ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତରେ, ଋଷିମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗଭୀର ଭକ୍ତି ଭାବରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତି ଗାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ତୁତିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କର ଆଧାର, ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ, ଅମର, ଅଜର, ଦିନେ ଦିନେ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସାଗରସମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୁରୁଷ ସ୍ଵଭାବର ଦେବତା ଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଆସେ। ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ଦୁର୍ଗମ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରିବାରେ କୁଶଳ, ଦ୍ରୁତଗତି, ସହାୟକ, ଆଶ୍ରୟ ଦାତା ଓ ଜ୍ୟୋତିର ଜ୍ଞାନୀ। ଗାୟକ ଧନର ସ୍ରୋତ ଖୋଜନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଦୋଷ ଛାଡ଼ି ଦାନ କରନ୍ତି। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆସନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି। ଯିଏ ବିପକ୍ଷକୁ ଭଙ୍ଗ କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର। ଅନେକ ଧନ ସେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଧନର ଭଣ୍ଡାର ଅଟୁଟ ରଖିଛି। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆକାଶ, ଉଦ୍ଭିଦ, ଜଳ ଓ ପୁରାତନ ବନ ଧନକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତି। ଋଷିମାନେ କହିଲେ, “ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା; ହେ ହରିବର୍ଣ୍ଣ, ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କର, ନୂତନ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ଗାୟକମାନେ ଦୀଘ୍ଵାୟୁ ହେଉନ୍ତୁ।” ଏହି ସମୟରେ ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମରସ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ଶାର୍ୟାତ ପାଇଁ ପିଏଥିଲେ। ତାଙ୍କ ନିୟମ ଓ ସୁରକ୍ଷାରେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଏପରି ଆନନ୍ଦରେ, ମାରୁତମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମରସ ପାନ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଜନ୍ମବେଳେ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସଜାଇଥିଲେ। ମାରୁତମାନେ ଉତ୍ସାହରେ ଅନେକ ଉପହାର ଦେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର ଯଜ୍ଞାସନରେ ସୋମ ପାନ କରିଥିଲେ। ଏହି ସୋମ ଏଇଁ ଚାପିତ ହୋଇଛି, ଧନର ନାଥ, ଏହା ପାନ କର, ହେ ସ୍ତୁତିପ୍ରିୟ। ତୁମ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଅଂଶ ରଖାଯାଇଛି, ତାହା ଗ୍ରହଣ କର, ଏହି ସୋମ ତୁମକୁ ପୋଷଣ କରୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପେଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ମୁଣ୍ଡ ଉଚ୍ଚ ହେଉ, ହେ ଶୂର, ତୁମ ବାହୁ ଉପହାର ଦେବା ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ହେଉ। ପ୍ରଭାତରେ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦହି, ଖିର, ପିଠା ଓ ସ୍ତୁତି ଦେଇ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ। ଏହି ନୈବେଦ୍ୟ ଉପଭୋଗ କର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ। ଯେପରି ଦୁଲାହା ଜଣେ କନ୍ୟାମାନେ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ, ଏପରି ଆମ ପିଠା ଓ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ। ସକାଳ ଚାପରେ ଆମ ପିଠା ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଶଶ୍ୱତ୍ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ, କାରଣ ତୁମ ଶକ୍ତି ବଡ଼। ମଧ୍ୟାନ୍ହ ଚାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଏଠାରେ ଧାନ ଓ ପିଠା ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ, କାରଣ ଗାୟକ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ସ୍ତୁତି କଲେ ତୁମେ ଆସ, ଅନୁଗ୍ରହ କର। ତୃତୀୟ ଚାପରେ ଉପହାର ଦିଆଯାଇଥିବା ପିଠା ଉପଭୋଗ କର, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଗୀତ ଓ ଶକ୍ତି ସହ ଆସୁଛୁ। ପୂଷଣଙ୍କ ପାଇଁ ଖିର, ହରିଅଶ୍ୱ ବାହନ ପାଇଁ ଧାନ ତିଆରି; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମାରୁତମାନେ ସହିତ ପିଠା ଖାଅ, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ସୋମ ପାନ କର। ଏହି ଧାନ ଉପହାର କର, ସେ ଶୂରଙ୍କୁ ପିଠା ଦିଅ; ଦିନେ ଦିନେ ଏପରି ଉପହାର ବଢ଼ିଯାଉ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସୋମପାନ ପାଇଁ। ଏବେ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପର୍ବତଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, “ତୁମେ ତୁମ ମହାରଥ ନେଇ ଆସ, ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଉପଚାର ଗ୍ରହଣ କର, ଗୀତରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ।” ଏହି ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୃଢ଼ ହୁଅନ୍ତୁ, ଚାଲିଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଭଲ ଚାପିତ ସୋମ ଉପଭୋଗ କର। ପୁଅ ଯେପରି ବାପାଙ୍କୁ ଧରିଥାଏ, ମୁଁ ମଧୁର ସ୍ତୁତିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଧରିଛି। ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ ଋଷିମାନେ ଘୋଷଣା କଲେ, “ଚଳ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉପହାର ଦିଅ, ଏହି କୁଶାସନରେ ବସ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିଅ।” ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଦାନଶୀଳ ଜନ୍ମାବତାରଣ କରନ୍ତୁ, ତାଙ୍କ ଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କୁ ନିଏଯାଉ; ସୋମ ଚାପିଲେ ଅଗ୍ନି ଦୂତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଣିଥାଏ। ଏହି ଦାନଶୀଳ ଭଲ ପାଇଁ ଯାଅ କିମ୍ବା ଆସ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଦୁଇଁପଟେ ଉପକାର ଅଛି। ଯେଉଁଠାରେ ମହାରଥର ଧନ, ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଓ ଗଧା ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ପଶ୍ଚିମକୁ ଯାଅ, ସୋମ ପାନ କର; ତୁମ ଗୃହରେ ତୁମ ମହିଳାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତୁ। ଏହି ଦାନଶୀଳ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ, ସ୍ୱର୍ଗସୁତ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥିଲେ; ହଜାର ଉପହାର ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଆୟୁ ଦୀର୍ଘ କରିଥିଲେ। ଏହି ଦାନଶୀଳ ନିଜ ଶରୀର ଗଢ଼ି, ନୂତନ ଚମତ୍କାର ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ; ଦିନେ ତିନିଥର ଆକାଶରୁ ଆସି, ଋତୁ ଓ ନିୟମ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ମହା ଦୃଷ୍ଟା, ଦେବତା ଜନିତ, ଦେବତାପ୍ରେରିତ, ନଦୀ ଓ ସାଗରକୁ ଅଟକାଇଥିଲେ, ମାନବ ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଦେଖିଥିଲେ; ଯେବେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ସୁଦାସଙ୍କୁ ନେଇଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର କୁଶିକମାନେ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହଶୀଳ ହେଇଥିଲେ। ହଂସମାନେ ପରି ଶିଳା ଉପରେ ଗୀତ ରଚନ୍ତୁ, ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ଦେବମାନେ ଓ କୁଶିକମାନେ ଏହି ଅମୃତ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ। କୁଶିକମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଖାନ୍ତୁ; ଧନ ପାଇଁ ଘୋଡ଼ା ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ସୁଦାସଙ୍କୁ ଦିଅ। ରାଜା ବୃତ୍ରକୁ ଦଳନ୍ତି; ସେ ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମରେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ଭୂମିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯିଏ ଏହି ଦୁଇଁ ଲୋକ ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରିଛି। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ଏହି ଭାରତ କୁଳକୁ ରକ୍ଷା କରେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଛନ୍ତି; ସେ ଅମାନ୍ତ୍ରଣ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ। କୀକଟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ଗାୟମାନେ କ’ଣ କରୁଛନ୍ତି? ସେମାନେ ଦୁଧ ଦେଉନାହାନ୍ତି, ତାପ ଅନୁଭବ କରୁନାହାନ୍ତି। ପ୍ରମଗନ୍ଦର ଜ୍ଞାନ ଆଣିଦିଅ, ଦାନଶୀଳ, ନିମ୍ନ ଶାଖା ଭଙ୍ଗ କରିଦିଅ। ସର୍ପ ଭଳି ଚିନ୍ତା ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ଜମଦଗ୍ନି ଦେଇଥିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟକନ୍ୟା ଅମର କୀର୍ତ୍ତି ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତାରିତ କରିଥିଲେ। ସର୍ପ ଭଳି କୀର୍ତ୍ତି ପଞ୍ଚଜନ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା; ଡାଣ୍ଡା ଓ ଜମଦଗ୍ନିମାନେ ଯେଉଁ ଡାଣ୍ଡା ଦେଇଥିଲେ ତାହା ନୂତନ ଜୀବନ ନେଇ ଆସିଲା।