ଏହି କଥା ପ୍ରାଚୀନ ଋଗ୍ବେଦର ଏକ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରା ପ୍ରାର୍ଥନାର ଅନୁସୃତି। ଏଠାରେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ବିଶେଷକରି ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତ, ସରସ୍ୱତୀ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ରକ୍ଷା, କ୍ଷେମ, ଧନ, ଏବଂ ଆୟୁ ଦେବା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛନ୍ତି। ଏଠି ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିର ବର୍ଣ୍ଣନା ହେଉଛି—ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଥିବା ଫାନ୍ଦ ଛିନ୍ଦି ଦିଅ, ଯେପରି ଘୋଡ଼ା ତାହାର ରଥ ସହ ବଞ୍ଚିଯାଏ, ସେପରି ଆମେ ଅକ୍ଷତ ରୁହିବା ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଆଶ୍ରୟ ପାଉ। ବରୁଣଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ—ହେ ଦାନଶୀଳ, ଦୟାଳୁ ବରୁଣ, ଆମେ କେବେ ବିପଦକୁ ଦେଖିବା ନାହିଁ, ଆମେ ଅଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଧନ ହରାଇବା ନାହିଁ; ସଭାରେ ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ମହାନ୍ ବାକ୍ୟ କଥାହେବା। ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ତେଜ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଏ—ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ଶାନ୍ତି ପାଏ, ସେ ମୃଦୁ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ, ପୂଜିତ; ଏଠି ବରୁଣଙ୍କର ବ୍ୟାପକ କୀର୍ତ୍ତି ଚାହିଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ। ବରୁଣଙ୍କ ଶାସନ ତଳେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶୁଭ ରହିବାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହାଯାଏ; ଯେପରି ଅଗ୍ନି ପ୍ରଭାତକୁ ଅନୁସରଣ କରେ, ସେପରି ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ତୁମକୁ ଉପାସନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ବରୁଣ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଆମକୁ ତୁମର ରକ୍ଷା ଦିଅ, ଆଶୀର୍ବାଦ କର। ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ଆଦେଶରେ ନଦୀମାନେ ଅବିରତ ଭାବେ ବହୁଛନ୍ତି—ସେମାନେ କ୍ଳାନ୍ତି ହୁଏନାହିଁ, ଏକ ଚକ୍ରରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ଦୌଡ଼ନ୍ତି। ବରୁଣ, ମୋ ରଥର ପଟି ଖୋଲି ଦିଅ, ଯେପରି ଅମୃତତ୍ୱର ଲୋକକୁ ପହଁଚିପାରିବି; ମୋ ଜୀବନର ସୂତ୍ର, ଜ୍ଞାନ, ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ କେବେ ଛିନ୍ଦିଯାଉ ନାହିଁ। ମୋ ପାଇଁ ପାଣି ମୃଦୁ କର, ଭୟ ଦୂର କର, ଧର୍ମରେ ଅବିଚଳ ରଖ; ମୋତେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର, ଯେପରି ଛୁଆଁ ଗାଈଠାରୁ ଛୁଟେ, କାରଣ ତୁମେ ଛାଡି ଆଉ କେହି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବା ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ବରୁଣ, ସେମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି ଦେଉ ନାହିଁ; ଆମେ ଆଲୋକର ପଥରୁ ଭ୍ରମିତ ହେବା ନାହିଁ, ବିରୋଧ ଦେଖିବା ନାହିଁ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବାକୁ ଦିଅ। ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଆମେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଥିଲୁ, ଏବଂ ଆଗାମୀରେ ମଧ୍ୟ କରିବା, କାରଣ ତୁମର ଦୃଢ଼, ଅଟୁଟ, ଦୁର୍ଭେଦ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅଛି। ମୋର ଅପରାଧର ଋଣ ଦୂର କର, ରାଜା; ଅନ୍ୟର ଦୋଷରେ ମୁଁ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବି ନାହିଁ। ଅନେକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାତ ଦେଖ, ବରୁଣ, ଏହି ଦିନଗୁଡ଼ିକରେ ଆମକୁ ଆୟୁ ଦିଅ। ଯଦି ରାଜା, ବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ସ୍ଵପ୍ନରେ କେହି ଭୟଙ୍କର କଥା କହିଥାଏ କିମ୍ବା ଚୋର କିମ୍ବା ବଘ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ବରୁଣ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ। ପୁନଃ ବରୁଣଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା—ମୁଁ ଅଶୁଭ ଦେଖିବି ନାହିଁ, ଧନ ହରାଇବି ନାହିଁ, ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଥା କହିବି। ଆଦିତ୍ୟ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ—ସେମାନେ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୋ ଅପରାଧରୁ ଦୂରେ ଅଛନ୍ତି, ଗୁପ୍ତ ଜାଣନ୍ତି; ମୁଁ ଶୁଭ ଆଶାରେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛି। ଦେବତାମାନେ ଦାନଶୀଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ସେମାନେ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଆମେ ଆହୁରି କଣ ଦେଇପାରିବୁ? ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତ—ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ। ଦେବତାମାନେ ଏଠି ଅଛନ୍ତି, ମୋ ଦୋଷ ନଥିଲେ ଦୟା କରନ୍ତୁ; ତୁମର ରଥ ମୋତେ ମଧ୍ୟରେ ଛାଡ଼ି ଯାଉ ନାହିଁ, ଆମେ ଆଶ୍ରୟରେ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ରୁହୁ। ଏକ ମାତ୍ର ଦେବତା ପିତା ପରି ଅନେକ ଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି; ଫାନ୍ଦ ଓ ଅଶୁଭ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ, ଅପଦ ଆମକୁ କିମ୍ବା ଆମ ପିଲାକୁ ଧରିବା ନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ ଆଜି ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଭୟହୀନ ରୁହୁ; ହୁଁକାର ଦେଉଥିବା ବଘରୁ, ଅପକାରୀ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପୁନଃ ବରୁଣଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା—ତୁମର କୃପା ହରାଇ ଶୂନ୍ୟତାରେ ପଡ଼ିବି ନାହିଁ, ଧନ ହରାଇବି ନାହିଁ, ସଭାରେ ବିଜୟୀ ହେବି। ପାଣିମାନେ ସତ୍ୟକୁ ପ୍ରସନ୍ନତାରେ କରନ୍ତି, ସବିତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ; ଦିନକୁ ଦିନ ତାହାର କାର୍ଯ୍ୟ ଅଗ୍ରଗାମୀ। ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ଜାଣିଥିଲେ—ବୃତ୍ରର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଜଳ ଛାଡ଼ିବା ପାଇଁ ପଥ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ମଝିରେ ଦଢ଼ିଏ, ବୃତ୍ର ପାଇଁ ଶସ୍ତ୍ର ଧରିଥିଲେ; କୁହୁଡ଼ି ଆବୃତ ହୋଇ ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ରରେ ବିଜୟୀ ହେଲେ। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା—ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଦେମନଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦଳିଦିଅ, ଯେପରି ଅଗ୍ରେ କରିଥିଲ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଶତ୍ରୁକୁ ଆଉ ଦଳିଦିଅ। ଆକାଶରୁ ପଥର ଫିଙ୍ଗି ଦିଅ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର; ଗୋ-ଧନ ଓ ସନ୍ତାନର ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ଅଂଶ ଦିଅ। ତୁମେ ଶକ୍ତିକୁ ବଢ଼ାଅ, ଆବଶ୍ୟକ ପୂଜକଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମ, ଆମକୁ ଏହି ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କର। ମୁଁ କେବେ କ୍ଲାନ୍ତି କିମ୍ବା ଆଳସ୍ୟରେ 'ସୋମ ଚାପିବା ନାହିଁ' କହିବି ନାହିଁ; ଯିଏ ମୋତେ ପୂରଣ କରେ, ବୁଝେ, ଦାନ କରେ, ସେ ମୋ ବନ୍ଧୁ ହେଉ। ସରସ୍ୱତୀ, ମାରୁତମାନେ ସହିତ, ବଳଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁ ଦଳିବାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଯେଉଁଥିରେ ବାଧା ଆସେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ଦଳିଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱେଷରେ ବା କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ତୁମର ଅସ୍ତ୍ରରେ ଦଳିଦିଅ; ବୃହସ୍ପତି, ରାଜା, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଘେରିଦିଅ। ଆମର ନିଜ ବଳବାନ୍ ବୀରମାନେ ସହିତ, ହେ ନାୟକ, ତୁମେ କରିଥିବା ବୀରତା ଦିଅ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦିଅ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହତ କରି ତାଙ୍କର ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ। ମାରୁତମାନେ, ଦିନକୁ ଦିନ ଆମକୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧି, ସନ୍ତାନ, ଧନ ଦେବା ପାଇଁ, ମୁଁ ଗୀତ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରେ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ବସୁମାନେ ଆମର ରଥକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଖ୍ୟାତି ଚାହିଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି ନିଜ ନିଡ଼ଠାରୁ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଜୟ ପାଉନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ଦେବତାମାନେ ଏକତାରେ ରଥ ଚଢ଼ି ବିଜୟ ପାଇଁ ଦୌଡ଼ିଥିଲେ; ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପଦକ୍ଷେପରେ ଭୂମିକୁ ଆଘାତ କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ନାଥ, ଦେବମଣ୍ଡଳ ଓ ମାରୁତମାନେ ସହିତ, ବଡ଼ ଲାଭ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ରଥକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ।