ଏହି କାଳର ସମୟରେ, ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଗଭୀର ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା, ଏକ ଅତି ପ୍ରାଚୀନ ଯଜ୍ଞର ଅନୁଷ୍ଠାନ ଚାଲିଥିଲା। ଏହି ଯଜ୍ଞର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ଥିଲେ ଏଶ୍ୱିନୀ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର ମିଠା ଓ ଦୟାଳୁ ଧାନ୍ତିରେ ଯଜ୍ଞକୁ ସଫଳ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରଥ ଯେଉଁଥିରେ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲା, ସେଥିରେ କୌଣସି ଦୂରତା ନଥିଲା, ସେମାନେ ସୋମ ଚାପିବାର ଘରକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେଠାରେ, ସମସ୍ତଙ୍କର ମନରେ ଏକ ସ୍ନେହ ଓ ଆଶା ଥିଲା, ଯାହାକୁ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା, ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପଥକୁ ଜାଣିଥିଲେ। ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ। ସେ ସଂଗେ ସମସ୍ତ ମିତ୍ରମାନେ ଏକ ସାଥେ ବସି, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ, ଯିଏ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନର ଆଲୋକରେ ଚାମକିଥାନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଜନାନୀମାନେ ସାଥେ ବସିଥିଲେ, ଏବଂ ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରୀଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇଥିଲା। ଏଗ୍ନି, ଯୁବତମ, ଦେବୀମାନେ—ହୋତ୍ରୀ, ଭାରତୀ, ବରୁତ୍ରୀ, ଓ ଧିଷାଣା—କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ। ଦେବୀମାନେ, ଯାହାଙ୍କର ପଙ୍କ୍ତି ଅବିରତ କରାଯାଇଛି, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଦୟା ଓ ବଡ଼ ସୁରକ୍ଷା ଦେବେ। ସେହି ସମୟରେ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ବରୁଣାଣୀ, ଓ ଅଗ୍ନାୟୀଙ୍କୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲି, ଯାହା ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ମାପିବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଅବିରତ ଧନରେ ଆମକୁ ସମର୍ଥନ କରିବାକୁ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ, ତାଙ୍କର ପଦକ୍ଷେପ ତିନି ଭାଗରେ ଥିଲା, ଯାହା ମାଟିରେ ସଥିକ ଭାବରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିଲା। ବିଷ୍ଣୁ, ଯେଉଁଥିରେ ଅବିରତ ରହିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଆଦର୍ଶ ଓ ନିୟମଗୁଡିକୁ ଧରଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ସେଇ ଉଚ୍ଚତମ ପଦକ୍ଷେପକୁ ଦେଖିବାକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମୁଁ ବାୟୁଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଥିଲି, ସେ ମିଠା ସୋମକୁ ପାନ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ, ଯେଉଁମାନେ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଥିଲେ, ସେମାନେ ଆମର ସୋମକୁ ପାନ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ଖୁବ ସୁଚିତ ଓ ଦୟାଳୁ। ବରୁଣ, ରକ୍ଷକ, ଓ ମିତ୍ର, ତାଙ୍କର ସହାୟତା ସହିତ, ଆମକୁ ତାଙ୍କର ଦୟା ଦେବେ। ମାରୁତଗଣ, ଯାହାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମକୁ ପାନ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଦୟା ଓ ଧନ ଦେବେ। ପୂଷଣ, ଆଲୋକମୟ, ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନକୁ ନେବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଜନାନୀକୁ ନେଇ ଆସିଥିଲେ। ପୂଷଣ, ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ମିଳାଇ, ସେ ଗୋଟିଏ ଦେବୀକୁ ଆଲୋକିତ କରିଥିଲେ। ପାଣୀରେ ଅମୃତ ଥିଲା, ସେଥିରେ ଚିକିତ୍ସା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଥିଲା; ଓ ଦେବତାମାନେ, ଆପଣମାନେ ବିଜୟୀ ହେବେ। ପାଣୀରେ ସୋମ ମୋତେ କହିଥିଲା: ପାଣୀରେ ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଅଛି; ଆଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଆଣିବାକୁ ଏବଂ ପାଣୀ, ସମସ୍ତ ଚିକିତ୍ସାର ଦେତା। ପାଣୀ, ମୋର ଶରୀର ପାଇଁ ଚିକିତ୍ସା ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ, ଓ ମୋତେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ୟକୁ ଦେଖିବାକୁ ଦିଅ। ଏହି ଭାବେ, ଯଜ୍ଞର ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ଚାଲିଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତାମାନେ ଓ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦୃଢ଼ ସମ୍ପର୍କ ବିକାଶ ପାଇଥିଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ମନରେ ଆଶା ଓ ଦୟାର ଅନୁଭବ ଥିଲା।