ଏହି ଗାଥା ଅନେକ ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତାଙ୍କର ନାମରେ ଗୃହୀତ, ଯେଉଁଥିରେ ମାରୁତଙ୍କର ଦୟା ଓ ପ୍ରତିକ୍ଷା ଅନୁସାରେ ଆମେ ନିରାପଦ ଓ ସୁସ୍ଥ ରହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ। ଆମେ ଏହି ବିଜ୍ଞାନର ଦେବତା ପୂଷଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଛୁ, ଯିଏ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ପଶୁକୁ ଗୋଟିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯିବେ। ପୂଷଣ ଏହି ଗୋଟିଏ ଗୁପ୍ତ ରାଜାକୁ ଖୋଜି ତାଙ୍କୁ ଆକାଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇ ଆସିଛନ୍ତି। ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇ, ଏହି ଛୋଟ ଝୁଲାଙ୍କୁ ଗାନ କରିବାକୁ ଯାତ୍ରା କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଧାନ ଥୁଳିବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଜଳ ତାଙ୍କର ମାର୍ଗରେ ଚଳିଛି, ତାଙ୍କର ମାନ୍ୟତା ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ। ଏହି ଜଳରେ ଅମୃତ, ଚିକିତ୍ସା ଓ କୌଳୀକରଣ ଅଛି, ଯାହା ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦିଏ। ଜଳ ଆମ ପାଇଁ ଚିକିତ୍ସା ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦେଖାଏ, ଆମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଯଦି କିଛି ଦୁଷ୍ଟତା ଆମରେ ଅଛି, ସେଥିରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଜଳକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ। ମୋତେ ଏହି ଦେବତାଗଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ଅପରାଧ କରିଛୁ, ତାଙ୍କୁ କ୍ଷମା କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ। ଭାଗ୍ୟର ଦେବତା ବରୁଣ, ଯିଏ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ କୃପା ଆମ ପାଇଁ ଦୂର କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ। ସେ ଆମକୁ ଏହି ଜଳରେ ରହିଥିବା ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ଦେଖାଇବେ, ଯାହା ଆମକୁ ଶୁଭ ମାର୍ଗରେ ଚାଲିବାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବ। ସେ ଜଳର ମାଧ୍ୟମରେ ଆମକୁ ସୁସ୍ଥ ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦେବେ। ବରୁଣ, ତୁମର ନିୟମ ଆମେ ଦିନେ ଦିନେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଛୁ, ତୁମେ ଦୟା କରି ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଓ ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କର। ତୁମର ଦୟା ଆମକୁ ନିତ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି, ଯାହା ଆମେ ତୁମର ସେବା କରି ପାରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଏହି ଗାଥା ଆମର ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ଜୀବନର ଅନ୍ତର୍ଗତ, ଯେଉଁଥିରେ ଆମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ମନାଯାଉଛୁ, ତେବେ ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ କୃପାରେ ଆମେ ସବୁ ସମୟ ଗତି କରିବାକୁ ପାରିବା।