ଏହି ଆଦିକାଳର ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ମହାନ, ଶୋଭାମୟ ନାମରେ ପୃଥିବୀକୁ ଅନୁଗୁଞ୍ଜିତ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ଆପଣମାନେ, ହେ ଦେବଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ କିଛି ହୋଇଯାଆନ୍ତି, ରିଭୁମାନେ ସହିତ, ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରିୟଜନମାନେ ସହିତ, ଆମର ଏହି ଚିନ୍ତାକୁ ସଫଳତା ପାଇଁ ଗଢ଼ନ୍ତି। ଏଠି ଆର୍ୟମାନ, ଅଦିତି ଓ ବରୁଣଙ୍କ ଅଟୁଟ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ଦେଉନ୍ତୁ, ଆମ ଯାତ୍ରା ଫଳଦାୟକ ହେଉ, ଆମ ପାଖରେ ଗୋଧନ ରହୁ। ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ, ଅନେକ ରୂପରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା, ସେ ଅମୂଳ୍ୟ ଜ୍ଞାନର ଧାରକ, ନିର୍ମଳ ଓ ପାପହୀନ, ଆମ ସହିତ କଥାହେବେ। ପୃଥିବୀ, ଦିଗନ୍ତ, ଜଳ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ତାରାଗଣ ଓ ବିସ୍ତୃତ ମଧ୍ୟାକାଶ ଆମ ନାମ ଶୁଣନ୍ତୁ। ମହାନ ପାହାଡ଼ମାନେ, ତାଙ୍କର ନିଶ୍ଚଳତାରେ, ଆନନ୍ଦରେ ଆମକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଅଦିତି ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ମାରୁତମାନେ ଆମକୁ ଶୁଭ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ। ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଆମ ପଥ ସରଳ ହେଉ, ଦେବମାନେ ମଧୁର ସ୍ନେହରେ ଉଦ୍ଭିଦମାନେକୁ ଜଳାଉନ୍ତୁ। ଭଗ, ମୋ ସହ ମିତ୍ରତାରେ କ୍ଷୟ ଆଣନ୍ତୁ ନାହିଁ, ମୁଁ ଅକ୍ଷତ ଭାବେ ଦାନଶୀଳଙ୍କ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଉ। ଏଠି ଆଗ୍ନି, ତୁମେ ଆହୁତି ଭୋଗ କର, ଆମ ଅର୍ପଣରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅ। ଆମକୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଘର୍ଷରେ ତୁମେ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଜୟ କର, ଆମ ଉପରେ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ। ଏଭଳି, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭାତ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅଗ୍ରଗାମୀ ହୋଇ ଆସେ, ଗାୟର ଅବିନାଶୀ ଚିହ୍ନ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁସରି, ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏଗିଯାଏ—ଏହି ହେଉଛି ଦେବତାଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଦେବତାମାନେ କିମ୍ବା ପୁରୁଣା ପିତୃମାନେ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ହେ ଆଗ୍ନି, ତୁମେ ପଥ ଜାଣିଛ। ଦୁଇ ପୁରୁଣା ଆଶ୍ରୟରେ ଚିହ୍ନ ରହିଛି—ଏହି ଏକତା ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ମୋର ଆଶା ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଭ୍ରମଣ କରେ; ଶାନ୍ତିରେ ପୁରୁଣା ଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ। ଆଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ଆମେ ନ୍ୟାୟର ସହ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା—ଏହି ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଏହି ଏକେ ରାଜା, ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇ ଶୟନ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ଜଙ୍ଗଲ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏକ ମାଆ ଛୋଟ ଦୁଧକୁ ଜନ୍ମ ଦେଉଛି, ଅନ୍ୟ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରିଛି—ଏହି ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। କିଛି ପୁରୁଣା ନୁହେଁ ନବୀନକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି; ଏହିଠାରେ ତାରୁଣ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଜନ୍ମ ହୁଏ। ଗର୍ଭବତୀ ଜନ୍ମ ଦେଉଛନ୍ତି, ନିରବ ଭାବେ ଥିବା କଥା ହୁଏନାହିଁ—ଏହି ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ସେମାନେ ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି, ଏଠି ଦୁଇମାଆଁ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଏକ ଛୋଟ ଚଳାଚଳ କରେ; ଏକ ଛୋଟ ଛାଗଳୀ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରେ। ଏହି ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମ—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଦୁଇମାଆଁ ହୋତାର, ସଭାରେ ସ୍ୱାମୀ, ଅଗ୍ରଗତି କରେ, ଆଧାର ଅବିଚଳିତ। ଶୋଭାମୟ ମାନେ ଶୋଭା ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଏକ ନାୟକ ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧର ଶେଷରେ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଖେ, ସେ ସମସ୍ତ ଆଗରେ ଥିବାକୁ ଦେଖେ। ମନମନ୍ତରେ, ଗାୟ ଭିତରେ ଗୁପ୍ତ ଚଳାଚଳ କରେ—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଧୂସର ଦୂତ ଭିତରେ ଭୟଭୀତ ଚଳାଚଳ କରେ; ମହାନ ଭିତରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଚଳାଚଳ କରେ। ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମକୁ ଦେଖନ୍ତି—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ବିଷ୍ଣୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଥର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଅମୃତ ଆଶ୍ରୟକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଆଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଜାଣନ୍ତି—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଦୁଇଟି ରୂପ ଗଢ଼ିଛନ୍ତି; ଏଠାରୁ ଗୋଟିଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅନ୍ୟଟି ଅନ୍ଧକାର। ପିତାଳି ଓ ରକ୍ତିମ ଦୁଇ ବୋନ୍ଧୁ; ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଯେଉଁଠାରେ ମାଆ ଓ ଝିଅ, ଦୁଇଁ ଗାୟ, ଏକାସାଥିରେ ଦୁଧ ଦେଉଛନ୍ତି, ଦୁହେଁ ପ୍ରଚୁର ଦାନ କରନ୍ତି। ସତ୍ୟର ଆସନରେ ସେମାନେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଛନ୍ତି—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଗାୟ ଚଡ଼ି ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ଠାରେ ତାଙ୍କର ଛୋଟକୁ ରଖିଛି; କିଏ ଏହାକୁ ସେଠାରେ ରଖିଛି? ସେ, ସତ୍ୟର ଦୁଧରେ ଉତ୍ସାହିତ, ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ତାଙ୍କର ପାଦରେ ବହୁ ରୂପ ଅଛି; ସେ ସିଧା ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ତିନି ଆଧାରରେ ଚଳାଚଳ କରନ୍ତି। ସତ୍ୟ ଆଶ୍ରୟରେ ମୁଁ ଜାଣି ଚଳାଚଳ କରେ—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଯେପରି ଏକ ପାଦ ଭିତରେ ରଖାଯାଇଛି, ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଗୁପ୍ତ, ଗୋଟିଏ ପ୍ରକାଶିତ। ପଥ ସିଧା, ତଥାପି ଗୋଟିଏ ଭ୍ରମଣ କରେ—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଗାୟମାନେ ଅବିରତ ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତୁ, ପ୍ରଚୁର, ଅକ୍ଷୟ ଓ ଅଶ୍ରାନ୍ତ। ସେମାନେ ସଦା ନୂତନ, ସଦା ଯୁବା—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଯେତେବେଳେ ବୃଷଭ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦହାଡ଼େ, ସେ ତାଙ୍କର ବୀଜ ଅନ୍ୟ ଝୁଣ୍ଡରେ ରଖେ। ସେ ରାତିର ନାଥ, ବିତରକ, ରାଜା—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ବୀରତ୍ୱର ଘୋଷଣା କରିବା, ଜନମାନ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ଧନ, ଦେବତାମାନେ ଜାଣିଥିବା ଜ୍ଞାନ। ଷୋଳ ଯୁକ୍ତ, ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚ କରି ଟାଣିଥାଏ—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସବିତା, ବହୁରୂପୀ, ପ୍ରଜାମାନେକୁ ପୋଷଣ କରିଛନ୍ତି, ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଉତ୍ପାଦନ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜଗତ ତାଙ୍କର—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ମହାନ ପୃଥିବୀ, ସମତଳ ଓ ସୁସଂଗଠିତ, ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶ—ଏହି ସମସ୍ତ ତାଙ୍କର ଧନରେ ନିର୍ମିତ। ବୀର ଧନ ଅନ୍ୱେଷଣକାରୀ ଶୁଣାଯାନ୍ତି—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଏହି ପୃଥିବୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରି, ଆମ ପାଇଁ ରହିଛି, ଏକ ମିତ୍ରତାପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜା ପରି। ନାୟକମାନେ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ବସିଛନ୍ତି, ଆଶ୍ରୟରେ—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ। ଉଦ୍ଭିଦ, ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଧନ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଆମେ ତୁମ ସହ ମିତ୍ର, ତୁମର ଦାନର ଭାଗୀ ହେଉ—ଏକମାତ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ଆଧିପତ୍ୟ।