ଏକ ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞରେ, ହୋତୃ, ପୋତୃ, ନେଷ୍ଟୃ—ଏହି ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜ ଋତ୍ୱିଜ୍ମାନେ ଯଜ୍ଞାର୍ଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ ନିବେଦିତ ହବିର୍ଭାଗକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଚତୁର୍ଥ ପାତ୍ର ଅପବିତ୍ରତାରୁ ଦୂର, ଅମୃତତ୍ୱର ସ୍ୱରୂପ ଏବଂ ଧନଦାତା ଦେବତାମାନେ ଧନଦାନ କରୁଥିବା ଏହି ପାତ୍ରରୁ ପାନ କରନ୍ତୁ। ଆଜି, ଏହି ଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ତୁମର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ମାନବ ବହନ କରୁଥିବା ରଥକୁ ଯୋଜନା କର, ଏହାକୁ ଏଠାରେ ଆଣ, ମଧୁମିଶ୍ରିତ ହବି ନେଇ ଆସ, ଏବଂ ତାପରେ ତୁମେ ଘୋଡ଼ାର ଧନର ଧାରକ ଦେବତାମାନେ ସୋମରସ ପାନ କର। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ, ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆହୁତି, ହବି, ଶ୍ରୁତି ଓ ଶୁଭ ଷ୍ଟୁତିକୁ ଗ୍ରହଣ କର; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ସମସ୍ତ ଋତୁସହିତ, ଧନର ଦାତା ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତା ଭାବେ, ଏହି ନିବେଦନକୁ ମନୋହର କର। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବତା ସବିତୃ ଉତ୍ଥିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ସଦା ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସେ ଜଳମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ ନେଇଛନ୍ତି। ସେଉଁଠି, ସବିତୃ ଦେବତା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯଜ୍ଞର ଭାଗକୁ ମଙ୍ଗଳର୍ଥେ ବଣ୍ଟନ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ଦେବତା, ସବିତୃ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରବ୍ୟ ହେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ହାତକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଛନ୍ତି; ଜଳ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ପବନ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କର ପରିଭ୍ରମଣରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ। ସବିତୃ ଏବେ ବନ୍ଧିତକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଅସ୍ଥିର ଓ ଅଳସ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ; ତ୍ୱରିତ ଓ ଚଞ୍ଚଳମାନେ ମଧ୍ୟ ସବିତୃଙ୍କ ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଯାହା ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ପୁନର୍ବାର, ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ଦେବତା ବିଶ୍ୱର ଜାଲକୁ ଗଠନ କରିଛନ୍ତି, ମଧ୍ୟଲୋକକୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟରେ ରଖିଛନ୍ତି; ଉତ୍ସକୁ ଆଣି, ସେ ଋତୁମାନେ ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାନ କରିଛନ୍ତି, ସବିତୃ ଦେବତା ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଆସନ୍ତି। ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ତାପକୁ କୌଣସି ଗୃହ, ଅପମାଦ, କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ରୋକିପାରେ ନାହିଁ; ମାତା, ସବିତୃଙ୍କ ଚିହ୍ନ ଅନୁଯାୟୀ, ପୁଅକୁ ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଚଳନ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷା ହୋଇଯାନ୍ତି; ସେଉଁଠି, ଯାହା ବିକୃତ, ତାହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ସେ ଦିବ୍ୟ ସବିତୃଙ୍କ ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରି ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି। ଜଳରେ, ମାଟିରେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଭାଗ ରଖିଛ, ସେଠାରେ ଶିକାରୀମାନେ ଏହି ଭାଗ ବଣ୍ଟନ କରିଛନ୍ତି; ଜଙ୍ଗଲ, କୌଣସି ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ସବିତୃଙ୍କ ନିୟମକୁ ଅପହ୍ରାଣ କରେନାହିଁ। ଭାରୁଣଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନ, ଯେଉଁଠି ଅନିୟମିତ, କ୍ଷୁଦ୍ର କିମ୍ବା ଚମକୁଥିବା, ସମସ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟସ୍ୟ ସନ୍ତାନ, ସମସ୍ତ ପଶୁ, ସବିତୃ ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମକୁ କ୍ରମିକ ଭାବେ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି। ସବିତୃଙ୍କ ନିୟମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ଭାରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ରୁଦ୍ର କିମ୍ବା ବିପକ୍ଷୀ କେହି କ୍ଷୟ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ସବିତୃଙ୍କୁ ଆମ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ମୁଁ ଭକ୍ତିସହ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ଭାଗ, ଚିନ୍ତା, ଶକ୍ତି, ଦାନଶୀଳତା, ନରଶଂସ, ଓ ନାରୀମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଅଧିପତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସଭାରେ, ଧନର ସମାବେଶରେ ଆମେ ସବିତୃଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ହେଉ। ତୁମେ ଆକାଶ, ଜଳ ଓ ପୃଥିବୀରୁ ଯେଉଁ ଅଭିଷ୍ଟ ଦାନ ଦେଉଛ, ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ପ୍ରଶଂସକଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ମଙ୍ଗଳ, ସେ ସବିତୃଠାରୁ ଆସୁ, ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତି ନିମିତ୍ତେ। ଏଠି, ଦେବତାମାନେ ଜଣେ ପ୍ରେସିଂ ଶିଳା ପରି ଉତ୍ତେଜିତ ହେଉଛନ୍ତି; ଧନର ଗଛ ଦିଗରେ ଉଡ଼ୁଥିବା ଗୃଧ୍ର ପରି; ଯଜ୍ଞରେ ମନ୍ତ୍ରପାଠ କରୁଥିବା ପୁରୋହିତ ପରି; ଦୂତ ପରି ଏହି ଦେବତାମାନେ ମାନବଙ୍କ ନିବେଦନକୁ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ପ୍ରଭାତରେ ରଥାରୋହୀ ନାୟକମାନେ ପରି, ବରକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିବା ବରପକ୍ଷ ପରି ଏହି ଦେବତାମାନେ ଆସନ୍ତି; ନିଜ ଦେହରେ ଆନନ୍ଦ ନେଉଥିବା ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୁଅନ୍ତି; ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଦମ୍ପତି ପରି ଏହି ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ସିଂଗ ପରି ପ୍ରଥମେ ଆସନ୍ତୁ; ଅଶାନ୍ତ ପଶୁର ଜହ୍ବା ପରି ଦାନ୍ତ ଦେଖାନ୍ତୁ; ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀ ପରି ପ୍ରଭାତରେ ଆଗକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥାରୋହୀ ପରି ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ। ନାଉ ପରି ଆମକୁ ପାର କରାଅ, ଯୋକ, ନାଭି, ଆଧାର, ଉପସ୍ଥମ୍ଭ ପରି ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ; କୁକୁର ପରି ଆମ ଦେହକୁ ଅପାୟରୁ ରକ୍ଷା କର, ସାଳିଆ ପରି ଆମକୁ ପତନରୁ ରକ୍ଷା କର। ପବନ ପରି ତ୍ୱରିତ, ନଦୀ ପରି ବହୁଥିବା, ଚକ୍ଷୁ ପରି ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ହାତ ପରି ଆମ ଶରୀରକୁ ଉତ୍ତମ ଫଳ ଦିଅ, ପାଦ ପରି ଆମକୁ ଧନର ଦିଗରେ ନେଇଯାଅ। ମଧୁର ମୁଁହ ପରି ମଧୁର କଥା କହ, ସ୍ତନ ପରି ଆମକୁ ପୋଷଣ କର, ନାସିକା ପରି ରକ୍ଷା କର, କାନ ପରି ଶ୍ରବଣଶକ୍ତି ଦିଅ। ହାତୀ ପରି ଶକ୍ତି ଦିଅ, ପୃଥିବୀ ପରି ଏହି ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ରିତ କର, ଆଶ୍ୱିନୀଦେବତାମାନେ, ଏହି ଗୀତ ତୁମେ ପ୍ରେରିତ କର, ଚକୁ ଝାଡ଼ି ପରି କୁହାଡ଼ିକୁ ଧାର ଦିଅ। ଏହି ଦିନ, ଆଶ୍ୱିନୀଦେବତାମାନେ, ତୁମେ ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ କର, ଗୃତ୍ସମଦମାନେ ଏହି ସ୍ତୁତି ରଚନା କରିଛନ୍ତି; ଆସ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଏହାରେ ଆନନ୍ଦ ନେଉ, ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଉଚ୍ଚ କଥା କହିବାକୁ ଦିଅ। ସୋମ ଓ ପୂଷଣ ଧନର ଉତ୍ସ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ଉତ୍ସ; ସମସ୍ତ ଜଗତ ରକ୍ଷାକାରୀ ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ଏହାକୁ ଅମୃତତ୍ୱର ନାଭି କରିଥିଲେ। ଏହି ଦୁଇ ଦେବତା ଜନ୍ମ ନେଇ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଅନ୍ଧକାରକୁ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତି। ସୋମ, ପୂଷଣ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ମିଳି ଗାୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ପକ୍ୱ ଦୁଧ ଦେଇଥିଲେ। ସୋମ ଓ ପୂଷଣ ସପ୍ତଚକ୍ର ବିଶ୍ୱ ଯାନକୁ ଚଳାନ୍ତି, ମନରେ ଯୋଜି ଏହା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ପଞ୍ଚ କିରଣ ଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରନ୍ତି। ଏକ ଦେବତା ଆକାଶରେ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରେ ବସିଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟ ମାଟିରେ, ଅନ୍ୟ ମଧ୍ୟଲୋକରେ। ତୁମେ ଆମକୁ ବହୁ ଧନ, ପୋଷଣ ଦିଅ, ଏବଂ ନାଭିକୁ ନିର୍ମାଣ କର। ଏକ ଦେବତା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି; ଅନ୍ୟ ଦେଖି ଚାଲନ୍ତି। ସୋମ ଓ ପୂଷଣ, ମୋର ଜ୍ଞାନକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ସହିତ ଆମେ ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ଜିତିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଉ।