ଏକ ସମୟର କଥା, ଦେବତାମାନେ ଏହି ବିଶ୍ୱର ମାନବ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦୟାକରି ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ବିସ୍ତାର କରୁଥିଲେ। ଆର୍ୟମାନ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ପଥ ସରଳ ଓ ସୁବିଧାଜନକ ଥିଲା। ଏହି ଆଦିତ୍ୟମାନେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଅତି ଉତ୍ତମ ଶରଣ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହାକୁ କେହି ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ରାଜାଙ୍କର ମାତା ଅଦିତି ଘୃଣାରୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ଆର୍ୟମାନ ସରଳ ପଥ ଦେଖାଉଥିଲେ, ଓ ମିତ୍ର-ବରୁଣଙ୍କ ବିସ୍ତୃତ ଶରଣ ତଳେ ସମସ୍ତ ଅକ୍ଷତ ଓ ପୁରୁଷ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଥିଲେ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତିନୋଟି ପୃଥିବୀ, ତିନୋଟି ଦିଗନ୍ତ ଓ ତିନୋଟି ନିୟମ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ସତ୍ୟର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ମହତ୍ବ ବିଶେଷ ଥିଲା, ଏହି ମହିମା ଆର୍ୟମାନ, ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଅତି ମଧୁର କରିଥିଲା। ସେମାନେ ତିନିଟି ଦୀପ୍ତିମାନ ଦିଗନ୍ତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ—ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ, ପବିତ୍ର, ନିର୍ମଳ ଜଳରେ ଶୁଦ୍ଧ। ସେମାନେ ଅନିଦ୍ର, ଅନ୍ମିଳିତ ଓ ଅକ୍ଷୟ, ଏବଂ ସରଳ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶାଳ ସ୍ତୁତିର ଉପରେ ରହିଥିଲେ। ବରୁଣ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ରାଜା ଥିଲେ। ସେ, ଦୂରଦର୍ଶୀ ଥିବା ଏହି ଅସୁର, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଶତବର୍ଷ ଆୟୁ ଦେଉଥିଲେ, ସୁସଂଖ୍ୟଳ ଓ ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଦେଉଥିଲେ। ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ କିଛି ଲୁଚି ନଥିଲା—ନ କୌଣସି ଦକ୍ଷିଣ, ନ ବାମ, ନ ପୂର୍ବ, ନ ପଶ୍ଚିମ। ସେମାନେ ଗୁପ୍ତ ଚିନ୍ତା ଓ ସଂକେତ ଜାଣୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ତଳେ ଭୟହୀନ ଆଲୋକ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିଲା। ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟର ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଅଗ୍ରଣୀ ହୁଏ, ସଭାରେ ଖ୍ୟାତି ଲଭନ୍ତି। ଶୁଦ୍ଧ, ଅଧିକ ଜଳଧାରୀ, ଅଜୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁସନ୍ତାନ ହୋଇ ସେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ତଳେ ରହିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ କେହି କ୍ଷତି କରିପାରେ ନାହିଁ। ଅଦିତି, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଉପରେ କୌଣସି ଅପରାଧ ହୋଇଥିଲେ, ତାହାକୁ ମାଫ କରିବା ପାଇଁ ଦୟା କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମେ ଅମୂଳ୍ୟ ଆଲୋକ ଦିଅ, ଦୀର୍ଘ ଦୁଃଖ ଆମକୁ ଆବୃତ କରିନପାରୁ। ଦୁଇ ଆକାଶ ଏକାସାଥିରେ ବର୍ଷା କରିଥିଲେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ମଣିଷ ସୁଖଦ ନାମ ଲଭେ, ଦୁଇ ଗୃହ ଓ ଦୁଇ ସମୃଦ୍ଧି ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ହୁଏ। ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଲଗାଇଥିବା ଫନ୍ଦା ଛିନ୍ଦିଯାଉ। ଘୋଡ଼ା ଯେପରି ତାର ରଥ ସହ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ସେପରି ଆମେ ଅକ୍ଷତ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଶରଣ ଲଭିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ। ଦୟାଳୁ ବରୁଣ, ଆମକୁ ଅପମାନ କିମ୍ବା ଦୁଃଖ ଦେଖିବାକୁ ଦିଅନାହିଁ, ଦୁଷ୍କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଧନ ହରାଇବା ନାହିଁ। ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମହାନ ଭାବରେ କଥା କହିବାକୁ ଦିଅ। ଏହି ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ, ସୂର୍ୟର ଶାସକ, ତାଙ୍କର ମହିମାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଶ୍ରାମ ପାଏ। ସେ ମୃଦୁ, ଦିବ୍ୟ ଓ ପୂଜିତ, ଆମେ ବରୁଣଙ୍କର ଖ୍ୟାତି ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁ। ବରୁଣଙ୍କ ଶାସନ ତଳେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ ଓ କୀର୍ତ୍ତିରେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁ, ପ୍ରତିଦିନ ନୂତନ ଉଷା ଭଳି ଆଗେଁ ବଢ଼ିବାକୁ ଚାହୁଁ। ବରୁଣ, ଅନେକ ବୀରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱକାରୀ, ସୁଖିତ ଓ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ରଖ, ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦୟା କରନ୍ତୁ। ବରୁଣଙ୍କ ନିୟମରେ ନଦୀମାନେ ଅବିରତ ବହୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପକ୍ଷୀ ଭଳି ତାଙ୍କର ଗତିରେ ଚକ୍ରାକାର ଘୂରୁଛନ୍ତି। ବରୁଣ, ଆମ ରଥର ଦାଗଡ଼ି ଢିଲା କର, ଅମୃତତ୍ୱର ଲୋକ ଚେନ୍ହିବାକୁ ଦିଅ, ଆମ ଜୀବନର ତନ୍ତୁ କଟିଯାଉନାହିଁ, ଧର୍ମମୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହୁ। ବରୁଣ, ଜଳମାନେ ଆମ ପାଇଁ ମୃଦୁ ହେଉ, ଭୟ ଅପସାରଣ କର, ଧର୍ମରେ ଆମକୁ ଧାରଣ କର। ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର, ଯେପରି ଦୁଧ଼କୁ ଗୋବଛା ଛାଡ଼ିଦିଏ, କାରଣ ତୁମେ ଛାଡ଼ିବା ଓ ବାନ୍ଧିବାରେ ଏକମାତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଯେଉଁମାନେ ଆମ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ରଖନ୍ତି, ବରୁଣ, ସେମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିନପାରୁ। ଆଲୋକର ପଥରୁ ଆମେ ବିଚ୍ୟୁତ ହେବା ନାହିଁ, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଲଭିବାକୁ ଦିଅ। ପୂର୍ବରୁ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନରେ, ଆମେ ବରୁଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁ, କାରଣ ତାଙ୍କର ସଂକଳ୍ପ ପାହାଡ଼ ଭଳି ଅଟୁଟ। ବରୁଣ, ଆମେ ଅନ୍ୟର ପାପର ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ ନ କରୁ, ତୁମେ ଆମ ପାପ ଦୂର କର, ଅନେକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷା ଦେଖିବାକୁ ଦିଅ। ଯଦି କୌଣସି ରାଜା, ବନ୍ଧୁ କିମ୍ବା ସ୍ୱପ୍ନରେ କୌଣସି ଭୟଙ୍କର କଥା କହିଥାଏ, କିମ୍ବା ଚୋର ବା ବଘ୍ର ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହିଁଥାଏ, ବରୁଣ, ତାଙ୍କୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ। ପୁନି ବରୁଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ—ଦୟାଳୁ ବରୁଣ, ଆମକୁ ଅପମାନ ଓ ଦୁଃଖ ଦେଖିବାକୁ ଦିଅନାହିଁ, ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଧନ ହରାଇବା ନାହିଁ, ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବୀର ଭାବରେ କଥା କହିବାକୁ ଦିଅ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପଶୀଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମର ଅପରାଧରୁ ଦୂର, ଗୁପ୍ତ ଜାଣିଥିବା, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ଆଦି ଦେବତାମାନେ ଶୁଣନ୍ତି। ଶୁଭ ଜାଣି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛି। ଦେବତାମାନେ ଦାନଶୀଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସେମାନେ କ୍ଷମା ଦିଅନ୍ତୁ, ଆଜି ଓ ପରେ ଆମକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତମାନେ—ତୁମେ ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ। ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ, ଦୋଷ ନଥିବା ଆମ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ। ତୁମର ରଥ ଆମକୁ ମଧ୍ୟରେ ଛାଡ଼ି ଯାଉନାହିଁ, ଆମେ ଆଶ୍ରୟରେ ଥାଇ କ୍ଲାନ୍ତ ହେଉନାହିଁ। ଏକ ଅନ୍ୟ ଦେବତା ପିତା ଭଳି ଅନେକ ଦାନ ବଣ୍ଟିଥାଏ। ଦେବତାମାନେ ଦୁର୍ବଳତା ଓ ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ, ଆମକୁ କିମ୍ବା ଆମ ପିଲାକୁ ଅପରାଧ ଗ୍ରସ୍ତ ହେବା ଦିଅନାହିଁ। ଆଜି ଆସ, ପୂଜ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଆମ ହୃଦୟରେ ଆଶ୍ୱାସ ଦିଅ, ଭୟ ଦୂର କର। ଉଲ୍ଲାସର ଉଲ୍ଲାସର ଚିତ୍କାରରୁ ଓ ଆମକୁ ଗୋଟେ ତଳେ ନେଇଯିବା ଦୁଷ୍ଟରୁ ରକ୍ଷା କର। ପୁନି ବରୁଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ—ତୁମେ ଦୟାଳୁ, ଅଧିକ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଥିବା, ତୁମର କୃପା ହରାଇ ଶୂନ୍ୟତାରେ ପଡ଼ିବାକୁ ଦିଅନାହିଁ, ଦୁଷ୍କର୍ମରେ ଧନ ହରାଇବା ନାହିଁ, ଆମେ ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବୀର ଭାବରେ କଥା କହିବାକୁ ଦିଅ। ଏହି ଜଳମାନେ ସତ୍ୟ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ସବିତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ଯେପରି ଗୃହଣୀମାନେ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।