ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେତେବେଳେ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବିଶେଷ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରି ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଳଶାଳୀ ଓ ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ ଭାବରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ସୋମ ରସ ଚାପି ବିଶୁଦ୍ଧ ମଧୁର ଲାହଣୀ ତୟାରି କରି, ବଳ ଓ ଶକ୍ତିର ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି କହିଲେ, “ହେ ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ସୋମ ଚାପିବା ବେଳେ ଡାକୁଛୁ, ଆସ, ଏହି ସୋମର ମଧୁରତା ଚାଖିବାକୁ।” ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଓ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣି, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶ ନେବାକୁ ଆସିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସୋମ ରସକୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲେ, “ହେ ଜନପ୍ରଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିବା ଏହି ସୋମ ରସ ତୁମ ପାଇଁ, ଆମର ଶୁଭ ଅଞ୍ଜଳି ଗ୍ରହଣ କର।” ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଥିରେ ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ରସ ତାଙ୍କ ପାଉଛି, ସେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ନାମର ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ। ସେ ଦୂର ଓ ନିକଟରୁ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣି ଆସିଥିଲେ, ବିପ୍ରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦେଇ ଡାକୁଥିଲେ, “ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ।” ଯଜ୍ଞର ପ୍ରସ୍ତୁତି ହେଉଥିଲା, ପୁରୋହିତ ବେଦୀରେ ଦର୍ବା ଚାଲି ଶୁଭ ଚାପିଲେ, ଚାରିଅଞ୍ଚଳରେ ରଥ ଯୋକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଭ ଅଞ୍ଜଳି ଓ ଗୀତ ତ୍ୟାଗ କରାଯାଇଥିଲା, ତାଙ୍କୁ ବେଦୀରେ ବସିବା ପାଇଁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉତ୍ସାହିତ ଭାବରେ କହିଲେ, “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଦାନ ଓ ପ୍ରଶଂସାରେ ଆମ ସହ ଆନନ୍ଦ କର, ଏହି ଉପଚାର ଗ୍ରହଣ କର।” ସେମାନେ ଏହି ସୋମ ରସ ଦେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଓ ଧନ ଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ। ଏହି ରସ ଦେଇ ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସକଙ୍କୁ କଦାପି ଅନାବଶ୍ୟକତାରେ ଛାଡ଼ି ଦେବାକୁ ନକହିଥିଲେ। ସେମାନେ ଭକ୍ତି ଭାବରେ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୟା କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବୟ ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଆସିବାକୁ ଚାହିଁଥିଲେ। ଏହି ଉତ୍ସବରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ସୋମ ରସ ଚାପି ବେଦୀରେ ରଖି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଗୀତ ଓ ଶ୍ଲୋକ ଦେଇ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏହି ମଧୁର ରସ ଦେଇ ତାଙ୍କ ଦୟା ଚାହିଁଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ଓ ଶକ୍ତିର ବିଜେତା, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ରସ ଗ୍ରହଣ କରି, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ। କୁଶିକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୁରାତନ ଭାବରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ। ଉଚ୍ଚ ଶ୍ୱରରେ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କହିଲେ, “ହେ ରଥରେ ଯୋକ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ଆସିବାକୁ ଆମେ ବେଦୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛୁ; ଉପର ଆକାଶରେ ସୋମ ରସ ତୁମ ପାଇଁ ମଧୁର ଭାବରେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି। ଆମ ଅଞ୍ଜଳି ଓ ପ୍ରଶଂସା ତୁମକୁ ଡାକୁଛି।” ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବୟ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଆସି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେଇଥିବା ଗୀତ ଓ ଅଞ୍ଜଳି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଘିଅ ଦେଇ ଅଞ୍ଜଳି ତ୍ୟାଗ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବେଦୀରେ ବସିବାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏହି ସୋମ ରସ ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ, “ହେ ଦାନବୀର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ରାଜା କିମ୍ବା ଦୃଷ୍ଟା କର, ଅମୃତ ଧନର ଅଂଶ ଦିଅ।” ତାଙ୍କ ବୟ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବରେ ଆସି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେଇଥିବା ସୋମ ରସ ଗ୍ରହଣ କରି, ସେମାନେ ଉପରେ ଦୟା କରିଥିଲେ। ଏହି ଉତ୍ସବରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରି, ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବୟ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସୋମ ରସ ଗ୍ରହଣ କରି, ଦିନ ଓ ରାତିକୁ ଉଜାଗର କରି ଦେଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜାଗର କରି ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ବୟ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇ ରଖିଲେ, ଅନେକ ଧନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରି ଦେଲେ। ଏହିପରି ଉତ୍ସବରେ, ବୟ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ସୁଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବଜ୍ର ଧରି, ସୋମ ରସ ଚାପିଥିବା ଅଞ୍ଜଳି ଖୋଲି ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଚମକି ଉଠିଲା। ଏହିପରି ବେଦୀରେ ଏକତା, ପ୍ରଶଂସା, ଓ ଭକ୍ତି ରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ଦୟା ଓ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ।