ମାଆଙ୍କ ପାଖରେ ଦାଁଡିଥିବା ଭଉଣୀମାନେ ଯେପରି ଘୃତ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ସେପରି ଯଜ୍ଞ ପାଳନକାରୀ ପୁରୋହିତଙ୍କ ଆଗମନରେ, ତାଙ୍କୁ ମଣିଷ ଏପରି ଖୁସି ହୁଏ, ଯେଉଁପରି ବର୍ଷାରେ ଜଣେ ଚାଷୀ ଜଣା ଧାନ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ। ଏହି ଭଳି, ଦ୍ୱିତୀୟ ଆକାଶ ନିଜ ପାଇଁ ପୁରୋହିତ ନିଯୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ପୂଜା, ଯଜ୍ଞ ଓ ଭକ୍ତି ଲାଭ କରିବା ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଅନୁଭବ କରିପାରିବା। ଯେପରି ଜଣେ ସତ୍ୟଜ୍ଞାନୀ ସମସ୍ତ ଉପାସକଙ୍କ ଉପକାର କରନ୍ତି, ଏହିପରି ହେଉ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞ କରିଛୁ, ସେଠାରେ ତୁମେ ଅଙ୍ଗୀକାର କର। ଏହି ଯଜ୍ଞ ଆହୁତି ଓ ମୋର ଉପସ୍ଥିତି ଗ୍ରହଣ କର, ମୋ ଗୀତ ଶୁଣ। ଏହି ସ୍ତୁତି ସହିତ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ସନ୍ତାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଉଛୁ, ଏହି ପ୍ରଶଂସା ଦ୍ୱାରା, ହେ ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମର ଅଗ୍ନି। ଗୀତର ପ୍ରେମୀ, ଧନର ଦାତା, ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିଛୁ। ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ, ଦାନଶୀଳ, ଧନର ଦାତା ଅଗ୍ନି, ଆମର ଦ୍ୱେଷ କୁ ଦୂର କର। ସେ ଆମ ପାଇଁ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା, ଅବିରୋଧ ଶକ୍ତି, ଓ ବହୁତ ଧନ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ଯେଉଁ ଡାକେ, ହେ ସବୁଠାରୁ ଅପରିପକ୍ୱ ଦୂତ, ଆମ ଗୀତ ସହ ଆସ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ପୁରୋହିତ, ଆସ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଭିତରେ ଚଳନ୍ତି, ଦୁଇ ଜନ୍ମ ଜଣା, ଦୂତ ଭାବେ ଦୁଇ ଜାତିର ସହୃଦୟ। ଅଗ୍ନି ସବୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେ ସବୁ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ପ୍ରତିଦିନ ନୂତନ ଭାବରେ ବିଚାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ବସନ୍ତି। ଭାରତମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଅପରିପକ୍ୱ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ଧନ ଦିଅ। ଦେବତା ବା ମଣିଷଙ୍କ ଦ୍ୱେଷ ଆମ ଉପରେ ବଳବତ୍ତା ନେଉ ନାହିଁ, ଆମକୁ ସେଇ ଘୃଣାରୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସମସ୍ତ ଘୃଣାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା, ଯେପରି ନଦୀମାନେ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ଶୁଦ୍ଧ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଓ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ବଡ ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ; ତୁମେ ଘୃତ ଆହୁତି ସହ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛ। ଭାରତମାନ୍ୟର ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଉପହାର, ବୃଷଭ ଓ ଅଷ୍ଟପଦୀୟ ଛନ୍ଦ ସହ ଆମ ପାଇଁ ଅଛ। ଘୃତର ଧାରା ଆମ ପାଇଁ ହେଉ, ହେ ପୁରାତନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୋହିତ, ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତି ସନ୍ତାନ। ଏବେ ଯେପରି ରଥ ଦୌଡ଼ାଯାଏ, ସେପରି ଅଗ୍ନିଙ୍କ ମହାସଭାକୁ ପ୍ରଶଂସା କର; ସେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦାନଶୀଳ। ଯିଏ ଉତ୍ତମ ନେତୃତ୍ୱରେ ଉପାସକଙ୍କୁ ଦାନ କରନ୍ତି, ଅବିଘ୍ନ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରନ୍ତି, ସୁନ୍ଦର ରୂପରେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାନ୍ତି। ଯିଏ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଘରେ ଶ୍ରୀରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସନ୍ଧ୍ୟା ପ୍ରଭାତରେ ଯାହାଙ୍କ ବିଧି କଦାପି ଭଙ୍ଗ ହୁଏ ନାହିଁ। ଯିଏ ଅମୂଲ୍ୟ ରେଖା ସହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଦ୍ଭୁତ କିରଣରେ ଚମକେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆବୃତ କରନ୍ତି। ଅତ୍ରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱ ଚାହିଁ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଦେଇ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ; ସେଉଁପରେ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ଅର୍ପିତ ହୋଇଥିଲା। ଅଗ୍ନି, ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅକ୍ଷତ ରହିବା, ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା। ହୋତା, ଜ୍ଞାନୀ, ତାଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ତୀବ୍ର, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ନିପୁଣତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ; ଅଗ୍ନି ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ, ଜ୍ଞାନୀ, ହଜାର ଦାତା, ଶୁଦ୍ଧ ଜିହ୍ବା। ତୁମେ ଦୂତ, ରକ୍ଷକ, ଧନ ଆଣିଦେବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନେତା; ଅଗ୍ନି, ସନ୍ତାନ ଓ ଦେହର ଅକ୍ଷୟ ରକ୍ଷକ ହେଉ। ତୁମର ଉପର ଆମେ ସ୍ତୁତି ଦେଉଛୁ, ଉପର ଆସନରେ, ତଳ ଆସନରେ ଗୀତରେ; ଯେଉଁ ଗର୍ଭରୁ ତୁମେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେଠାରୁ ଆହୁତି ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କର। ଅଗ୍ନି, ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆହୁତି ଦିଅ, ଉପାସକଙ୍କୁ ବହୁତ ଉପହାର ଦିଅ; ତୁମେ ଧନର ଅଧିଶ୍ୱର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବାଣୀର ପ୍ରେରକ। ଦୁଇ ଉପହାର ଦିନକୁ ଦିନ ଅକ୍ଷୟ ଅଛି, ଅଦ୍ଭୁତ ଅଗ୍ନି, ଗାୟକଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ, ଚାହିଦା ଧନର ନାୟକ କର। ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅ, ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ; ଅଜୟ ରକ୍ଷକ, ଆମ ସୁରକ୍ଷା କର, ଶ୍ରୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାରେ ଚମକ। ଅଗ୍ନି, ଘରର ପିତା ଭଳି ପ୍ରଥମ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାନ୍ତି, ମଣିଷ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ତେଜସ୍ବୀ, ଅମୃତ, ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ମୋ ଡାକ ଶୁଣ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଅଗ୍ନି, ଅମୃତ, ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଗୀତର ସହିତ; କପିଳମାନେ ତୁମ ରଥ ଟାଣନ୍ତି, ରକ୍ତମାନେ ଏହା ବୋହନ୍ତି, ତୁମେ ଉଷାମାନେକୁ ରକ୍ଷକ କରିଛ। ସେମାନେ ସୁସଂସ୍କାର ନୀତିମାନ୍ ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ଅନେକ ରୂପରେ ଗର୍ଭ ହୋଇଥିଲେ; ଶୁଷ୍କ କାଠରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଅବିରୋଧ ଭାବେ ବସନ୍ତି। ଆହୁତି ଓ ଘୃତ ସହ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆସିଛି, ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି; ବିଶାଳ, ବିସ୍ତୃତ, ଶକ୍ତିରେ ମହାନ୍, ଅନ୍ନରେ ଦାନଶୀଳ, ଦୃତ ଦର୍ଶନ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କରୁଛୁ, ଯିଏ ଅପମାନକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ମନରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ଯୁବ ଅଗ୍ନି, ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ରୂପର, ଦେହରେ ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ। ମନୁଙ୍କ ପ୍ରକାରେ, ଆମେ ଚୟିତ ବାଣୀରେ କଥାହେବା, ଅନ୍ଶ ଜାଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୂତ ଭାବେ; ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅକ୍ଷୟ ଗୀତ ଓ ମଧୁର ପ୍ରଶଂସାରେ ଧନ ପାଇଁ ଡାକୁଛି। ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଡାକ ଶୁଣ, ଆମେ କେବେ ଅପକାରିତ ହେବା ନାହିଁ; ତୁମେ ଯେଉଁମାନେ ଧନୀ କର, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମକୁ ରଖ। ଏହି ଗୀତମାନେ ନଦୀର ଧାରା ପରି ତୁମ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାନ୍ତି, ଧନ ଦାତା। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଡ ନଦୀମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଟକିଥିଲେ, ସେଉଁଠାରୁ ସାପକୁ ହତ୍ୟା କରି ମୁକ୍ତ କରିଥିଲ; ଅମର ଦାସକୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରାଇଥିଲ, ତୁମ ପ୍ରଶଂସାରେ ଶକ୍ତି ପାଇଥିଲ। ଏହି ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରଶଂସା, ରୁଦ୍ର ସଦୃଶ ଚଣ୍ଟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ; ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, ଯେପରି ଚମତ୍କାର ଧାରା ଭାୟୁ ପାଇଁ ବହେ। ତୁମର ବଳ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଯେଉଁକୁ ଆମେ ବଢ଼ାଉଛୁ; ତୁମର ବଜ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିରେ ବଢ଼ିଯାଉଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଦାସ ସେନାକୁ ଜୟ କର।