ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଋଷିମାନେ ଏବଂ ଜନମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଶତଶକ୍ତି ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ। ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶ ଏବଂ ବିଜୟ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ। “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ମନ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ, ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମକୁ କୃପାଳୁ କରୁ।” ଏପରି କହି, ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ଲୋକରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମସ୍ତ ନାମକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଅପଦ୍ରବ୍ୟ ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଗି ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ। ଶତଶକ୍ତି ଧାରୀ, ବହୁ ସ୍ତୁତିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସେମାନେ ବଡ ମହିମା ଦେଇ, ଲୋକଙ୍କର ଅଭିବାବକ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। ଏହିପରି ଉତ୍ସାହରେ ଏକ ଋଷି କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ବିଜୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତି ଲାଗି, ବହୁବାର ଆହ୍ୱାନ ହେଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବାହୁଡାଉଛି। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ବିଜୟୀ ହୁଅ, ହେ ଶତଶକ୍ତି ଧାରୀ! ଆମେ ବୃତ୍ରଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ।” ଯେଉଁଠାରେ ଯଶ ଓ ବିରତା ଲାଗି ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥାଏ, ସେଠି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳିତ ରହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଗଲା। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଉତ୍ତମ ସୋମ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଗଲା। ଏହିପରି, ପଞ୍ଚଜନର ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଗଲା। “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଡ଼ ଯଶ ଅର୍ଜନ କର, ଅଜୟ ମହିମା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କର, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କର।” ଏହି ଭାବେ ଦୂର ହେଉ କିମ୍ବା ନିକଟ, ଯେଉଁଠି ତୁମ ନିବାସ, ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ। ଏହି ମହାନ ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଏକ କୁଶଳ କାରିଗର ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ। ପ୍ରେରଣା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ଯାନ୍ତ୍ର ଗତିରେ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଦୂର ସ୍ଥାନ ଅନ୍ବେଷଣ କରନ୍ତି। ଏଠି, ସେମାନେ ଋଷିମାନଙ୍କ ଉତ୍ସର୍ଗ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ମନରେ ଧାରଣ ହୋଇ ଆକାଶକୁ ଗଢ଼ିଥିଲେ। ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଧାରା ଧର୍ମର ପଥରେ ଚାଲିଥାଏ। ସେଠି ସେମାନେ ଗୁପ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ରଖି, ଶାସନ ପାଇଁ ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତକୁ ଏକତ୍ର କଲେ। ମାପ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ବିଶାଳ ଜଗତକୁ ବ୍ୟାପିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଧାରଣ କରିବାକୁ ସଜାଗ ହେଲେ। ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରି, ଦୀପ୍ତିମାନ ଶୋଭାରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି ହେଉଛନ୍ତି ମହାନ ଆସୁରର ବଡ଼ ନାମ, ଯିଏ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଅମରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଦଉଡ଼ିବାକୁ ଦେଖାଗଲେ। ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ବୃଷଭ ଆଉ ଏକ ମହାନ ବୃଷଭକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେଙ୍କର ପୁରୁଣା ଚିନ୍ତା ଅନେକ, ଦିବ୍ୟପୁତ୍ରମାନେ ସମ୍ମିଳନରେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରୁ ଶାସନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ତିନି ରାଜା ସମ୍ମିଳନରେ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଆସନ ଶୋଭା କଲେ। ମନସା ଗତି କରି ସେମାନେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ କେମିତି ତପସ୍ୟା କରୁଛନ୍ତି, ତାହା ଦେଖିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବୃଷଭ ଓ ଗାଈଙ୍କର। ସେମାନେ ନାମ ଦ୍ୱାରା ଗାଈଙ୍କ ଗତି ମାପିଥିଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବଶକ୍ତି ଅଲଗା ରୂପ ଧାରଣ କରି, ମାୟାବୀମାନେ ଏହି ଜଗତର ରୂପ ନିର୍ମାଣ କଲେ। ଏହି ସବୁ ସବିତାର କାର୍ଯ୍ୟ। ସେଠାରେ ମୁଁ ସେଇ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନ ଚାହୁଁନି, କିନ୍ତୁ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ସବିତା ସମସ୍ତ ଭୂମି ଓ ଦିଗନ୍ତକୁ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି। ଏଠି ଉନ୍ମୁକ୍ତ କୁମାରୀ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ବାଛିଛନ୍ତି। ତୁମେ ପୁରୁଣା ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କର, ଯେଉଁଠାରେ ଦିବ୍ୟ କ୍ଷେମ ଆମ ପାଖରେ ରହୁ। ସମସ୍ତେ ମାୟାବୀଙ୍କ ନାନା କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖନ୍ତି, ଯିଏ ଗାଈଙ୍କ ଜିଭା ଧାରଣ କରି ଦଢ଼ ହୋଇ ଦଉଡ଼ନ୍ତି। