଘବନ, ଶକ୍ତିରେ ପାଥର ଧରି, ଆମର ସ୍ତୁତି, ପ୍ରଶଂସା ଓ ସୋମ ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଚତୁର୍ଦିକ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରି, ପରୁଷ୍ଣୀର ଉଲକୁ ତାଙ୍କର ମହିମା ପାଇଁ ଛିନି ନେଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଜୁଳିକୁ ଦୃଢ଼ ହାତରେ ଧରି, ଆକାଶ କୁମ୍ପିତ କରି ଭୂମିରେ ପ୍ରଭା ବିକିରଣ କଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ପଥ, ଉଚ୍ଚ ଆକାଶ, ଭୂମି ଓ ତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତିରେ ଉତ୍ସାହ ଦେଇ, ମାତା ଗାଈର ଶକ୍ତି ଆଣି, ପବନମାନେ ପରିକ୍ରମା କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମହା କୃତ୍ୟ, ସମାଜରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ବିଜୁଳିରେ ସର୍ପକୁ ବଧ କରି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲେ। ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ଗାଈମାନେ ବଳିଶାଳୀ ବୃଷଭର ତନୁରୁ ସ୍ରୋତା ଭାବେ ବାହାରିଗଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭୟରେ ନଦୀମାନେ ଦ୍ରୁତ ଚାଲିଗଲେ। ଇଠାରେ, ହରିବାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଭଗିନୀମାନେ ଉପକାର ଦେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ; ବନ୍ଧନ ଖୋଲି ଦେଇ, ନଦୀମାନେ ଦୀର୍ଘ ଧାରାରେ ବହିଗଲେ। ସୋମ ରସ, ନଦୀ ପରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲା; ଉତ୍ସାହୀ ଜନଙ୍କ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର; ଆମ ପାଇଁ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଗାଈର କିରଣ ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଆସିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଶୂର ହେବାକୁ, ଶତ୍ରୁକୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ, ବିପଦ ଦୂର କରିବାକୁ, ଆମକୁ ଅଧିକ ଧନ ଦିଅ। ଆମ ସ୍ରମ ଶୁଣ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ; ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପୁଷ୍ଟି ଓ ଧନ ଆସୁ; ମଘବନ, ଆମ ଗାଈମାନେ ଉପରେ ଚିନ୍ତା କର। ଏବେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ନୂତନ ସ୍ତୁତି ରଚନା କରାଗଲା; ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସଦା ରଥରେ ବସିଥିବା ହେବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲୁ। ଏହି ମହାପୁରୁଷ କିପରି ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ? ଯେଉଁ ପୁରୋହିତ ସୋମ ଅର୍ପଣ କରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଉତ୍ତମ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶୁଦ୍ଧତାରେ ଧନ ପାଇଁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। କିଏ ତାଙ୍କ ସାଥୀ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ? କିଏ ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ଜଣା? ଇନ୍ଦ୍ର କିପରି ଉପାସନାକାରୀଙ୍କ ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତି? ନୂତନ ସ୍ତୁତି କିପରି ଜଣାନ୍ତି? ତାଙ୍କର ଅନେକ ରକ୍ଷା ରୂପ କଣ? କିପରି ଉପାସକଙ୍କୁ ଦୟା ଦେଉଛନ୍ତି? ଯେଉଁ ଉପାସକ ଧନର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିଥାଏ, ତାଙ୍କର ଧନ କିପରି ଅପହୃତ ହେଉନାହିଁ? ଦେବତା ଉପାସନା ଗ୍ରହଣ କରି ଅନନ୍ଦ ପାଇଥାଏ। ଉଷା ଉଦୟ ହେବାବେଳେ, ଦେବତା ମାନବ ସାଥୀଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତାରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲେ। ସେ ସମୟରେ, ସେ ସାଥୀଙ୍କୁ ମିତ୍ରତା ଦେଉଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ତମ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିଲେ। ଏହି ଗଭୀର ମିତ୍ରତା କଣ? କେବେ ଆମେ ତୁମର ଭାଇପନାକୁ ପ୍ରକାଶ କରିପାରିବୁ? ମହିମା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ରୂପ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ; ତାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି ସ୍ଫୁର୍ତିମୟ, ଗାଈର ଆଲୋକ ପରି ଚମକୁଥାଏ। ଠଗାକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ରକୁ ତୀବ୍ର କଲେ; ଋଣୀ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ କଠୋର ନୁହେଁ; ଅଜଣାମାନେ ଉଷାରେ ଦୂର ହୋଇଗଲେ। ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଅନେକ ଜଣ ଉତ୍ସୁକ; ସତ୍ୟର ଚିନ୍ତା ଅନ୍ୟାୟକୁ ନଶ୍ଟ କରିଥାଏ। ସତ୍ୟର ପ୍ରକାଶ ଅନ୍ଧାଙ୍କୁ ଦେଖାଇ, ତାଙ୍କର କାନ ଜାଗ୍ରତ କଲା। ସତ୍ୟର ଦୃଢ଼ ଭିତି ଅନେକ, ଚମତ୍କାର ଆକାରରେ ଦୀପ୍ତ; ସତ୍ୟରେ, ଦୀର୍ଘ ପୁଷ୍ଟି ଧାରା ବହିଥାଏ; ସତ୍ୟରେ, ଗାଈମାନେ ସତ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ। ଯେଉଁ ଜଣ ସତ୍ୟରେ ଚାଲିଥାଏ, ସେ ସତ୍ୟକୁ ଜିତିଥାଏ; ସତ୍ୟର ଶକ୍ତି ଗାଈ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥାଏ। ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଭୂମି ବିସ୍ତୃତ ଓ ଗଭୀର; ସତ୍ୟ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ନିବାସରେ ଗାଈ ଦୁହାଯାଏ। ଏବେ, ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉପାସକଙ୍କୁ ନଦୀ ପରି ପୁଷ୍ଟି ଦିଅ; ନୂତନ ସ୍ତୁତି ରଚନା କରାଗଲା; ଚିନ୍ତାରେ ଆମେ ସଦା ରଥରେ ଚାଳକ ହେବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲୁ। କିଏ ପ୍ରଶଂସା କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧନ ନିକଟେ ଆଣିଛି? ଏହି ଶୂର ଗାୟକକୁ ଧନ ଦେଇଥାଏ; ଗୋପତି ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ଲୋକମାନେକୁ ଦୂର କରିନାହିଁ। ଭୃତ୍ର ବଧରେ ଉପାସନା କରିବାକୁ, ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ, ଏହି ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଡାକାଯାଏ; ଉପାସକଙ୍କ ସ୍ତୁତି ପାଇଁ ସେ ଚଉଡ଼ା ପଥ ଦେଇଥାଏ। ସଭାରେ ଲୋକମାନେ ଆଶା କରି ଡାକନ୍ତି; ଶରୀରକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି; ସମ୍ଭୋଗ ଓ ପ୍ରଜା ପାଇଁ ଦୁଇପକ୍ଷ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ଜନମାନେ ଉତ୍ସାହରେ ଆଧିକ୍ୟ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି; ଗୋଷ୍ଠୀ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ମହାବଳୀମାନେ ସଭାରେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଡାକନ୍ତି। ତାପରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ପୂଜା କରାଯାଏ; ହବି ତିଆରି ହୁଏ, ନୈବେଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତି ହୁଏ; ସୋମ ଚିପ୍ଟାଯାଏ, ଉତ୍ସାହୀ ଜଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି; ବଳିଶାଳୀ ବୃଷଭରେ ଆନନ୍ଦ ହୁଏ। ଯେଉଁ ଜଣ ସୋମ ଚିପ୍ଟାଏ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଅର୍ପଣ କରେ, ଏକତାରେ ଆସନ୍ତି; ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସାଥୀ ହେବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଉପକାର କରନ୍ତି। ଏହିଦିନ ଯେଉଁ ଜଣ ସୋମ ଚିପ୍ଟାଏ, ନୈବେଦ୍ୟ ପାକାଏ, ଅନ୍ନ କୁ ଭଜାଏ, ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ସମର୍ୟାକୁ ବିଭଜନ କରି, ଆର୍ୟଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ଯୁଦ୍ଧ ଘୋଷଣା କଲେ; ଏହି ସମୟରେ, ସୋମ ଚିପ୍ଟାଉଥିବା ଉତ୍ସାହୀଙ୍କ ସହ ଘରେ ଶକ୍ତି ଦେଲେ।