ଏକ ସମୟର କଥା, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ମାଳିକ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ଭଗବାନ ବରୁଣ, ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାର ଦୃଷ୍ଟି ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସେ ଆମ ସମ୍ବେଦନା ଓ ଆଶାକୁ ଶୁଣିଲେ। ତାଙ୍କର ମନ, ଯାହା ଗାଡ଼ିର ତୁର୍ଗତା ଓ ଘୋଡାର ଯୋଗ ଭଳି ତୀବ୍ର, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ, ଯେପରିକି ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଆମ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ କରିପାରିବା। ଯେତେବେଳେ ଆମ ରୋଷ ଦୂର ହେଉଥିଲା, ତେବେ ସେ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଘରକୁ ଫେରିବା ପରି ଆମେ ସମ୍ପଦ ଖୋଜୁଥିଲୁ। ଭଗବାନ ବରୁଣ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଆମ ପାଇଁ କିବା ସେ କେବେ ରାଜାଙ୍କର ଗୌରବ ପ୍ରଦାନ କରିବେ, ଏହାକୁ ଆମେ କରିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲୁ। ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିବଦ୍ଧ ଓ ଭକ୍ତିଶୀଳ, ସେମାନେ ସେହି ପୁଣ୍ୟକାରୀ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଦୂର ନହେବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ। ବରୁଣ ଏହି ସମସ୍ତ ପଥ ଓ ମାର୍ଗ ଜାଣିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ମାଘରେ ଉଡ଼ୁଥିଲେ, ଓ ସମୁଦ୍ରରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବା ଜହାଜମାନେ। ସେ ବସିଥିବା ସ୍ଥାନରୁ, ବରୁଣ ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ୟକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ଯାହା ହୋଇଛି ଓ ଯାହା ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ଆମେ ଆଶା କରୁଥିଲୁ ଯେ, ଏହି ଦିନ ଆମକୁ ଭଲ ପଥରେ ନେବେ, ଆମର ଜୀବନର କ୍ଷେତ୍ରରେ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବେ। ବରୁଣ, ଯିଏ ସୁନନ୍ଦ ଜାଗ୍ରତିରେ ଥିଲେ, ସେ ଏକ ସୋନାର ମାନ୍ତ୍ରିକ ଭାବରେ ଚାଟୁରୀରେ ବସିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ସାକ୍ଷୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ। କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟତା କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁତା ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ବିରୋଧ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ସେହିପରି, ଯିଏ ଲୋକମାନେ ସ୍ଥାୟୀ ସମ୍ମାନ ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ସମ୍ମାନ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ମୋର ଚିନ୍ତା ଏକ ଗୋଟିଏ ଗୋଧୂଳି ଭଳି ଯାହା ଦୂର ଦୃଷ୍ଟି ଧାରଣ କରୁଥିବା ବରୁଣଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିଲା। ଆମେ ପୁଣିଥରେ ସମ୍ବାଦ କରିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲୁ, ଯାହା ମୋର ମଧୁର ବାଣୀରୁ ଆସୁଥିଲା, ଯାହା ଏକ ପୂଜାରୀଙ୍କ ଭଳି ମନ୍ତ୍ରଣା ଦେଖାଉଥିଲା। ମୁଁ ବରୁଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲି, ସେ ତାଙ୍କର ଚାଟୁରୀରେ ଦଣ୍ଡିତ ଥିଲେ; ଏହି ଗୀତଗୁଡିକୁ ଗ୍ରହଣ କର। ମୋର କରୁଣାର ଆହ୍ବାନ କୁଣ୍ଡଳ ହୋଇଥିଲା, ବରୁଣ, ଆଜି ମୋତେ ଦୟା କର। ତୁମେ, ଜ୍ଞାନୀ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଶାସନ କରୁଛ; ଆମେ ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ତୁମକୁ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଁ। ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବନ୍ଧନକୁ ମୁକ୍ତ କର, ଓ ମଧ୍ୟମକୁ ମୁକ୍ତ କର, ଓ କ୍ଷୁଦ୍ରକୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ରଖ। ତୁମ ପାଇଁ, ଶକ୍ତିର ମାଳିକ, ପୋଷଣର ମାଳିକ, ଏହି ବସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି; ଆମ ପାଇଁ ଏହି ବଳିଦାନ ଦେ। ଏହି ଯୁବ Hotar, ଯିଏ ସଦା ଯୁବକ, ଆମ ଗୀତ ସହିତ ବସୁଥିବାକୁ ଦୟା କର; ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦେବୀୟ ବାଣୀ ସହିତ। ବାପା ପୁତ୍ର ପାଇଁ, ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ, ବନ୍ଧୁ ମିତ୍ର ପାଇଁ ଦୟା କର। ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମାନ, ଧର୍ମୀୟ ଲୋକମାନେ, ଆମ ପବିତ୍ର ଘାସରେ ବସୁଥିବାକୁ ଦୟା କର। ଆମର ପ୍ରାଚୀନ Hotar ଓ ଆମର ସାହାୟକତାରେ ଆନନ୍ଦ କର; ଏହି ଗୀତଗୁଡିକୁ ଶୁଣ। ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ପାଇଁ, ଆମେ ଏହି ବଳିଦାନକୁ ଆରମ୍ଭ କରୁଛୁ। ଆମର ଆଗ୍ନିମାନେ, ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି; ଆମେ ଆମର ଆଗ୍ନିମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଛୁ। ତେଣୁ, ଅମର ଓ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଶଂସା ହେଉ। ସମସ୍ତ ଆଗ୍ନିମାନେ, ଓ ଦେବତାମାନେ, ଏହି ବଳିଦାନ, ଏହି ବାଣୀକୁ ଦିଅ; ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ଗୌରବ ଦିଅ। ଏହିପରି, ଆମେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଗାଇଥିବା ଏହି ନୂତନ ଗୀତ ଦେଖାଉଛୁ, ଓ ତୁମେ ଆମକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ ରଖ। ଏହି ଭାବରେ, ଆମର ଗୀତ ଓ ପୂଜାରେ ଏକତା ଏବଂ ସମ୍ମାନ ଲାଗି ଏକ ନୂତନ କଥା ଏବଂ ପ୍ରେମର ମାଧ୍ୟମରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି।