ଏକ ପବିତ୍ର, ଶୁଭ ସକାଳରେ ବେଦମନ୍ତ୍ରମାନେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ କଣ୍ଠର କୁହୁକୁହା ଚିଡ଼ିଆ ଉପସ୍ଥିତ। ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଏହି ଚିଡ଼ିଆକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ—"ଏହି ଉତ୍ତମ ସମୟରେ, ତୁମେ ଶୁଭ କଥା କହ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ତୁମକୁ କେବେ ଗରୁଡ଼, ବଡ଼ ପାଖି ନ କିମ୍ବା ଧନୁର୍ଧର କେହି ଆଘାତ କରିନପାରୁ। ପୂର୍ବଜଙ୍କର ମାର୍ଗ ଅନୁସରଣ କରି, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ଶବ୍ଦ କୁହ।" ଏହି ଚିଡ଼ିଆ ଘରର ଦାହିଣ ପାଶ୍ୱରୁ ଚିତ୍କାର କରେ, ଶୁଭ ନିମିତ୍ତ ଦେଇ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି। ମନ୍ତ୍ରକାରୀ ଅନୁରୋଧ କରନ୍ତି—"ଚୋର କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ମନୁଷ୍ୟ ଆମ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ନ ରଖୁନ୍ତୁ। ଆମେ ସଭାରେ ଉଚ୍ଚ କଣ୍ଠରେ କଥା କହିବାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ।" ଚିଡ଼ିଆ ଦାହିଣ ଦିଗକୁ ଚଳି, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଆପଣଙ୍କର କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ। ସେ ସାମଗନ୍ତା ମାନେ ଯେପରି ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ସେପରି ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଶବ୍ଦ କୁହିଥାଏ, ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦର ଅନୁସରଣ କରେ। ମନ୍ତ୍ରକାରୀ ଚିଡ଼ିଆକୁ କହନ୍ତି—"ତୁମେ ଗାୟକ ପରି ସାମଗାନ କର, ଉତ୍ସରେ ରୁହି ପୁରୋହିତ ପୁତ୍ର ପରି ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରକାଶ କର। ତୁମେ ଅଶ୍ୱ ପରି ଶିଶୁରେ ଆନନ୍ଦ ପାଓ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ କଥା କହ।" "ଚିଡ଼ିଆ, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ କଥା କହ। ନିରବ ରୁହି ଆମେ ତୁମ ଦୟା ପାଉ। ତୁମେ ଉଡ଼ି ତୀବ୍ର କଣ୍ଠରେ କଥା କହିଲେ, ଆମେ ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଉ।" ଏହିପରି ଶୁଭ କଥା ମଧ୍ୟରେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କର ମହିମା ଗାଯାଏ। "ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ସୋମ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉଛ। ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଦେବମାନେ ପଥରକୁ ଅଗ୍ରସର କରନ୍ତି, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ। ଅଗ୍ନି, ଆମ ହୋମ ଅଞ୍ଜଳି ଗ୍ରହଣ କର।" "ଆମେ ଆଗକୁ ମୁହଁ କରି ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛୁ। ଗୀତ ଉନ୍ନତି ପାଉ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଦର ଓ ଅର୍ପଣା ସହିତ ସମ୍ମାନ କରାଯାଏ। ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇଛନ୍ତି, ଗୃତ୍ସମଦଙ୍କ ଭକ୍ତିପଥ ଦେଖିବାକୁ।" "ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନୀ, ଶୁଦ୍ଧ ମନ, ସ୍ୱର୍ଗର ବନ୍ଧୁ, ଭୂମିରେ ଆନନ୍ଦ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଦେବମାନେ ଜଳମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଖୋଜି ପାଇଲେ।" "ସପ୍ତ ଦ୍ରୁତ ନଦୀମାନେ ବଢ଼ିଲେ, ଅଜର, ଅପ୍ରଭା ଅଗ୍ନି ମହାନତାରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ନବଜାତ ଶିଶୁ ପରି ଦେବମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଆସି ବସିଲେ, ତାଙ୍କ ଉତ୍ସକୁ ପୋଷଣ କଲେ।" "ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଙ୍ଗରେ ସେ ବିଶ୍ୱକୁ ବିସ୍ତାରିତ କଲେ, କବିମାନଙ୍କର ପବିତ୍ର ଅଞ୍ଜଳିରେ ଜ୍ଞାନକୁ ପରିଷ୍କାର କଲେ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ତେଜ ଧାରଣ କରି, ସେ ଜଳକୁ ଚାରିପାଖେ ଚଳି, ଅପରିମିତ ଶ୍ରୀକୁ ମାପିଲେ।" "ସେ ସୀମାକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ, ଅବିରୋଧିତ, ଦିବ୍ୟ ନବଯୁବକମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ଚଲିଲେ। ପ୍ରାଚୀନ କନ୍ୟାମାନେ, ଏକ ଗର୍ଭରେ ଏକ ଅଣ୍ଡକୁ ରଖିଥିଲେ, ସପ୍ତ ସ୍ୱର।" "ଘୃତର ଗର୍ଭରେ ସେ ପ୍ରକାଶିତ, ଏକତ୍ରିତ, ସମସ୍ତ ରୂପରେ, ମଧୁର ଧାରା ଝରେ। ଏଠାରେ ପୋଷଣ କରୁଥିବା ଗାଈମାନେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ମାତୃମାନେ, ଅଦ୍ଭୁତ ଅଗ୍ନିକୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି।" "ବାଦାମୀ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଚମକେ। ମଧୁ ଓ ଘୃତର ଧାରା ଝରେ, ଯେଉଁଠାରେ ବୃଷଭ ଜ୍ଞାନରେ ବଢ଼ିଲେ।" "ସେ ଜନ୍ମକାଳରେ ବାପାଙ୍କର