ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆମେ ଆମର ଅର୍ପଣ ଆରମ୍ଭରୁ ଜଣାଇଲୁ, ସେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଦେବତା, ନୂତନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଆମେ ସେଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଯେପରି ଦୟାଳୁ ବନ୍ଧୁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେପରି ବୃହସ୍ପତି ଆମର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ଏହି ବୃହସ୍ପତି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅଦମ୍ୟ ଦୁର୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଅହଂକାରୀ ଶମ୍ବରଙ୍କ ଦୁର୍ଗକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ। ଯାହା କେବେ ଅଡ଼ିନଥିଲା, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାହାକୁ ମାଟିକୁ ଫେଲିଦେଲେ ଏବଂ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିର ପାହାଡ଼ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଏହିଠାରେ ସଫଳ ହେଲା। ଦୃଢ଼, ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଓ ହାରିଥିବା କୌଣସି ଶକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ରୋକିପାରିଲା ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାଙ୍କର ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କଲେ, ଭଳାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଆଲୋକ ଦେଖାଇଲେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ମାଠିର ଘେରକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ମଧୁ ଝରିଥିଲା। ଆଲୋକ ଦେଖୁଥିବା ଋଷିମାନେ ସେଠାରୁ ପିଲେ, ବହୁମାନେ ଏହି ପ୍ରଚୁର ଝରଣାରୁ ଜଳ ନେଲେ। କିଛି ଲୋକ ଏହି ସୃଷ୍ଟିରେ ସଦା ଥାନ୍ତି, କିଛି ଆସିବେ; ଦେବତାମାନଙ୍କର ବର୍ଷ ଶୀତ ଦ୍ୱାରା ସୀମିତ ନୁହେଁ। ବିଭିନ୍ନ ରାସ୍ତାରେ ଚଳି ଓ ଭ୍ରମଣ କରି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନରେ ଅନେକ ପଥ ତିଆରି କଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଗୁପ୍ତ ଧନ ଖୋଜିବାକୁ ଗଲେ, ପଣିମାନଙ୍କର ଲୁଚାଇ ରଖା ଧନର ପଛରେ, ସେମାନେ ମିଥ୍ୟାକୁ ଛାଡ଼ି ଆବାରେ ସତ୍ୟ ପଥକୁ ଫେରିଲେ, ଆଲୋକ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସତ୍ୟବାନ ଲୋକେ ମିଥ୍ୟାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ମହାପଥରେ ଦୃଢ଼ ହେଲେ; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଲୋକେ ତାଙ୍କର ହାତରେ ଅଗ୍ନି ଉଦ୍ଧାନ କଲେ। ସେମାନେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଥିବାରୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ମିତ୍ର ହେଇଯାନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାଙ୍କର ସତ୍ୟରେ ଗଢ଼ା, ସିଘ୍ର ଏବଂ ସରଳ ବାଣ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟି ସମ୍ପନ୍ନ। ସେ ମଧ୍ୟସ୍ଥ, ନେତୃତ୍ୱଦାତା, ପୂଜାରୀ, ପ୍ରଶଂସିତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀର—ଏହି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି। ଯେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାରେ ଫଳ ଆଣନ୍ତି, ଧନଦାତା ହେବା ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନେକ ପଥକୁ ଉତ୍ତପ୍ତ କରେ। ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟ ବିସ୍ତୃତ ଓ ମହାନ୍; ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନଗୁଡ଼ିକୁ ସମସ୍ତ ଜନ, ସମସ୍ତ କୁଳ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଅଧୋ ଦୁର୍ଗରେ ଯିଏ ସବୁଠି ବ୍ୟାପ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ସେ ଦେବତା ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି; ସେ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପିତ। ଦୟାଳୁ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ସତ୍ୟ ଏଠି ଅଛି; ପାଣି ମଧ୍ୟ ତୁମର ନୀତିକୁ କ୍ଷୟ କରିପାରେ ନାହିଁ। ଦୁଇ ଦୃତ ଘୋଡ଼ା ଭଳି ଆସ, ଆମର ଅର୍ପଣ ଓ ଭୋଜନ ଗ୍ରହଣ କର। ଏକ ପରେ ଏକ ଉତ୍ସାହୀ ଅଗ୍ନି ଶ୍ରବଣ କରନ୍ତି; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ପୂଜାରୀ ଚିନ୍ତା ଓ ଧନ ଆଣନ୍ତି। ଅସୁରଙ୍କୁ ଘୃଣା କରି, ସେ ସେବାର ଋଣ ନେଇଥାନ୍ତି; ଏଭଳି ସଭାରେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ବୀର ହେବାକୁ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ତାଙ୍କର ଚାହିଦା ଅନୁସାରେ ସଫଳ ହେଲା; ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଏକ ମହାକାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କଲା। ଯିଏ ଗାୟମାନେ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଆକାଶକୁ ବିଭକ୍ତ କଲେ, ଶକ୍ତିରେ ଏକ ବିପୁଳ ଧାରା ଭଳି ବହିଗଲେ। ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଆମେ ଧନର ଅଧିପତି, ସୁପଥପ୍ରଦର୍ଶକ, ରଥଧାରୀ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ବୀର ଦିଅ; ଯଦି ତୁମେ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଶାସନ କରି, ଆମର ଆହ୍ୱାନ ଗ୍ରହଣ କର। ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ଏହି ସ୍ତୁତିର ନେତୃତ୍ୱ କର; ଏହାକୁ ଜାଣିବା ଓ ଏହାର ଫଳକୁ ପ୍ରେରଣ କର। ଯାହା କି ଭଲ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତାହା ଆମର ହେଉ; ସଭାରେ ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବଡ଼ କଥା କହିପାରିବା। ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଦକ୍ଷ, ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି। ଜନ୍ମରୁ ଜନ୍ମକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ସାଥୀକୁ ଚୟନ କରନ୍ତି, ସେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାନ୍ତି। ବୀରମାନେ ସହିତ ସେ ବୀରଙ୍କୁ ଜିତନ୍ତି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ଗାୟ ସହିତ ଧନ ବଢ଼ାନ୍ତି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଜାଗ୍ରତ। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ସାଥୀକୁ ଚୟନ କରନ୍ତି, ତାହାର ସନ୍ତାନ ଓ ବଂଶ ଉନ୍ନତି ପାଏ। ନଦୀର ତିର ଭଳି ତୀବ୍ର ଧାରାରେ, ବଳିଅଂଶ ଶୂନ୍ୟ ଗାୟ ଉପରେ ବଳିଅଂଶ ବଳରେ ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି; ଅଗ୍ନିର ଆଗ୍ରହ ଭଳି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ଦଳକୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜିତନ୍ତି। ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ ଦେନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସେ ଗାୟ ପ୍ରାପ୍ତିରେ ପ୍ରଥମ। ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତିରେ ସେ ଜୋର ଦେନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ଦଳକୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜିତନ୍ତି। ସମସ୍ତ ନଦୀ ତାଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ହୋଇ ବହେ; ଅଖଣ୍ଡ ଧାରାରେ ସେ ପ୍ରଚୁର ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ, ସେ ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଯେଉଁ ଦଳକୁ ଯୋଗାଯୋଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜିତନ୍ତି। ସରଳ ପ୍ରଶଂସାରେ, ଅରଣ୍ୟ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହୀ, ଅଜିତଙ୍କୁ ଜିତି, ଦେବତା ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ଅଧର୍ମୀଙ୍କୁ ଆସନ୍ତି; ଦୟାଳୁ ଭାବେ, ସେ ଦୁର୍ଲଭ ଫଳକୁ ଧର୍ମୀ ଓ ଅଧର୍ମୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି। ଏ ହେରୋ, ଯଜ୍ଞ କର ଓ ଚିନ୍ତାକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଅ; ବୃତ୍ର ହତ୍ୟାରେ ମନକୁ ଶୁଭ କର; ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଅର୍ପଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଆମେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଚୟନ କରୁଛୁ। ଯିଏ ତାଙ୍କର ଜନ, କୁଳ, ଜନ୍ମ, ପୁତ୍ର, ମନୁଷ୍ୟ ସହିତ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଡାକିଥାଏ, ସେ ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଜିତିଥାଏ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥାଏ। ଯିଏ ଘୃତ ଭରିଥିବା ଅର୍ପଣ ଦେଇ ସେବା କରେ, ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି ତାକୁ ସଠିକ ପଥରେ ଆଗକୁ ନେଇଯାନ୍ତି; ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ସେ ଏକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଖୋଲିଦେନ୍ତି, କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଅପରାଧରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି।