ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିଜ ଗୃହରେ ଦର୍ବା ପତ୍ର ପତିଆଇ, ଶ୍ରଦ୍ଧାର ସହିତ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ ମହାନ ଋଷିମାନେ। ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୃପା ଲାଗି ହୃଦୟରୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ସ୍ନେହ ଓ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଚାହିଁଥିବା ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଏହି ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ସୋମରସ ପିଇବାକୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ତିନି ଘଟରେ ପିବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ଦାଢ଼ି ଧାରଣ କରିଥିବା ଯଜ୍ଞ କର୍ତ୍ତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ି ଆସନ୍ତି। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କ ଶୂରବଳ ଉପରେ ଆସି, ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ର ଦାନବକୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ, ଏହି ଶକ୍ତିକୁ ଆବାର ଧାରଣ କରନ୍ତି। ବୃତ୍ର ମେଘ ଭଳି ବିସ୍ତୃତ ହୋଇଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ବିନାଶ କରି ଆର୍ୟମାନବ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଖୋଲିଥିଲେ, ଏବଂ ଦସ୍ୟୁମାନେ ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବସିଯାଇଥିଲେ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହାୟତାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ ବିରୋଧକୁ ଜୟ କରିପାରିବେ, ଆର୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଦସ୍ୟୁମାନେ ହାରିଯିବେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତ୍ୱଷ୍ଟାରଙ୍କ ସମସ୍ତ ରୂପର ଧନ ଯେପରି ତୃତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ସେପରି ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ଦିଅ। ସୋମର ଉତ୍ସାହଦାୟି ରସରେ ବଳବାନ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ମେଘ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରିଦେଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚକ୍ର ଘୁରାଉଥିବା ପରି, ଭଳା ଗୁହା ଖୋଲିଦେଲେ। ଏହି ଦାନଶୀଳ ଫଳ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ସଦା ଦିଅ, ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଶିଖାଅ, ଆମ ପ୍ରଶଂସକୁ ଅଂଶ ରଖିବାରେ ବଞ୍ଚିତ କରିବା ନାହିଁ। ଆମେ ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ କଥା କହିବା ଓ ଜୟ ପାଇବା ଦିଅ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ ଜନ୍ମ ହେବା ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଠାରୁ ଆଗରେ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଦିଗନ୍ତ ଓ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିତ ହୁଏ, ତାଙ୍କ ମହାନ ଶୂରତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ବଞ୍ଚିଥାନ୍ତି—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ତିନି କମ୍ପିତ ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କରିଥିଲେ, ପର୍ବତମାନେ ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ ହିଲାଇଯାଇଥିଲେ, ବ୍ୟାପକ ମଧ୍ୟଲୋକକୁ ମାପିଥିଲେ, ଆକାଶକୁ ଉପରେ ଧରିଥିଲେ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ତିନି ନାଗକୁ ମାରି ସାତ ନଦୀକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଭଳାର ଗୁହାରୁ ଗାଈଁମାନେକୁ ବାହାର କରିଥିଲେ, ପାଥର ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ସମସ୍ତ ଚଳାୟମାନ ବସ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ, ତଳେ ଲୁଚିଥିବା କଳା ଦାସକୁ ମାରିଥିଲେ, ମୃଗ ଶିକାରୀ ପରି ଅନେକ ଧନୀମାନେକୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। କେହି ପଚାରନ୍ତି, "ସେ କେଉଁଠି?"—ସେ ଏତେ ଭୟଙ୍କର। କେହି କହନ୍ତି, "ସେ ନାହିଁ।" କିନ୍ତୁ ସେ ଉତ୍ତମ, ଧନୀମାନେର ଧନକୁ ଭାଗ କରିଦେଇଥିଲେ; ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଆସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ସେ ଦୁର୍ବଳ, ଗରିବ, ଅବମାନିତ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହ ଦେଇଥିଲେ; ସୋମ ପିଟିଥିବାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା, ଗାଈଁ, ଗାଁ, ରଥ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଅଛି; ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉଷାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ, ଜଳର ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ଯେଉଁଠାରେ ଅଶ୍ରୁପାତ କରୁଥିବା ଓ ଏକତ୍ରିତ, ଦୂର ଓ ନିକଟ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି; ଏକ ରଥରେ ବସିଲେ ମଧ୍ୟ ମନ ଭିନ୍ନ ଥିବାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ଛଡ଼ି ଲୋକମାନେ ବିଜୟ ପାଉନ୍ତି ନାହିଁ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଯାହାକୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ମାପ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି, ଅଚଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଚଳ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ଅହଂକାରୀ, ଅଦମ୍ୟମାନେକୁ ମାରିଦେଲେ, ଯିଏ ଚାଲେଞ୍ଜକୁ ଅନୁମତି ଦେଉନାହିଁ, ଦସ୍ୟୁଙ୍କ ହନ୍ତା—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ଶମ୍ବରକୁ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଶିଏ ବର୍ଷରେ ଧରିଥିଲେ, ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ନାଗକୁ ମାରିଥିଲେ, ଶୟନାସୀ ଦାନୁକୁ ମାରିଥିଲେ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ଏହି ସାତ ରଶ୍ମିଯୁକ୍ତ ବୃଷଭ, ସାତ ନଦୀକୁ ମୁକ୍ତ କରିଲେ; ବଜ୍ର ଶକ୍ତିରେ ରୌହିନକୁ ଆକାଶକୁ ଉଠିବାବେଳେ ମାରିଦେଲେ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି; ପର୍ବତମାନେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଭୟ କରନ୍ତି; ସୋମ ପିଇଥିବା, ବଜ୍ରଧାରୀ, ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ସୋମ ପିଟିଥିବା, ପାକ କରୁଥିବା, ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା, ଉପାସନାରେ ନିର୍ବାଚନ୍ନ ଥିବାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଯାହାର ପ୍ରାର୍ଥନା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ଯାହାର ସୋମ, ଏହି ଦାନ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର। ସୋମ ପିଟିଲେ ବା ପାକ କଲେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ବଳକୁ ମଧ୍ୟ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି—ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ତଥ୍ୟ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସଦା ତୁମ ପ୍ରିୟ ଓ ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଜୟୀ ହେଉ। ଋତୁ, ଜନନୀ ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଜଳରୁ ତିନି ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରି ଅନ୍ତରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ; ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଦୁଧ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା—ଏହା ସାରର ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଂଶ। ସେମାନେ ଏକାଠି ଦୁଧ ବଉଝି, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପୋଷଣ ନେଇ ଆସନ୍ତି; ଏକ ମାର୍ଗରେ ଚାଲି, ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଏମିତି କରିଥିଲେ, ସେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ। ଏକ ଦେଉଛି, ତାଙ୍କର ନିଜ ଶୈଳୀରେ ମାପି; ଅନ୍ୟ ଏକା ଚାଲିଯାଏ। ସମସ୍ତ ଏକଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ସେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ। ସେମାନେ ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପୋଷଣ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ପର୍ବତ ଶିଖରରୁ ଧନ ବିସ୍ତାର ହେବା ପରି; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତରେ ପିତାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଯାନ୍ତି। ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ସେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ। ଯିଏ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଦୃଶ୍ୟ କରିଥିଲେ, ମାର୍ଗ ସଫା କରିଥିଲେ, ନାଗକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଆମେ ସ୍ତୁତି କରିବା ଓ ବଳି ଦେବା; ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ଯିଏ ଖାଦ୍ୟ ଓ ବୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିଲେ, ଶୁଷ୍କ ଓ ତରଳରୁ ମଧୁର ରସ ଉତ୍ପାଦନ କରିଥିଲେ, ତିନି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳଙ୍କ ପାଇଁ ଧନ ରଖିଥିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ଶାସକ—ସେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।