ଏକ ଦିନ, ରୁଷିମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦେଶର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଦେଖିଲେ । ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ କହିଲେ: “ତୁମେ ତୁମର ଗୁପ୍ତଚରମାନେ ପଠାଅ, ସବୁଠାରୁ ଦ୍ରୁତ ଓ ଅପରାଜେୟ ହୁଅ, ଏହି ଜନମାନେ ର ରକ୍ଷା କର । ଯେଉଁମାନେ ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟରୁ ଆମ ପ୍ରତି ଖରାପ କଥା କହନ୍ତି, ମହାନ ଅଗ୍ନି, ସେମାନେ କେହି ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ ।” ଏହାପରେ ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ: “ଉଠ, ଅଗ୍ନି, ଦୃଢ଼ ହ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଉ । ଯେଉଁମାନେ ଆମ ବିରୋଧରେ ଶତ୍ରୁତା ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଶୁଖିଲା କାଠ ଭଳି ଦହିଦେଉ ।” ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ କହିଲେ: “ସରଳ ହ, ଆମ ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରତିଘାତ କର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କର । ମାୟାବୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଆମ ବିରୋଧରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜଣେ ହେଉ କି ଅଜଣେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନଶ୍ୱତ୍ କର ।” ଏହି ଭଳି ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରସାଦ ଯେଉଁମାନେ ଚାହାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନାର ମାର୍ଗକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କର କୃପା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି । ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦିନ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଖାଯାଏ, ମହାନ ଲୋକମାନେ ଦୂର ଦେଶକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି । ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯିଏ ନିୟମିତ ହୋମ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ସେ ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ଦାନଶୀଳ ହୁଏ । ସେ ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଓ ଘରେ ଉନ୍ନତି ପାଏ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦିନ ଶୁଭ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଏକଠି ହୁଏ । ମୁଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ତୁମ କୃପାକୁ ସ୍ତୁତି କରେଉଛି, ଏହି ଗୀତ ତୁମ ସହ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ । ଆମେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘୋଡ଼ା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ସହିତ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉ, ଦିନକୁ ଦିନ ଆମେ ଆମର ଶକ୍ତି ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ । ଏଠାରେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରଚୁର ରୂପେ ବସ, ପ୍ରତି ସକାଳ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଆସ, ଦିନକୁ ଦିନ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅ । ଆମେ ଆନନ୍ଦ ହୃଦୟରେ ଖେଳି, ତୁମେ ଆମ ସେବା ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଆମେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ହେଉ । ଯିଏ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘୋଡ଼ା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁନା ଓ ଧନ ଭରା ରଥ ଦେଇ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ଅଗ୍ନି ସେଠି ତାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷକ ଓ ବନ୍ଧୁ ହୁଅନ୍ତି; ଯିଏ ଅତିଥିମାନଙ୍କ ସେବାରେ ଆନନ୍ଦ ମାନେ । ମୁଁ ମହତ୍ତ୍ୱର ବନ୍ଧନକୁ ପରିବାରିକ ସମ୍ପର୍କର ଶବ୍ଦରେ ଖୁଲିଦେଉଛି, ଏଭଳି ମୁଁ ମୋ ପିତା ଗୋତମଙ୍କ ବଂଶକୁ ଅନୁସରଣ କରେଉଛି । ହେ ହୋତା ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଏହି କଥାର ଅର୍ଥ ଆମ ପାଇଁ ବୁଝ । ଅଗ୍ନିଙ୍କ ରକ୍ଷକମାନେ ସଦା ଜାଗ୍ରତ, ଦ୍ରୁତ, ଉତ୍ସାହୀ, ନିର୍ମଳ ଓ ଶ୍ରମଶୀଳ । ସେମାନେ ଏକାଠି ବସି ଆମକୁ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ଏହି ରକ୍ଷକମାନେ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥରେ କାମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଅଗ୍ନି, ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାର ଦେଖି ମଧ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ରକ୍ଷିତ ହେଲେ; ତୁମେ, ସବୁଜାଣି, ଭଲ କାମ କରୁଥିବାମାନେକୁ ରକ୍ଷା କଲ, ଓ ଦୁଷ୍ଟ, ଲୋଭୀମାନେ ସେମାନେ ଉପରେ ଜୟପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ । ତୁମେ ଆମ ସାଥୀ ଓ ରକ୍ଷକ ହେଉ, ତୁମ ନେତୃତ୍ୱରେ ଆମେ ଧନ ଅର୍ଜନ କରିବାକୁ ପାରିବା । ସତ୍ୟ କିମ୍ବା ମିଥ୍ୟା ଶାପ ଦୁଇଁଟିକୁ ଦୂର କର; ତୁମ ସମର୍ଥନରେ ନିର୍ଭୟ ହେଇ କର୍ମ କରିବାକୁ ଦିଅ । ଏହି ଅର୍ପିତ ଇଂଧନ ସହିତ, ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଉପାସନା କରୁଛୁ; ଏହି ସ୍ତୁତି ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କର । ଈର୍ଷ୍ୟାଳୁମାନେକୁ ଦହିଦେଉ, ଦୁଷ୍ଟ, ମାୟାବୀ, ଅମିତ୍ରମାନେଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ମହାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁ । ଏବେ ସମସ୍ତେ ଏକତାରେ ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କୁ ବଡ଼ ନମସ୍କାର ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ବନ୍ଦନା କଲେ । ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶବ୍ଦ ସହିତ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ଜଗତ୍ର ଧାରକ ବୋଲି ସମର୍ପଣ କଲେ । ଏହି ଦେବତା ଯେଉଁ ଦାନ ମୋତେ ଦେଇଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ଅବମାନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଅମର, ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ବଲିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ବୈଶ୍ୱାନର ରନ୍ଧନ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ । ଅଗ୍ନି, ଦୁଇ ଉଚ୍ଚତା ଓ ଶତଧାରା ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ତିବ୍ର ଶିଖା ଓ ବଳରେ ବୃଦ୍ଧି, ଗୋମାତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ମାର୍ଗ ଜାଣିଛନ୍ତି, ଏହି ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଦେବୀ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଛନ୍ତି । ଅଗ୍ନି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଜିହ୍ବା ଓ ତୀବ୍ର ଶିଖା ସହିତ ଦହି ଉଠିଲେ, ଦାନଶୀଳ ଓ ଅଭୟଦାନ ଦେଇଥିବା । ଯେଉଁମାନେ ବରୁଣଙ୍କ ଅଧିକାର କିମ୍ବା ମିତ୍ରଙ୍କ ନୀତି କୁ ଅବମାନ କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ସେମାନେକୁ ନଶ୍ୱତ୍ କରନ୍ତି । ଯେଉଁଠାରେ ଭାଇ ନଥିବା ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ ଭଳି, ବିରୋଧୀ ଜଣା ଘରବୁଢ଼ି ଭଳି, ମିଥ୍ୟା ଓ ଅନୃତ କଥା କହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ଗଭୀର ମାର୍ଗ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି । ଏହି ସ୍ୱଳ୍ପ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ତୁତି ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ; ଏହା ଭାର ଭଳି ଭାରି ନ ହେଉ । ସେ ସପ୍ତଧା ଶକ୍ତିରେ ବିଶାଳ ଓ ଦୃଢ଼ ପୃଷ୍ଠ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି । ଏହା ଉପରେ, ଏକ ମନ, ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖି, ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରାଯିବ । ଚିତ୍ର ବାଛା ଚର୍ମ ଉପରେ, ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକୃତି ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ । ମୋ ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା କ’ଣ? ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତମାନେ ଏହାକୁ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ବୁଝନ୍ତି । ଗୋମାନେ ଜଳ ଭଳି ଦୂରେ ଯାଏ, ଏଭଳି ପ୍ରିୟ ଆକୃତି, ପ୍ରଥମ ପଦ ଦୂରେ ଯାଏ । ଏହି ବଡ଼ ଓ ବିଶାଳ ଯାହାକୁ ଗୋ ଓ ଉଷା ଏକଠି ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ପୁରାତନ ଭାବେ ଚାଲିଛି । ଏହି ଦିନ ମାର୍ଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଗୁପ୍ତ ଅଛି, ଦ୍ରୁତ ଅଗ୍ନି ଏହାକୁ ଦ୍ରୁତ ଅନୁଭବ କରିଛନ୍ତି । ପରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ସେ ତାଙ୍କର ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ, ଚିତ୍ର ବାଛା ଆକୃତିକୁ ଅନୁସରିଲେ । ମାଆଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବୃଷଭଙ୍କ ଜିହ୍ବା ବସିଛି । ମୁଁ ସତ୍ୟ କଥା କହୁଛି, ଆଦର ସହିତ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛି, ଅଗ୍ନି ଜାତବେଦସ, ଏହା କ’ଣ? ତୁମେ ସମସ୍ତ ଧନର ମାଲିକ, ସ୍ୱର୍ଗ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀର ଯେଉଁ ଧନ ଅଛି । ଆମ ପାଇଁ କ’ଣ ଧନ, କ’ଣ ମୂଲ୍ୟବାନ? ଜାତବେଦସ, ଆମକୁ କହ । ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ, ଗୁପ୍ତ ମାର୍ଗ କ’ଣ? କ’ଣ ସେ ପଦ ଯାହାକୁ ଆମେ ପହଁଚିପାରିଲୁ ନାହିଁ? ସୀମା କ’ଣ, କର୍ମ କ’ଣ, କୃପା କ’ଣ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦୌଡ଼ି ଉପଲବ୍ଧି ପାଇପାରିବା? ଦେବୀମାନେ, ଅମରଙ୍କ ଗୃହଣୀମାନେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାମାନେ କେବେ ତାଙ୍କ ରୂପ ଆମକୁ ଦେବେ? ଅସତ୍ୟ, ଦୁର୍ବଳ, ଧୂର୍ତ୍ତ ଶବ୍ଦ ସହିତ, ଯେଉଁମାନେ ଅର୍ପଣରେ ତୃପ୍ତି ପାଉନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ କ’ଣ କହନ୍ତି, ଅଗ୍ନି?