ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କର ମହାନ, ପୋଷକ ଓ ସିଧା ଚଳିଥିବା ସନ୍ତାନମାନେ, ସମର୍ଥନ ପାଇ ଯେଉଁଠାରେ ଆବଶ୍ୟକ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ବହନ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ଏକାକାର କରି ଯେପରି ଏକ ସିଂହାସନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ରକ୍ତିମ ଦେବତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦକୁ ଜାଣନ୍ତି, ଓ ଛିଟିଏ ଦେବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି। ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକମାନେ, ଯାହା ଦିଗନ୍ତରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଇଳାଙ୍କର ଗୀତ ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ରହିଛି। ସେମାନେ ଦୁଇ ପିତାଙ୍କ ସହିତ ଏକ ମହାନ ଧ୍ୱନିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ବୃଷଭ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଘୂରିବା, ସେଠାରେ ଗାୟକ ତାଙ୍କର ନିଜ ନିବାସକୁ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି। ପଞ୍ଚ ପୁରୋହିତଙ୍କ ସହିତ ସପ୍ତ ଋଷି ଏହି ପ୍ରିୟ ବୃଷଭଙ୍କର ନିଶ୍ଚିତ ମାର୍ଗକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତି। ଏହି ଅଗ୍ରଗାମୀ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା ନିଜ ନିଜ ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥାନ୍ତି। ଦିବ୍ୟ ପୁରୋହିତମାନେ, ପ୍ରଥମ, ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ବସିଛନ୍ତି; ସପ୍ତ ଶୁଭ୍ରମାନେ ନିଜ ଶୁଭ୍ରତାରେ ଆନନ୍ଦିତ। ସତ୍ୟକୁ ଘୋଷଣା କରି, ସେମାନେ ସତ୍ୟର ବନ୍ଧୁକୁ ଡାକନ୍ତି; ନିୟମର ରକ୍ଷକମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଏହି ମହାନ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସୁଯୋଜିତ କିରଣମାନେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ହେ ଦିବ୍ୟ ପୁରୋହିତ, ଅତି ପ୍ରିୟ, ଜ୍ଞାନୀ, ଏଠାରେ ମହାନ ଦେବତାମାନେ, ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ଆଣ। ଯେଉଁମାନେ ଶୁଭ୍ର, ସୁବାକ୍, ସୁପଥ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷାମାନେକୁ ଡାକିଛନ୍ତି। ଯଦି, ହେ ଅଗ୍ନି, ପୃଥିବୀର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା କିଛି ଅପରାଧ ହୋଇଥାଏ, ତେବେ ଆମର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଏହାକୁ ଖ୍ଷମା କର। ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅଧିକ, ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦିଅ, ଯେଉଁଥିରେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ପୋଷଣ ମିଳିବ। ଆମର ପୁଅ ଓ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ସଫଳ ହେଉନ୍ତୁ; ତୁମର ଶୁଭ ଦୃଷ୍ଟି ସଦା ଆମ ସହିତ ରହୁ। ଯଜ୍ଞରେ, ହେ ଅରଣ୍ୟର ନାଥ, ଦେବତା, ତୁମକୁ ଦିବ୍ୟ ମଧୁ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସିଧା ଦଣ୍ଡ ଭଳି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛ; ଉପରେ କିମ୍ବା ମାତୃକ ଆଞ୍ଚଳରେ ବସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏଠି ଧନ ଦିଅ। ଜଳିଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଆଗରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ଜ୍ଞାନମୟ ଷ୍ଟୁତି ରଚି, ଅମର ମହାନଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କର, ଶତ୍ରୁ ଭାବକୁ ଦୂର କର, ମହା ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ ଉଠି ପଡ। ଅରଣ୍ୟନାଥ, ପୃଥିବୀର ଉପରେ ଉଠ, ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଦେଇ, ତୁମ ଦୀପ୍ତିକୁ ସ୍ଥାପିତ କର, ଯଜ୍ଞ ବହନ ପାଇଁ। ଯୁବ, ଭଲ ଆଚ୍ଛାଦିତ, ଆବୃତ ହୋଇ, ଯେପରି ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ଏହି ଜନ୍ମରେ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ; ଜ୍ଞାନୀ, କବିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ଉଠାନ୍ତି, ନିଜ ମନରେ ଉପାସନା କରନ୍ତି। ଏହି ଅଗ୍ନି ଦିନ ଦିନ ଆଲୋକରେ ପୁନଃ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ହୁଏ, ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଏ; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଭାବନାରେ ଅର୍ପଣକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ପ୍ରେରିତ ପୁରୋହିତ ଭକ୍ତିରେ ଷ୍ଟୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି। ମଣିଷମାନେ, ଉପାସକମାନେ ଯାହା ତୁମ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା କୃତ୍ସ୍ନକାର ତିଆରି କରିଛି, ଏହି ଦେବତାମାନେ, ନିଜ ଧ୍ୱନି ସହିତ ଦଢ଼ିଆରେ ଦଢ଼ିଆ ଥିବା, ସନ୍ତାନ ସହିତ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। କଟାଯାଇଥିବା, ପୃଥିବୀରେ ରଖାଯାଇଥିବା, ତିଆରି ହୋଇଥିବା, ସିଧା ପ୍ରାନ୍ତ ଥିବା, ସେମାନେ ଦେବତା ଦ୍ୱାରା ଅଧିକ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ, କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଫଳତା ଆଣନ୍ତୁ। ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଶୁଭ ପଥର ନେତୃତ୍ୱକାରୀ, ଦିବ୍ୟ ଭୂମି ଓ ମଧ୍ୟଲୋକ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକାଠି ହୋଇ ଯଜ୍ଞକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, କ୍ରିୟାର ଚିହ୍ନକୁ ଉଚ୍ଚ କରନ୍ତୁ। ପଙ୍କତିରେ ଶ୍ୱେତହଂସ ପରି ଶୁଭ୍ର ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଗାୟକମାନେ ଆସିଛନ୍ତି; ପ୍ରେରିତ କବିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉପରେ ଉଠାଇଛନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି। ଶିଙ୍ଗଧାରୀ ପଶୁମାନଙ୍କ ଶିଙ୍ଗ ପରି, ଗାୟକମାନେ ତାଙ୍କର ପାନପାତ୍ର ସହିତ ପୃଥିବୀରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି; ଶବ୍ଦ କିମ୍ବା ଡାକରେ, ଶୁଣି, ସେମାନେ ଆମକୁ ବିଜୟର ସଂଘର୍ଷରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ହେ ଅରଣ୍ୟନାଥ, ଶତଶାଖୀ, ବୃଦ୍ଧି ପାଉ; ଶହ ଶାଖାରୁ ହଜାର ଶାଖା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମେ ଉନ୍ନତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁ; ତୁମକୁ କୃତ୍ସ୍ନକାର ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରି, ମହା ଶ୍ରେୟସ୍ ପାଇଁ ଉତ୍ପାଦନ କରିଛି। ମେଳ ମାନେ ତୁମକୁ ବନ୍ଧୁ ବୋଲି ଚୟନ କରିଛନ୍ତି, ହେ ଦେବ, ହେ ମର୍ତ୍ୟ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ—ଏହି ଜଳର ସନ୍ତାନ, ଶୁଭ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଉତ୍ତମ ପଥ ଓ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ, ନିର୍ମଳ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଜଙ୍ଗଲ ମାନେ, ତୁମର ମାତାମାନେ, ଓ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥାଅ, ସେଠାରେ ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ବାଧା ନାହିଁ, ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟ ଯେଉଁଠାରେ ହେଉ। ତୁମେ ତୃଷ୍ଣାରୁ ଅଧିକ ହୋଇଛ, ଏହିପରି ଦୟାଳୁ ଚିତ୍ତ ରଖ; କିଛି ଚାଲିଯାନ୍ତି, କିଛି ଚାରିପାଖରେ ବସିଥାନ୍ତି—ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ସାଙ୍ଗରେ ମିତ୍ରତା ନେଇଛନ୍ତି। ଯେ ତ୍ୱରିତ ଚଳିଥାଏ, କେବେ ବି ଅସଫଳ ହୁଏନାହିଁ, ସଦା ସାଥି ରହେ—ଏହି ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ, ଅହିଂସ୍ରକ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜଳରେ ବାଘ ପରି ଖୋଜିଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ନିଜକୁ ପଠାଇଥିବା, ଏଭଳି ଲୁଚି ରହି, ମାତରିଶ୍ୱାନ ତାଙ୍କୁ ଦୂରରୁ ଏଠାକୁ ଆଣିଥିଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମଥି ଉତ୍ପାଦନ କରିଥିଲେ। ମଣିଷମାନେ ତୁମକୁ ଧରିଛନ୍ତି, ହେ ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ବହନକାରୀ ଭାବରେ; ତୁମେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ସମସ୍ତ ମଣିଷର ଯଜ୍ଞ ଦେଖ, ହେ ସବୁଠୁ କନିଷ୍ଠ। ତୁମର ଶୁଭ ଭାଗ, ତୁମର ଜିହ୍ୱା, ଅପେକ୍ଷାରେ ମଧୁର ହୋଇ ଢାକିଥାଏ; ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି, ଗାଈମାନେ ତୁମକୁ ଘେରିଥାନ୍ତି, ତୁମେ ଅନ୍ଧକାରରେ ମଧ୍ୟ ଜଳି ଉଠ। ପବିତ୍ର, ସୁନିୟୋଜିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶିଖାକୁ ଅର୍ପଣ କର, ତ୍ୱରିତ ଦୂତ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ, ପ୍ରାଚୀନ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ; ଶ୍ରବଣଶୀଳ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କର।