ଏହି କଥା ହେଉଛି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରବଳ, ପ୍ରାଚୀନ ଶୂରବୀର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟର। ଚଳିଥିବା ଏହି କାଳରେ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପ୍ରାଚୀନ ଓ ନୂତନ କୃତ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଗର୍ବରେ ସ୍ମରଣ କରୁଛୁ। ତାଙ୍କ ମଜବୁତ ଭୁଜାରେ ଧରିଥିବା ବଜ୍ରକୁ, ସୂର୍ୟଙ୍କ ପତାକା ପରି ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ, ଏହି ସବୁକୁ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ଜୟ ଅନେ, ଯେଉଁଠାରେ ତୃପ୍ତିର ଘୃତ ଝରେ, ମଧୁର ଧ୍ୱନିରେ ଗତି କରେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ପୃଥିବୀ ଅଚଳ ରହିଥିଲା ଓ ପାହାଡ଼ ଚଳି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲା। ଏହି ପାହାଡ଼ ମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଉଠିପଡ଼ିଲେ, ଦୂରଦୂରନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଧ୍ୱନି ପ୍ରସାରିତ ହେଲା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚଳିତ ନଦୀ ମାର୍ଗ ଚାରିପଟେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା। ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ର ମହା ମାୟାବୀ ନାଗ ବୃତ୍ରକୁ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦଳିଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଦହାଡ଼ ଓ ବଜ୍ରର ଗର୍ଜନରେ ଦୁଇ ଜଗତ୍ କମ୍ପି ଉଠିଲା। ଏହି ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ଗର୍ଜିଲା, ମନୁଷ୍ୟ ଅମନୁଷ୍ୟକୁ ପ୍ରହାର କଲେ, ଚତୁର ଦାନୁଙ୍କ ମାୟାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ସୋମରସ ପାନ କରି ପରାକ୍ରମ ଦେଖାଇଲେ। ଏହି ଶୂରବୀର ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ନିତ୍ୟ ସୋମ ଦେଉଛୁ, ତୁମେ ଏହା ପିଉଥିବାରୁ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ। ତୁମର ପେଟ ଭରିଯାଉ, ଏହି ପିଷ୍ଟ ସୋମ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣିଦେଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦୟାରେ ଆମେ ପ୍ରବଳ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଆମେ ସତ୍ୟରେ ଚାଲି, ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଲାଭ କରି, ତୁମର ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ସାହସୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୁଅନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ, ଆମେ ଏହି ପ୍ରବଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ—ତୁମେ ଆମକୁ ବୀରପୁରୁଷର ଧନ ଦିଅ। ଆମ ପାଇଁ ଏକ ନିବାସ, ମିତ୍ରତା ଓ ମାରୁତମାନଙ୍କ ଭଳି ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଯେଉଁମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ବାୟୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥରେ ନେଉନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁମାନେ ତୁମର ପ୍ରସନ୍ନତା ଲାଗି ସୋମ ପିୟ, ସେଠାରେ ଆସ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଆମର ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଦିଅ, ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତିରେ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କର। ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ପ୍ରସାଦ ଲାଗି ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଘରେ ଦର୍ଭି ପତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟା ଲାଭ କରନ୍ତି। ଘୋର ଶୂରବୀର ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତିନି ସୋମ କୁଣ୍ଡରେ ପାନ କର, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଦାଢ଼ିଆ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସହ ତୁମ ଘୋଡ଼ା ନେଇ ଆସ। ତୁମ ଶକ୍ତି ଧର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ର, ଦାନୁକୁ ବଜ୍ର ଦେଇ ଭାଙ୍ଗିଦେଲ, ଆର୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଉନ୍ମୋଚନ କଲ, ତୁମ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଦାସ୍ୟୁ ବସିଗଲେ। ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ ଶତ୍ରୁକୁ ଜୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ଆର୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦାସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଦଳନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଟ୍ୱଷ୍ଟାରଙ୍କ ସମସ୍ତ ଆକୃତିର ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ, ଯେପରି Tritasଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ସୋମ ପାନରେ ତୁମେ ପ୍ରବଳ ହୋଇ ବଦଳକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲ, ସୂର୍ୟ ଚକ୍ର ଘୁଞ୍ଚାଉଥିବା ପରି, ଭାଲାକୁ ଉଦ୍ଘାଟିତ କଲ। ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ପୁରସ୍କାର ନିତ୍ୟ ଗାୟକଙ୍କୁ ଦିଅ। ଧନଦାତା, ଆମକୁ ଶିଖାଅ, ପ୍ରଶଂସକଙ୍କୁ ତୁମ ଅଂଶ ଅପହାର କରିବେନାହିଁ; ଆମେ ସଭାରେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ବଡ଼ କଥା କହିପାରିବା। ଯେଉଁ ଦେବତା ଜନ୍ମରୁ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମ ଓ ପ୍ରବଳ, ଯିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଦିଗମାନେ ଓ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଉଠି, ତାଙ୍କ ଶୂରତାରେ ମନୁଷ୍ୟ ଅବସ୍ଥିତ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ଅସ୍ଥିର ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ, କ୍ରୋଧରେ ପାହାଡ଼କୁ ଚଳାଇଦେଲେ, ବ୍ୟପକ ମଧ୍ୟଳୋକ ମାପିଦେଲେ, ଆକାଶକୁ ତିଆରି କଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ନାଗକୁ ହତ୍ୟା କରି ସାତଟି ନଦୀକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଭାଲାର ଗୁହାରୁ ଗାୟମାନେକୁ ବାହାର କଲେ, ପାଥର ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ସମସ୍ତ ଚଳିତ ବସ୍ତୁ ଯାହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାଲିଛି, ଗୁପ୍ତ ଅନ୍ଧକାର ଦାସାକୁ ଯିଏ ହତ୍ୟା କଲେ, ମୃଗ ଶିକାରୀ ପରି ଧନୀ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନାଶ କଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏକୁ ଲୋକେ ପଚାରନ୍ତି, "ସେ କେଉଁଠି?"—ଏତେ ଭୟଙ୍କର, କିନ୍ତୁ କେତେକ କହନ୍ତି "ସେ ନାହିଁ"। ଏହି ମହାନ ଧନୀଙ୍କ ଧନକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରିବା ଉଚିତ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ଦୁର୍ବଳ, ଦରିଦ୍ର, ଅପମାନିତ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସୋମ ପିଷ୍ଟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ କିନ୍ତୁ ଶୁଭ ମୁଁହ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା, ଗାଏ, ଗ୍ରାମ, ରଥ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉଷାକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଜଳର ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଦୁଃଖିତ ଓ ସମ୍ମିଳିତ, ଦୂର ଓ ନିକଟ ଶତ୍ରୁ, ଏହି ସମସ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି; ଏକ ରଥରେ ଯେଉଁମାନେ ବସିଛନ୍ତି ତଥାପି ମନଃଫେର—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯାଙ୍କ ବିନା ମନୁଷ୍ୟ ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜିନିଷର ମାପ, ଅଚଳମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଚଳ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଅଭିମାନୀ, ଅଜୟ, ଚାଲେଞ୍ଜର୍କୁ ଅପରାଜିତ, ଦାସ୍ୟୁଙ୍କ ହନ୍ତା—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ଚଳିଶି ବର୍ଷରେ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଶମ୍ବରକୁ ଖୋଜି ପାଇଲେ, ବଢ଼ୁଥିବା ସର୍ପକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ଶୟାନ ଦାନୁକୁ ଦଳିଦେଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ସାତ ରଶିମାନ୍ୟ ଥିବା ବୃଷଭ ଇନ୍ଦ୍ର ସାତ ନଦୀକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ବଜ୍ରଧର ଶକ୍ତିରେ ରୌହିନକୁ ଆକାଶକୁ ଯିବା ବେଳେ ହତ୍ୟା କଲେ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ପାହାଡ଼ମାନେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଭୟ କରନ୍ତି, ସୋମପାନୀ, ବଜ୍ରଧର, ପ୍ରଶଂସିତ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ସୋମପିଷ୍ଟକୁ, ରନ୍ଧନକୁ, ପ୍ରଶଂସକୁ, ନିରବ ଉପାସକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ଯାଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶକ୍ତି, ସୋମ ଓ ଦାନ—ସେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ସୋମ ଦିଆଯିବା ବେଳେ, ରନ୍ଧିବା ବେଳେ, ଦୁର୍ବଳକୁ ମଧ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥାନ୍ତି, ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ସତ୍ୟ; ଆମେ ସଦା ତୁମ ପ୍ରିୟ, ବିଜୟୀ, ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ।