ଏହି କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ମହିମାରେ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ହେଉଛ, ତ୍ୱଷ୍ଟାର, ଯିଏ ଅତିଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ଦାନ କରନ୍ତି। ତୁମର ନିକଟଜନୀ ହେଉଛନ୍ତି ଦେବୀମାନେ, ତୁମ ସାଙ୍ଗମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ମିତ୍ରଭାବୀ। ତୁମେ ଚମକୁଥିବା ସୁନା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଲାଭ କରିଛ; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ନାୟକ, ବହୁ ଧନର ଧନୀ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ରୁଦ୍ର, ମହା ଦ୍ୟୁଲୋକର ଅସୁର। ମାରୁତ ଓ ପୋଷକ ଦେବତାଙ୍କ ଦଳକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛ। ତୁମେ ରକ୍ତିମ ପବନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯାଉଛ, ଆନନ୍ଦ ଆଣିଛ। ତୁମେ ପୂଷଣ, ସ୍ୱଭାବରେ ରକ୍ଷାକାରୀ, ପ୍ରଦାତା। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଧନର ଦାତା, କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ। ତୁମେ ସବିତା, ଧନର ଦାନକାରୀ। ଭଗ ଭାବେ ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ରାଜା, ଧନର ଅଧିପତି। ଯିଏ ତୁମକୁ ଗୃହର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରେ, ସେଠି ତୁମେ ରକ୍ଷା କର। ଅଗ୍ନି, ଘରକୁ ତୁମକୁ ଲୋକପତି ଭାବରେ ଡାକାଯିବା, ଗୋତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ରାଜା କରନ୍ତି। ତୁମେ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତିର ଅଧିପତି, ଚମକୁଥିବା ଏହି ଦେବ, ହଜାର, ଶତ, ଦଶ ଧନ ବଣ୍ଟନ କର। ତୁମେ ଅନ୍ୟେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପିତା, ଭାଇ ଭାବେ ମିତ୍ର, ଚମକୁଥିବା ରୂପରେ ଦୟାଳୁ। ଯିଏ ତୁମକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରେ, ସେଠି ସନ୍ତାନ ଭାବେ ତୁମେ ଆସ, ଶୁଭ ମିତ୍ର ଭାବେ ରକ୍ଷା କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ କୁଶଳୀ ଋଭୁ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଯୋଗ୍ୟ। ଶକ୍ତି ଓ ଧନର ଫଳରେ ରାଜ କର। ତୁମ ଜ୍ୱାଳା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ତୁମେ ଯଜ୍ଞକୁ ବିନ୍ୟାସ କର। ଅଗ୍ନି, ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଅଦିତି, ଭାରତୀ ହୋତା ଭାବେ ଗୀତରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ। ତୁମେ ଦାନରେ ଧନାତ୍ମକ ଇଳା, ଚତୁର୍ୟରେ ସରସ୍ୱତୀ, ଭୃତ୍ର ନାଶକ ଧନପତି। ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉତ୍ସାହର ଧାରକ, ତୁମ ଚମତ୍କୃତି ରୂପ ଦୃଶ୍ୟମାନ। ତୁମେ ଫଳ, ମହା ଉଦ୍ଧାରକ, ଅନେକ ପକ୍ଷରେ ବିସ୍ତୃତ ଧନ। ଅଗ୍ନି, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ମୁଖ କରିଛନ୍ତି, ଶୁଭ୍ରମାନେ ତୁମକୁ ତାଙ୍କର ଜିଭା କରିଛନ୍ତି। ଦାନକାରୀମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ତୁମ ସହ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି, ଦେବତାମାନେ ତୁମେ ଯେଉଁ ହବି ଗ୍ରହଣ କର, ତାହା ଭୋଜନ କରନ୍ତି। ତୁମେ, ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ହବି ଢାଳାଯାଏ, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଅମୃତ ଦେବତା ଭୋଜନ କରନ୍ତି। ମର୍ତ୍ୟମାନେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ପୋଷଣ ଲାଭ କରନ୍ତି; ତୁମେ ଉଦ୍ଭିଦରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଶୁଭ ଗର୍ଭ। ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜନ୍ମ, ଏହି ଓ ସେଉଁ ଦୁହିଁ ପ୍ରାପ୍ତ କର। ଯେବେ ତୁମର ମହିମା ପ୍ରକାଶ ହୁଏ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଲୋକ ଦିଗ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପୃଥିବୀ ଓ ଦ୍ୟୁଲୋକ ତୁମ ପଛରେ ଚାଲନ୍ତି। ଯେଉଁ ଦାତାମାନେ ଗାଁ, ଗାଏଁ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଘୋଡ଼ା ଦେଇଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ସେମାନଙ୍କୁ ଓ ଆମକୁ ଧନକୁ ନେଉ। ଆମେ ସଭାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କଥା କହିବାକୁ ପାରିବା। ଏହିପରି, ଜାତବେଦା, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ହବି, ଦେହ, ଓ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ କର। ଭଲଭାବେ ପବିତ୍ର, ଉଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଉଦ୍ଧାପନ କର, ସ୍ୱର୍ଗୀୟ, ହୋତା, ଲୋକମଧ୍ୟରେ ଦୃଢ଼। ତୁମକୁ ଅଗ୍ନି, ରାତି ଓ ଉଷାମାନେ ଡାକନ୍ତି, ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଛା ପାଇଁ ଗାଈ ଯେପରି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦିଶୁଛ। ରାତିରେ ତୁମ ଆଲୋକ ଚମକୁଛ, ଦାନରେ ଧନୀ, ସଦା ସଂଯମୀ। ଦେବମାନେ ତୁମକୁ, ଜ୍ଞାନୀ, ବିଶ୍ୱର ମୂଳରେ ବସାଇଛନ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ଆଧାର ଭାବେ। ଯୋଜାଯୋଗ ଯୋଗ୍ୟ ରଥ ଭଳି, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିକୁ ଲୋକମାନେ ମିତ୍ରର ଭଳି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ସ୍ୱ ଘରେ ଚମକୁଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରମା ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଗ୍ନିକୁ କାଠରେ ବସାଯାଏ। ପୃଷ୍ଣିର ସନ୍ତାନ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟି, ଜଳ ଉପରେ ରକ୍ଷକ ଭଳି, ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହି ହୋତା, ସମସ୍ତ କ୍ରିୟାକୁ ଆବ୍ରୁତ କରନ୍ତି, ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ହବି ଓ ଗୀତ ଦେଇ ଖୋଜନ୍ତି। ପିଙ୍ଗଳ କେଶ ଭଳି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଧ୍ୟରେ ଚଞ୍ଚଳ, ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ପଦଚିହ୍ନ ଦେଇ ଚିହ୍ନିତ କରନ୍ତି। ଧନରେ ଧନୀ ଅଗ୍ନି, ଆମ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ତ ହେଉ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ। ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଆମ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅନୁକୂଳ ହେଉ, ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ଲୋକମାନଙ୍କର ହବି ଆମ ଉପକାର ପାଇଁ ନେଇଯାଅ। ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ବଡ଼ ଓ ହଜାର ଧନ ଦିଅ, ଅଧିକ ଫଳ ଦିଅ। ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ଅନୁକୂଳ ହେଉ, ଉଷାମାନେ ଆଲୋକ ଦେଇ ଚମକୁନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଉଷାମାନେ ଆସିଲେ ତୁମେ ଚମକୁଛ, ରଉଦ୍ର ରଶ୍ମିରେ ଲାଲ ହୁଏ। ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ରାଜା, ଧନ ପାଇଁ ଶୁଭ ଅତିଥି। ଅମୃତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରଥମ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱ ଭରିଦେଉଛ। ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ଭଳି, କବିଙ୍କ ସଭାରେ ତୁମେ ବହୁ ବିଧ ଧନ ଦିଅ। ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଶୂର ଶକ୍ତି ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା କିମ୍ବା ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା। ପଞ୍ଚ ଜନରେ ଆମର ଯଶ ଉଚ୍ଚ ହେଉ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଅଜୟ ଭାବେ ଚମକୁ। ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କର, ଯେଉଁଥିରେ ଉତ୍ତମ ଲୋକ ଉନ୍ନତି ଚାହନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସଦା ନିଜ ଘରେ ଚମକୁଛ, ତାଙ୍କର ବଂଶରେ। ଅମେ, ଜାତବେଦା, ତୁମର ପ୍ରଶଂସକ ଓ ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ତଳେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଅଗ୍ନି, ଦାନଶୀଳମାନଙ୍କର ଧନ, ସନ୍ତାନ ସମୃଦ୍ଧି, ଏବଂ ଏକ ସତ୍ୟ ଅଧିକାର ଆମକୁ ଦିଅ। ଯେଉଁ ଦାନଶୀଳମାନେ ଗାଁ, ଗାଏଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଦିଅନ୍ତି, ଅଗ୍ନି, ସେମାନଙ୍କୁ ଓ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ନେଉ, ଯେଉଁଠି ଆମେ ସଭାରେ ବିଜୟୀ ଭାବେ କହିପାରିବା। ଏହିପରି, ଅଗ୍ନି, ପୃଥିବୀରେ ଉଦ୍ଧାପିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ମୁହାଁ ଦେଇ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇଛନ୍ତି। ଶୁଭ୍ର ହୋତା, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଜ୍ଞାନୀ, ଦେବତା ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନେ ପୂଜିତ କରନ୍ତୁ। ନରାଶଂସ ତିନି ଦିଗରେ ସ୍ଥାନ ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ରଶ୍ମି ମହିମାରେ ଚମକୁଛ। ଘୃତ ଛିଟାଇ ମନସା ହବି ନେଇଯାଉ, ଯଜ୍ଞ ଶିଖରରେ ଦେବତାମାନେ ଯୋଗ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ଆମର ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ତୁମେ ଯୋଗ୍ୟ; ଆଜି ଦେବମାନେ ତୁମେ ଆଣିଛ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନୁହେଁ।