ସୃଷ୍ଟିର ଶୁଭ ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଆକାଶର ଚମକୁ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ପର୍ବତ ଶିଖରକୁ ହେଲେ ଚାଲି ବାହାର କରୁଥିଲେ, ଓ ସମୁଦ୍ରର ଗଭୀରତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିଲେ। ଏହି ଦେବତାମାନେ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ସହ ମାରୁତ୍ସଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କର କ୍ଷମତାର ଚିହ୍ନ ଓ ଶକ୍ତିର ସୂତ୍ର ଥିଲା। ସେହି ବେଳେ, ଏକ ନବୀନ ବାର୍ତ୍ତା ବିକାଶ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ମିଳିଥିଲା। ଦେବତାମାନେ ଦେବ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତାମାନିକୁ ବାକ୍ୟରେ ବାଧିଥିଲେ, ସେହିପରି ଆଶ୍ବିନମାନେ ଏକ ଶୀତଳ ଚାରିତ୍ର ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଯୁବକ ଋଭୁମାନେ ତାଙ୍କର ପିତାମାତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର କ୍ଷମତାର ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ, ଆମେ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ନବୀନ ବସ୍ତୁକୁ ଦେଖୁଛୁ, ଯାହା ସେ ଚାରିଥର ନୂତନ ଭାବେ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ସେହି ବସ୍ତୁ ଆମକୁ ତିନିଗୁଣ ଓ ସାତଗୁଣ ଧନ ଦେବାକୁ ଉଦ୍ଦୀପିତ କରେ, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଅଂଶକୁ ନିୟମିତ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛି; ତାଙ୍କୁ ଏହି ସୋମାର ପାନ କରିବା ପାଇଁ ଆମେ ଏକ ଗାୟତ୍ରୀ ଗାଇଛୁ। ମିତ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ। ପ୍ରଭାତରେ, ଦୁଇ ଆଶ୍ବିନ ଆସିବାକୁ ଉଦ୍ଦିପିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସେମାନେ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଆଶାର ଚିହ୍ନ ହେବାକୁ ଚାଲିଥିଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ହନି-ମିଠା ବେଣୁ ଦ୍ୱାରା ବଳି ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଆମେ ସାବିତ୍ରଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛୁ, ଯିଏ ଦେବତାମାନଙ୍କର ପଥକୁ ଜାଣେ। ଆଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଜନ୍ମାଧିକାରୀ ମହିଳାମାନେ ଆଣିବାକୁ ଆସ, ଯେଉଁଥିରେ ସେମାନେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦେବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ଭୂମି ଓ ଆକାଶ ଆମେ ଏହି ବଳିକୁ ମାପିବେ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେବାକୁ ଚାହାଁଛି। ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ପାଦ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଗୁଣକୁ ଦୃଢ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ସମସ୍ତ ନିୟମକୁ ସମର୍ଥନ କରେ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଏହି ବୃହତ୍ ପଦକ୍ଷେପକୁ ସେମାନେ ସଦା ଦେଖନ୍ତି, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର ନିୟମ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁଥିରେ ବାୟୁ ମଧୁର ସୋମା ପାନ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆମେ ଆହ୍ବାନ କରୁଛୁ। ଏହି ଦେବତାମାନେ ଆମର ଆହ୍ବାନକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, ଆମକୁ ବରଦାନ ଦେବାକୁ ଆସନ୍ତୁ।