ଏକ ଦୈବତ୍ମୟ, ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଏକଠି ଓ ପୃଥକ୍ ଭାବରେ, ଦୂର ଓ ସମୀପରେ, ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଜାଗ୍ରତ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଭଗିନୀମାନେ, ଯୁବତୀ ହୋଇ, ଯୁଗଳମାନଙ୍କର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଏଠାରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଅଲଗା ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଦେବତାଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିହାର କରେ; ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ, ଏହି ସମସ୍ତ ଉପରେ ଏକେ ମାହାନ୍ ନାୟକ ଶାସନ କରନ୍ତି, ଯେ ଉଡ଼ୁଥିବା, ଘୁଞ୍ଚିଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ଓ ଉତ୍ପନ୍ନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି। ପୁରାତନ ସ୍ଥାନକୁ ଆମେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉଛୁ, ଯେଉଁଠାରୁ ବଡ଼ ପିତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛି। ସେଠି ଦେବତାମାନେ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ଭାବରେ ଏକଠି ହୋଇଛନ୍ତି, ଓଡ଼ା ରାସ୍ତାରେ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ। ଏହି ସ୍ତୁତିଟି ମୁଁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଉପହାର ଦେଉଛି, ଯେଉଁମାନେ ଏକ ମହା ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏହାକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଜିହ୍ବା ଭାବରେ। ମିତ୍ର, ରାଜା, ବରୁଣ, ଯୁବକ, ଆଦିତ୍ୟ, ଋଷି ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦେବମାନେ ଏହି ଗୀତକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ସବିତା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହସ୍ତ ଓ ସୁନ୍ଦର ଜିହ୍ବା ଧାରୀ, ତିନିଥର ଦ୍ୱିତୀୟରୁ ଶାସନ କରନ୍ତି। ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହେ ସବିତା, ତୁମେ ଏହି ହ୍ୟମ୍ନକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛ। ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଭଲ କୁ ଦିଅ। କୁଶଳୀ, ସୁକର୍ମୀ, ସ୍ୱୟଂଗୌରବିତ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ ଦେବତା ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସେ ଆମ ପାଇଁ ଉପକୃତି ପ୍ରଦାନ କରୁନ୍ତୁ। ଆପଣମାନେ ପୂଷଣ ଓ ଋଭୁମାନଙ୍କ ସହିତ ଯଜ୍ଞରେ ଅନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ପାଥରକୁ ସିଁଧା କରନ୍ତି। ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସମ ଚମକୁଥିବା ରଥ ଉପରେ, ମାରୁତମାନେ, ବଜ୍ର ଧାରଣ କରି, ଦିବ୍ୟ ପୁତ୍ର, ସତ୍ୟର ଜନ୍ମ, ଅକ୍ଷୟ; ସରସ୍ୱତୀ, ଯଜ୍ଞଯୋଗ୍ୟ, ଶୁଣନ୍ତୁ; ଧାତୃ, ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଶଂସା ଦିଅ, ଯେଉଁଠି କାର୍ଯ୍ୟକୁ କର୍ମଚାରୀମାନେ ଭାଗ ପାଇଁ ଭଗଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ବିରାଟ ପଦବିକ୍ରମ, ଯାହା ଅନେକ ମାତା ଅପରାଜିତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଶାସକ, ଦୁଇ ଆକାଶକୁ ତାଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟରେ ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ନଗର ଧ୍ଵଂସକାରୀ, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ସେନା ସମେତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମ ପାଇଁ ଅପାର ସମ୍ପଦ ଆଣନ୍ତୁ। ନାସତ୍ୟ, ଆମ ପିତୃମାନେ, ଆଶ୍ୱିନଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ନାମ; ତୁମେ ସମ୍ପଦ ଓ ଧନର ଦାତା, ଦେଉଥିବା ଉପହାରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଅନ୍ୟଥା ନୁହେଁ। ହେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ତୁମର ସୁନ୍ଦର ନାମ ମହାନ, ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସବୁ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଋଭୁମାନେ, ନିରନ୍ତର ଡାକାଯାଉଥିବା ବନ୍ଧୁ, ଆମର ଭାବନାକୁ ସଫଳ କର। ଆର୍ୟମାନ, ଅଦିତି, ବରୁଣଙ୍କ ଅଟୁଟ ନିୟମ; ଆମକୁ ସନ୍ତାନ ସହିତ ଏକତ୍ର କର, ଯାତ୍ରାକାରୀମାନେ, ଆମର ମାର୍ଗ ଫଳଦାୟକ ହେଉ, ଆମେ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ପଶୁ ଲାଭ କରିବାକୁ ପାରିବା। ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ, ଅନେକ ରୂପରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରି, ସବୁଜାଣି, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ଆମ ସହ କଥା କହୁନ୍ତୁ; ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ ଓ ଜଳ ଆମକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାରା ଓ ବିସ୍ତୃତ ମଧ୍ୟମାର୍ଗ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଅଟୁଟ ଅଟଳ ପାହାଡ଼ମାନେ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଆମକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଉଲ୍ଲାସ ଓ ପୋଷଣ ସହିତ। ଅଦିତି ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ, ମାରୁତମାନେ ଆମକୁ ଶୁଭ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ। ପିତୃମାନଙ୍କ ପଥ ସରଳ ଓ ସୁବିଧାଜନକ ହେଉ, ଦେବତାମାନେ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଭିଦକୁ ଶିଚିତ କରନ୍ତୁ; ଭଗ, ମୋତେ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ଅସଫଳ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ମୁଁ ଦାତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଅକ୍ଷତ ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିପାରିବି। ଏହି ଅର୍ପଣ ଭୋଗ କର, ହେ ଦ୍ରୁତ ଏକ, ଆମର ହୋମ ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ। ଆମକୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଘର୍ଷରେ ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ଦିଅ; ଆମ ଉପରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ପାଠାଅ। ଏବେ, ଯେତେବେଳେ ଉଷାମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ପୂର୍ବେ ଉଦୟ ହୁଅନ୍ତି, ଗାଏର ମହା ଅବିନାଶୀ ଚିହ୍ନ ଜନ୍ମ ନେଉଛି। ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁସରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏଠି ଆସନ୍ତି; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ। ଦେବତାମାନେ ଏଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ ନାହିଁ, ପୁରାତନ ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁମାନେ ମାର୍ଗ ଜାଣନ୍ତି। ଚିହ୍ନ ଦୁଇ ପୁରୁଣା ଆଶ୍ରୟରେ ଅଛି; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ। ମୋର ଇଚ୍ଛାମାନେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାଉଛି; ଶାନ୍ତି ସହିତ ପୁରାତନ ବସ୍ତୁ ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି। ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ଆମେ ସଠିକ୍ କଥା କହିବା; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ। ସେଇ ରାଜା, ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ, ଶୟନାଗତଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି, ଅରଣ୍ୟ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏକ ମାତା ଛାଣାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛି, ଅନ୍ୟା ତାକୁ ଧାରଣ କରିଛି; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ। କିଛି ପୂର୍ବତନକୁ ଛାଡ଼ି ନାହାନ୍ତି, ଅପୂର୍ବ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛନ୍ତି। ଗର୍ଭିଣୀ ଜନ୍ମ ଦେଉଛନ୍ତି, ନିର୍ବାଚିତ ନିର୍ବାଚିତ ନ କହୁଛନ୍ତି; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ। ସେମାନେ ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି, ଏଠାରେ ଦୁଇ-ମାତୃକ ଚଳିଯାଉଛି; ଏକମାତ୍ର ବଛଡ଼ା ଘୁଞ୍ଚୁଛି। ଏହି ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମ; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ। ଦୁଇ-ମାତୃକ ହୋତା, ସଭାରେ ଶାସକ, ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଛି, ଆଧାର ଅବିଚଳ ଅଛି। ସୁନ୍ଦରୀମାନେ ସୁନ୍ଦର ବାଣୀ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ। ଏକ ନାୟକ ଯୁଦ୍ଧର ଶେଷରେ ଦେଖିଥିବା ପରି, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବସ୍ତୁ ଦେଖିଥାଏ। ମନରେ ଗୁପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ, ଗାଏ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଯାଉଛି; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ। ଧୂସର ଦୂତ ଭିତରେ ଚଳିଯାଉଛି, କମ୍ପିତ; ମହାନ୍ତରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଚଳିଯାଉଛି। ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେ ଚାରିପଟେ ଆମକୁ ଦେଖୁଛି; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ। ବିଷ୍ଣୁ, ରକ୍ଷକ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମାର୍ଗକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ପ୍ରିୟ ଅମୃତ ନିବାସକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଜାଣନ୍ତି; ଦେବମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ମହା ଶାସନ। ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି; ଏଠାରେ ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅନ୍ୟଟି ଅନ୍ଧକାର।