ଅଚଳକୁ ବି ଚିହ୍ନିଲେ, ଧାରା ମୁକ୍ତ କଲେ, ଦୁଇ ଗାଈ। ଦୟାଳୁ, ଶୁଭ ସହଚରମାନେ ସହ ଚୁପଚାପ ଚଲିଲେ, ଦିବ୍ୟ ନବଯୁବକମାନେ ସହିତ ଲୁଚିଲେ ନାହିଁ।" "ସେ ପିତା ଓ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କର ଅଣ୍ଡକୁ ଧାରଣ କଲେ, ପ୍ରାଚୀନ ଏକାକୀ ମହାନେ ପିଇଲେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ପବିତ୍ର ସ୍ତ୍ରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପତ୍ନୀ, ତାଙ୍କ ସହ ନିଜ ପରିବାରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କଲେ।" "ବିଶାଳ ଅବାଧ ଶୂନ୍ୟରେ, ଜଳମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ପୋଷଣ କଲେ। ସତ୍ୟର ଗର୍ଭରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଗ୍ନି ବିଶ୍ରାମ କଲେ, ଭଗିନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି, ମାତୃମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ।" "ବୃଷଭ ପରି, ବାଦାମୀ, ଶୂରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଏ, ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଉତ୍ଥିତ ଅଗ୍ନି, ସବୁଠାରୁ କ୍ରିୟାଶୀଳ, ଜଳର ଅଣ୍ଡ।" "ଏହି ଜଳର ଅଣ୍ଡ, ବୃକ୍ଷମାନେ ଉତ୍ପାଦନ କଲେ, ଧନ୍ୟ, ଅନେକ ରୂପର। ଦେବମାନେ ଏକତ୍ରିତ ଚିତ୍ତରେ ଅଗ୍ନି ନୂତନ ଶିଶୁକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।" "ମହାନ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହ ଚଲିଲେ, ତାଙ୍କ ତେଜ ବିଦ୍ୟୁତ ପରି। ଗୁପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ, ନିଜ ଆସନରେ, ଦୂର ଗର୍ଭରେ, ଅମୃତକୁ ଦୋହନ କଲେ।" "ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତୁମକୁ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ ଡାକନ୍ତି, ମିତ୍ରତା ଓ କୃପା ଚାହନ୍ତି। ଦେବମାନେ ସହ ଉପକାର ଦିଅ, ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଶୂରମାନେ ସହ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା କର।" "ଅଗ୍ନି, ତୁମ ନିକଟରେ ବସୁଥିବାମାନେ ତୁମର ଉତ୍ତମ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଉତ୍ତମ ବୀଜ ଓ ଖ୍ୟାତି ନେଇ, ଅଗ୍ରଗାମୀ ଦେବମାନେ ସମ୍ମୁଖିନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର।" "ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବମାନେର ଚିହ୍ନ, ପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଜ୍ଞାତା। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମେ ଜାଗ୍ରତ କର, ଦେବମାନେ ସହ ରଥୀ ପରି ଚଳି, କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କର।" "ମନୁଷ୍ୟମାନେର ଘରେ ଅମୃତ ରାଜା ବସିଥାନ୍ତି, ସଭା କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରନ୍ତି। ଘୃତର ମୁହଁରେ, ବିଶାଳ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଗ୍ନି ପ୍ରକାଶିତ।" "ମିତ୍ରପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶୁଭ ସହାୟକମାନେ ସହ ଆସ, ମହାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାଥୀ। ଆମକୁ ବହୁଳ ଧନ ଦିଅ, ଉତ୍ତମ ଭାଗ୍ୟ ଓ ଖ୍ୟାତି।" "ଏହି ଅଗ୍ନି, ତୁମ ପ୍ରାଚୀନ ଜନ୍ମଗଥା; ଏବେ ନୂତନ ଦିନର କଥା କହୁଛି। ଏହି ମହାନ କ୍ରିୟାମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ନିର୍ମିତ, ଜାତବେଦସ୍, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ସ୍ଥାପିତ।" "ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ସ୍ଥାପିତ ଅଗ୍ନି, ଅବିରତ ଭାବେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରମାନେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି। ଉପାସକଙ୍କ କୃପାରେ, ଆମେ ଶୁଭ ମନ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଉ।" "ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ, ମହାନେ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖ, ଚତୁର ଅଗ୍ନି, ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ଅର୍ପଣାକୁ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ କର, ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ସହିତ; ଅଗ୍ନି, ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ମହା ଧନ ଦିଅ।" "ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ବହୁଳ, ଦୀର୍ଘ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଉପାସକ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ। ଆମର ପୁତ୍ର ବିଜୟୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ହେଉ, ତୁମେ ଆମ ସହ ଦୟା ରଖ।