ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ଋଷିମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଯଜ୍ଞ ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟର ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେମାନେ ଗୋମାଥା ଓ ଯବମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ସୋମର ଉପଭୋଗ କରି, ଭିତରୁ ପୋଷକ ହେବାକୁ ବାଟାପିଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ । ଏହିପରି, ଉପଚାର ଭାବରେ ଜଳ, ଗୁଡ଼ିକ, ମଜ୍ଜା ଭଳି ଉପଦାନ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଭିଦକୁ ମଧୁର ଓ ପୋଷକ ହେବାକୁ ଡାକିଲେ । ଏହି ଯଜ୍ଞ ଅବସରରେ, ଋଷିମାନେ ପିତୃଦେବଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ, ଗାୟମାନେ ଯେପରି ଆଶା କରୁଥିବା ଉପହାର ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେପରି ଦେବମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ସହଭାଗୀ ହେବାକୁ ଆଶା କଲେ । ସେମାନେ ନିଜମାନେ ପାଇଁ ଦେବମାନେ ସହ ଏହି ଆସନରେ ଉପବେଶ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରାଯାଇଥିଲା । ତାଙ୍କୁ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିଜୟୀ ଭାବରେ ବେଶ କଲେ । ସୂକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଗଲା ଯେ, ସେ ଏହି ଆହୁତି ଦେବମାନେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଉଁଚାଇଦିଅନ୍ତୁ । ଯେତେବେଳେ ତନୂନପାତ୍ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର ଭାବରେ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ, ସେ ଅସଂଖ୍ୟ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଦେଇଥାନ୍ତି । ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଲା ଯେ, ସେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଦେବମାନେ ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ । ପ୍ରାଚୀନ କୁଶ ଚଉକିରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଆସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଦୀପ୍ତି ଦେଖାଉଥିଲେ । ଏଠାରେ ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବିର ନଦୀମାନେ ଘୃତରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିଲେ । ଶୋଭାମୟ ଆସନରେ ଉଷାମାନେ ବସିଥିଲେ । ଯଜ୍ଞର ପ୍ରଥମ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଦିବ୍ୟ ପୁରୋହିତମାନେ ଏହି ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ । ଭାରତୀ, ଇଳା, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଡାକାଯାଇଥିଲେ । ତ୍ୱଷ୍ଟା, ସର୍ବଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଆକୃତି ଓ ପ୍ରାଣୀ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରଚୁରତା ଆମ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ହେଉ । ବନଦେବତାଙ୍କ ରସ ଦେବମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଆହୁତି ନେଇଯାଉନ୍ତୁ । ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନେର ନେତା, ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦସ୍ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ଏବଂ ସ୍ୱାହା ଉଚ୍ଚାରଣରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଗଲା, ଯେ ସେ ଆମକୁ ନିର୍ବିଘ୍ନ ଓ ଶୁଭ ପଥରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସବୁ କଷ୍ଟ ଉପରେ ଆମକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଲା, ଯେପରିକି ପୂଷଣ ଓ ବିଶାଳ ପୃଥିବୀ ଆମ ସନ୍ତାନମାନେ ପ୍ରତି କୃପାଳୁ ହେଉନ୍ତି । ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଲା ଯେ, ସେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁତା, ଅଗ୍ନିହୀନ ବା ବାହ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ, ଏବଂ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ନିରାପଦ ଭୂମି ଦିଅନ୍ତୁ । ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଅଖଣ୍ଡ ରକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଆସନରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉନ୍ତୁ । ତାଙ୍କ ଉପାସକଙ୍କ ମନରେ ଭୟ ନ ଆସୁ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅଧିକ ଶକ୍ତି ଆମେ ଜାଣିପାରିବା । ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଲା, ଯେ ସେ ଦୁଷ୍ଟ, ଶତ୍ରୁ, ଅପକାରୀ, ଚୋର, ଠକ, ନିନ୍ଦକମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାରୁ ବଞ୍ଚାନ୍ତୁ । ସେ ନିଜ ସତ୍ୟ ଜନ୍ମରୁ ଗାୟକଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଅପକାରୀଙ୍କୁ ରୋକିଥିବା ଦେବତା । ଅଗ୍ନି, ଦୁଇପଟି ଜାଣି, ପୁରାତନ ପଥ ଦେଖିଦେଇଥିଲେ; ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୃଷ୍ଟାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନେତୃତ୍ୱ କରନ୍ତି । ଋଷିମାନେ, ମନସ୍ପୁତ୍ର ଅଗ୍ନି ସାମ୍ନାରେ ଏହି ମହାନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ହଜାର ଋଷି ସହିତ ଶକ୍ତି ଓ ଏହି ପୋଷକ ଜନସମୂହ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଆଶା କଲେ । ଏହିପରି, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ନୂତନ ସୂକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଲା । ସେ ମୃଦୁ ଜିହ୍ୱା ଥିବା ବୃଷ, ଦେବମାନେ ଏବଂ ମାନବମାନେ ଯାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ କୁ ଶୁଣନ୍ତି । ପୁରୋହିତମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ସହିତ ଏକ ନଦୀ ପରି ଏକତ୍ରିତ ହେଉଥିଲେ । ବୃହସ୍ପତି ତୀବ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମାତରିଶ୍ୱାନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ମୃତିରେ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଉତ୍କର୍ଷ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ପରି ଉଦିତ ହୁଏ । ସେ ନିଜ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପରେ ଏକା, ଦୁଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ । ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ ଉପରେ ଗଞ୍ଜିଯାଏ, ଚାଳକର ଗୀତ ପରି ଦୃଶ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାର ଉଠାଇ ଚାଲିଯାଏ । ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଶକ୍ତି ମେଘମାନେ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରେ । ଯେଉଁମାନେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଦୁର୍ବଳ ଭାବି ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି, ସେମାନେ ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦାନ ରୋକି ରଖିନାହାନ୍ତି, ନିମ୍ନକୁ ମଧ୍ୟ କୃପା କରନ୍ତି । ଦାତାଙ୍କ ପଥ ସୁମଧୁର ହେଉ, ମିତ୍ର ପରି ସହଜ ହେଉ; ଦୟାଳୁ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି । ପ୍ରଶଂସା ନଦୀ ପରି ଅବରୋଧ ବିନା ସାଗରକୁ ପହଞ୍ଚେ, ବୃହସ୍ପତି ଦୁଇପଟି ଜାଣି ଜଳ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି । ଏଭଳି, ବୃହସ୍ପତି, ମହାନ ଉତ୍ପତ୍ତିର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବୃଷ ଦେବତା ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରି ଆମେ ବୀର୍ୟ ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ପାଇଁ ଆଶା କରିଲୁ । ଏହି ସମୟରେ, ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ । ସେମାନେ ସାରସ ପକ୍ଷୀର ସ୍ୱର ଭଳି ଅଶରୀର ଧ୍ୱନି ଦେଉଥିଲେ, ଦୁଇ ଜଣ Plushi ଭଳି ଅଦୃଶ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୋଇଥିଲେ । ସେମାନେ ଆସୁଥିବାକୁ, ଯାଉଥିବାକୁ, ଉପରୁ ଆଘାତ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିଲେ । ତୀର, ମିଥ୍ୟା ତୀର, ଘାସ, ମୁଞ୍ଜା ଏହି ସମସ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ଶକ୍ତି ଏକାଠି ହୋଇଥିଲେ । ଗାଈମାନେ ଗୋଶାଳାରେ ବସିଥିଲେ, ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଚାରିଦିଗରେ ଘୁରୁଥିଲେ; ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଅଦୃଶ୍ୟମାନେ ଏଠାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହୋଇଥିଲେ । ସେମାନେ ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଚୋରମାନେ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏବେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆସିଥିଲେ । ଏହି ଅଦୃଶ୍ୟମାନେ, ଯାଙ୍କ ପିତା ଆକାଶ, ମାତା ପୃଥିବୀ, ସୋମ ଭାଇ ଓ ଅଦିତି ଭଉଣୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହି, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ । ଯେଉଁମାନେ କାନ୍ଧ, ଅଙ୍ଗ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଂଶ, ବା ପ୍ରକଙ୍କଟ ଅଂଶରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ ।