ଏହା ଏକ ଦିନର କଥା, ଯେତେବେଳେ ଗାଁର ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ସୋମ ପାନ କରିବାର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ମନରେ ଏକ ଅନୁରୋଧ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତେ ମିଶି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କରିଥିଲେ। "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସତ୍ୟ ସୋମ ପାନ କରୁଥିବା ସତ୍ତ୍ୱରେ, ତଥାପି ଆମେ ଦୁର୍ବଳ ଅନୁଭବ କରୁଛୁ। ଆମେ ଗାଈ, ଘୋଡା, ମାହାନ ବସ୍ତୁ, ଓ ହଜାର ଧନରେ ତୁମର ଦୟା ପାଇବାକୁ ଚାହାଁ।" ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର କ୍ଷମତା ସହିତ ଆମ ପାଖରେ ଆସ। ଶତାଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୁମେ, ତୁମ ଦେହରେ ଆମ ଦୟା ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ।" ସେମାନେ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ଶତାଧିକ ଶକ୍ତିର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବାରେ, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁର୍ବଳ ଏବଂ କ୍ଷମତା ହାରାଇଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେ ନିଦ୍ରାରେ ଯାଆନ୍ତୁ, ଓ ଦୟାଳୁ ହେବାକୁ ଆସ।" ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂର କର, ଆମେ ତୁମର ଦୟା ଆଶା କରୁଛୁ।" ସେମାନେ ଆଶା କରୁଥିଲେ ଯେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଧନ, ଘୋଡା, ଓ ଗାଈ ଦେଇ ଆସିବେ। ସେମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବାରେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖିବାକୁ। ସେହି ସମୟରେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରାଯାଉଥିଲା। "ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରଥମ ଆଙ୍ଗିରାସ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦେବତା। ତୁମର ନିୟମରେ, ମାରୁତଙ୍କର ଜନ୍ମ ହୋଇଛି।" ତାଙ୍କର କ୍ଷମତା ଓ ଦୟାରେ ସମସ୍ତେ ଆଶା କରୁଥିଲେ। "ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମାନବତାକୁ ଅମରତା ଦେଉଛ, ଏବଂ ତୁମର ଶକ୍ତି ଆମକୁ ନୂତନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସଫଳ କରୁ।" ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦୟା ଆମ ଉପରେ ରହୁ, ଓ ଆମକୁ ଧନ ଓ ସମ୍ମାନ ଦିଅ।" ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଆଶା ଓ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଲେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ ଶକ୍ତିରେ ଆଶା କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ, ଯଦି ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୁଣିବେ, ତେବେ ସେମାନେ ଧନ, ଘୋଡା, ଓ ଗାଈରେ ଧନ୍ୟ ହେବେ। ସେହି ଦିନ, ଗାଁରେ ଏକ ସମ୍ମିଳନ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ଏବଂ ଅଶ୍ବିନୀଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ, ଓ ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଆଶା କରୁଥିଲେ ଯେ, ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ତାଙ୍କୁ ଧନ, ସମ୍ମାନ, ଓ ସୁଖ ଦେବ। ଆଉ ଏହିଭଳି, ଗାଁର ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ନୂତନ ଆଶା ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିଲା।