ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ଚେତନାର ପୃଷ୍ଠଭୂମିରେ, ଅରଣ୍ୟର ଦେବତା, ପୃଥିବୀର ଉପରେ ଉଠି ଆସିଲେ। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପରାମର୍ଶ ଦେଇ, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ବିପ୍ରସାର କରି, ଯଜ୍ଞକୁ ଉଠାଇ ନେଲେ। ଏହି ଦେବତା ଯୁବ, ସୁନ୍ଦର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଚାରିପାଖରେ ଲପେଟା ହୋଇ, ଜନ୍ମରେ ଜନ୍ମିତ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ ହୋଇ ଆସିଲେ। ବୁଦ୍ଧିମାନ, କବିମାନେ, ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଲେ, ସ୍ଵୟଂ-ନିୟମିତ, ମନରେ ପୂଜା କରି। ଏହି ଦେବତା ଦିନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ପୁନଃ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଥିଲେ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ମାନେ ଭାବନାରେ ଅଫରିଂଗୁଡ଼ିକୁ ପବିତ୍ର କରି, ପ୍ରେରିତ ପୁରୋହିତ ଭକ୍ତିରେ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ। ଯେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଉପାସନାକର୍ତ୍ତାମାନେ, ଅରଣ୍ୟର ଦେବତା ପାଇଁ କିଛି ତିଆରି କରିଥିଲେ, କିମ୍ବା କୌଶଳୀ କାରିଗର ତାଙ୍କୁ ଗଢ଼ିଥିଲେ—ସେହି ଦେବମାନେ, ନିଜ ଶବ୍ଦ ସହିତ, ଆମକୁ ଧନ-ଓ-ସନ୍ତାନ ଦେଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠି କାଟି ଭୂମିରେ ସ୍ଥାପିତ, ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା, ନିକ ସୀମା ଥିବା ଦେବତାମାନେ—ସେମାନେ ଆମକୁ ଦେବୀୟ ଉପହାର ଦେଉନ୍ତୁ, କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଫଳତା ଆଣନ୍ତୁ। ଏହି ଯଜ୍ଞର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଵସୁ, ଶୁଭ ମାର୍ଗର ନେତୃତ୍ୱକାରୀ, ଦିବା-ପୃଥିବୀ, ବିସ୍ତୃତ ଭୂମି ଓ ମଧ୍ୟକାଶ—ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ରିତିର ଚିହ୍ନକୁ ଉଚ୍ଚ କରନ୍ତୁ। ଗୋସ୍ୱାନ୍ ଶାରୀରେ ଶ୍ଵେତ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଗୀତକାରମାନେ ଆସିଥିଲେ; ପ୍ରଥମରେ କବିମାନେ ଉଠାଇ ନେଲେ, ଦେବମାନେ ଦେବମାନଙ୍କର ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଥିଲେ। ସିଙ୍ଗଧାରୀ ପଶୁମାନଙ୍କର ଶିଙ୍ଗ ପରି, ଗୀତକାରମାନେ ତାଙ୍କର ପାନପାତ୍ର ସହିତ ଭୂମିରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ; ବା ବାଣୀରେ ବା ଡାକରେ, ଶୁଣି, ଆମକୁ ବିଜୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅରଣ୍ୟର ଦେବତା, ଶତଶାଖୀ, ଆଗକୁ ବଢ଼; ଶହ ଶାଖୀ ହେବାକୁ ଆମେ ବଢ଼ିବାକୁ ଚାହାଁ; ତୁମକୁ କାରିଗର ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଛି। ଏହି ଦେବତା, ଜଳର ଶିଶୁ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଶୁଭ ନେତୃତ୍ୱ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଷ୍ଟୋତ୍ର, ନିର୍ମଳ; ଆମେ ତୁମକୁ ବନ୍ଧୁ ଭାବରେ ବାଛିଛୁ, ଦେବତା, ମର୍ତ୍ୟ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ, ଅଗ୍ନି, ଜଙ୍ଗଲରେ, ତୁମ ମାତୃମାନେ ଓ ଜଳରେ ଚଳିବା, ତୁମ ପାଇଁ କେବେ ଫେରିବା ନାହିଁ, ଦୂର ହେଉ ବା ନିକଟ। ତୁମେ ତିଆଁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛ; ତୁମେ କୃପାଶୀଳ; କିଛି ଆଗକୁ ଯାଆନ୍ତି, କିଛି ଚାରିପାଖରେ ବସନ୍ତି—ଯେଉଁ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ତୁମେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛ। ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଚଳିଥିବା, କେବେ ବିଫଳ ନାହିଁ, ସଦା ସାଥୀ—ଦୀର୍ଘ ସହିଷ୍ଣୁ, ଅହିଂସା, ତୁମକୁ ଦେଖିଲେ, ଜଳରେ ବାସ କରୁଥିବା ସିଂହ ପରି। ଅଗ୍ନି, ନିଜକୁ ଦୂରରୁ ପଠାଇ, ଲୁଚିଥିଲେ; ମାତରିଶ୍ୱାନ ତାଙ୍କୁ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଚର୍ଣ୍ଣ କରି ଏଠାକୁ ଆଣିଥିଲେ। ମର୍ତ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ଧରିଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଫରିଂଗୁଡ଼ିକୁ ଉଠାଇବାରେ; ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ଦେଖିବାରେ, ସବୁଠୁ କନିଷ୍ଠ। ଏହି ଭାଗ୍ୟ, ତୁମ ଜିହ୍ୱା, ଅପେକ୍ଷାକ୍ଷମା ହେଉଛି; ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି, ଗୋମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଆସନ୍ତି, ଜ୍ୱଳିତ, ଅନ୍ଧାରରେ ମଧ୍ୟ। ପବିତ୍ର, ସୁସଂଖଳିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଅଫରିଂ କର; ଦ୍ରୁତ ଦୂତ, ଅକ୍ଳାନ, ପ୍ରାଚୀନ, ଷ୍ରେଷ୍ଠ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଯୋଗ୍ୟ; ଶ୍ରବଣ କରୁଥିବା ଦେବତାକୁ ସମ୍ମାନ କର। ତିନି ଶତ, ତିନି ହଜାର, ତିରିଶ ନଉ ଦେବମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ସମ୍ମାନ କରିଥିଲେ; ଘୃତ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି, ଦର୍ବା ବିଛାଇ, ପୁରୋହିତ ଭାବେ ବସାଇଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ତୁମକୁ ଜନସମୂହର ଶାସକ ଭାବରେ ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି; ମର୍ତ୍ୟମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଦେବତା ଭାବରେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି। ଯଜ୍ଞରେ, ଅଗ୍ନି, ପୁରୋହିତ ଓ ପ୍ରିଷ୍ଟ ଭାବରେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି; ତୁମ ନିଜ ଘରରେ ତୁମେ ତ୍ରୁତ୍ତ୍ୱର ରକ୍ଷକ ଭାବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ। ଯେଉଁଠି ଜାତଵେଦାସ୍ ଅଗ୍ନିକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ, ସେ ନୀରମଣ୍ୟ ଶକ୍ତି ଲାଭ କରେ ଓ ଉନ୍ନତି ପାଏ। ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ ଭାବରେ, ଅଗ୍ନି ଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ, ଶୋଭିତ, ସାତି ପୁରୋହିତ ସହିତ, ଅଫରିଂକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରି ଆସନ୍ତି। ପ୍ରାଚୀନ, ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ ଅଗ୍ନିକୁ ପୁରୋହିତ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପନ କର; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରକାଶ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ ଉଠାଇ ଦିଅ। ଆମର ଷ୍ଟୋତ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଯାହାଠୁ ପ୍ରଶଂସା ଜନ୍ମିତ ହୁଏ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରସ୍କାର, ଧନ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ। ଅଗ୍ନି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଉପାସକ ପାଇଁ ଦେବମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କର; ଆନନ୍ଦଦାୟକ ପୁରୋହିତ ଭାବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ, ବାଧା ଦୂର କର। ପବିତ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦିଅ; ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବୀରତ୍ୱ ଦିଅ; ଗୀତକାରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁଠୁ ନିକଟ ହେଉ। ତୁମେ, ପ୍ରେରିତ, ଜାଗୃତ ପୁରୋହିତମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି, ଅମର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଫରିଂ ଉଠାଇବାରେ। ଅଗ୍ନି ପୁରୋହିତ, ଗୃହସ୍ଥ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଯଜ୍ଞର; ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରିତି ଜାଣିଛି। ଅମର, ଅଫରିଂ ଉଠାଇବାରେ, ଦ୍ରୁତ ଦୂତ, ସ୍ଥାପିତ; ଅଗ୍ନି ଭାବନାରେ ପୂରଣ କରେ। ଅଗ୍ନି ଭାବନାରେ ଦେଖିପାରିବା; ସେ ଚିହ୍ନ, ପ୍ରାଚୀନ ଯଜ୍ଞର; ଯେଉଁଠି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣିଛି। ଅଗ୍ନି, ପୁତ୍ର, ଖ୍ୟାତି, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାତା; ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ଭାବରେ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଅଜୟ, ଜନମାନଙ୍କ ନେତା, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ପୁରୋହିତ, ସବୁଠୁ ଦ୍ରୁତ, ସଦା ନୂତନ ରଥ ପରି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଡାକୁଥିବା, ଦେବମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଅକ୍ଳାନ, ଅଗ୍ନି ସବୁଠୁ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତାଙ୍କର ଯାନ ସହିତ, ଉପାସକ ଶୁଭ ଅଗ୍ନିପଥ ଓ ପବିତ୍ର ଜ୍ଵାଳାର ନିବାସ ପାଏ। ଅଗ୍ନିର ଭଲ ଉପହାରକୁ ଆମେ ଭାବନାରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଚାହାଁ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାତା। ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଚାହାଁ ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଜିନିଷ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ; ଦେବମାନେ ତୁମେ ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ ରଖିଛନ୍ତି।