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଦାର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବାକୁ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ ସ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର ଓ ଧନର ଜୟକର୍ତ୍ତା। ସେ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରନ୍ତୁ, ଆମ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ମୋ ହୃଦୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଚିନ୍ତା ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ସେଇ ଜାଗୃତ ଓ ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଚିନ୍ତା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମଠାରୁ ଯାହା ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ତାହାକୁ ତୁମର ଭାବରେ ଜାଣ। ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପୁରୁଣା ଚିନ୍ତା ସଦା ଜାଗୃତ ଓ ପୂଜିତ ହୁଏ। ଶୁଭ୍ର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ଓଡ଼ଣା ପିନ୍ଧି, ଏହି ପୌରାଣିକ ଚିନ୍ତା ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁ। ଏଠି, ଦେବପୁତ୍ର ଯମ ମଧ୍ୟ ଜିଭାର ଶୀର୍ଷରେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଦଉଡ଼ିଲେ। ଦୁଇ ରୂପ ଏକାତ୍ମ ହୋଇ, ଏହି ଶକ୍ତିର ମୂଳ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କଲେ। ମାନବମଧ୍ୟରେ କେହି ଆମ ପୂର୍ବଜ ଗୋପାଳକ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ପ୍ରତି ଅପବାଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବଂଶ ନିର୍ମାଣ କରି, ନୂତନ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ। ଯେଉଁଠାରେ ବନ୍ଧୁ ନୂତନ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଗାଈଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ, ସେଠି ଇନ୍ଦ୍ର ଦଶ ଦଶ ଗାଈ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ଧକାରରେ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଖୋଜି ପାଇଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଗାଈ ମଧ୍ୟରେ ମଧୁ ଖୋଜିପାଇଲେ, ଖୁର ଓ ଗଳା ରେ ଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଆଣି, ଜଳ ଭିତରେ ଲୁଚିଥିବା ଏହି ଗୁପ୍ତ ଧନକୁ ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷ ହସ୍ତରେ ରଖିଲେ। ଆମେ ଆଲୋକକୁ ବାଛିବା, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଜାଣିବା, ଅପମଙ୍ଗଳରୁ ଦୂର ରହିବା ନିମିତ୍ତେ ଇଚ୍ଛା କରୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନ କରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିବା, ଏହି ବହୁ ସ୍ୱରର କବିଙ୍କ ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କର। ଯଜ୍ଞର ଆଲୋକ ଦିଗନ୍ତ ଓ ପୃଥିବୀରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ, ଆମେ ଅଧିକ କ୍ଷତିରୁ ଦୂର ରୁହୁ। ବହୁ ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ବସୁମାନେ, ତୁମର ରକ୍ଷା ବଡ଼। ଆମେ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଦାର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ବିଜୟୀ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଧନ ଜୟ କରନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୋରସ ଚାପିବା ସମୟରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଗଲା—“ହେ ବୃଷଭ, ଆସ, ସୋମର ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ପାନ କର।” ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପିଥିବା ସୋମର ରସରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର, ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ହୁଅ। ଦେବମାନେ ସହ ଆମ ପ୍ରେରିତ ଯଜ୍ଞର ନେତୃତ୍ୱ କର, ଲୋକଙ୍କ ନାୟକ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସାରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ ହୁଅ। ଚାପିଥିବା ସୋମ ରସ ଏବଂ ଏହାର ଦୀପ୍ତିମାନ ଧାରା ତୁମ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହା ତୁମର ନିବାସ। ଏହି ମଧୁର ଧାରା ତୁମ ପେଟରେ ନିଅ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।