ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ କୃପାରେ ବିଶ୍ୱକୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରୁଥିଲେ। ସେଠି ମାରୁତମାନେ, ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ବସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଦୁଧର ଲତା ପରି ନିଜ ଶରୀରରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କର ହାତରେ ଖାଦ୍ୟ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଏକାସାଥିରେ ଥିଲା। ଏହି ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଦିଗନ୍ତରୁ ଆସିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସେମାନେ ଧୂଳିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ପୃଥିବୀର ଦୃଢ଼ତାକୁ କମ୍ପିତ କରିଥିଲେ। ମାରୁତମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ବିଦ୍ୟୁତ ପରି ଜ୍ୟୋତିରେ ଚମକିଉଠିଲେ? ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପଥରେ ଚଳି, ପୋଷଣ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିଲେ, ଛୋଟ ଶିଶୁ ପରି ଏଠା ସେଠା ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ। ଏହି ବିଶାଳ ବିଶ୍ୱର ସୀମା କେଉଁଠି, ମାରୁତମାନେ କେଉଁ ଆଶ୍ରୟରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି? ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜମା ଜିନିଷକୁ ନାଡ଼ି, ଚାଲୁଥିବା ଚାଲିକା ପରି, ଶକ୍ତିରେ ସମୁଦ୍ର ଉପରେ ଉଡ଼ିଯାନ୍ତି। ମାରୁତମାନଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଭୟଙ୍କର, ପକ୍କ ଓ ପୋଷଣ ଦାୟିନୀ; ସେମାନେ ଦାତା ପରି ବିଶାଳ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅପାର। ବାୟୁ ଚାଲିଲେ ନଦୀମାନେ ଧ୍ୱନି କରନ୍ତି, ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଆକାଶ ଉଦ୍ଭାସିତ ହୁଏ, ବିଦ୍ୟୁତ ପୃଥିବୀକୁ ଆଲୋକିତ କରେ, ମାରୁତମାନେ ଘୃତ ପ୍ରସ୍ରବଣ କରି ଧରାକୁ ସିଞ୍ଚନ କରନ୍ତି। ପୃଶ୍ନି ମହା ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ମାରୁତମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ; ସେମାନେ ଚମକୁଥିବା ଜଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ପୋଷଣ ଅନ୍ୱେଷଣ କରି, ଚାରିପାଖରେ ଉପହାର ଦେଖିଥିଲେ। ମନ୍ଦାର୍ୟ ନାମକ କବି ଏହି ସ୍ତୁତି ଓ ଗୀତ ମାରୁତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରଚନା କରିଥିଲେ, ଯାହା ମାନ୍ୟତା ଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ଉପହାର ଆମ ସନ୍ତତି ପାଇଁ ଦିଆଯାଉ, ଆମେ ଏହି ଜନତାକୁ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ଭାବେ ଜାଣିପାରିବା। ଏହି ମାରୁତମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ରକ୍ଷକ। ଜ୍ଞାନୀ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ମାରୁତମାନଙ୍କୁ ଜାଣି, ଆମ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ, କାରଣ ଆମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ। ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନ୍କୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କରି ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ଚଳାଇଥିଲେ। ମାରୁତମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନୀ, ମାନବମାନେ ଅପରାଜିତ, ସୂର୍ୟ ମୂଳ୍ୟ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ଏଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ଅଛି; ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କରିଥିଲେ। ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ, ଜଳ ଦ୍ୱୀପକୁ ଯେମିତି ଉଠାଇ ନିଏ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପଥକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ସେ ଧନ ଦିଅ, ଯାହା ସବୁଠୁ ପ୍ରବଳ, ଦାନରେ ଉତ୍ତମ, କୌଶଳର ପରିଣାମ। ଯେଉଁ ବାୟୁଙ୍କୁ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସା କରିଛ, ସେମାନେ ମଧୁର ଧାରା ପରି ଆତ୍ମାକୁ ସମ୍ପଦରେ ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭିତରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସମ୍ପଦ ରଖାଯାଇଛି, ଧର୍ମନେତାମାନେ ଯେଉଁଠି ଥାନ୍ତି। ମାରୁତମାନେ ଆମକୁ ଦୟା କରନ୍ତୁ, ପୁରାତନ ଦେବତାମାନେ ପରି ସେମାନେ ସଦା ଆମ ପଥ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଦାନଶୀଳ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସ; ପୃଥିବୀ ଆସନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତ୍ବ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କର। ଏଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମହାନ ଲୋକମାନେ ବୀରତାର ସଙ୍କ୍ରମଣରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ରହିଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଅଚିରନ୍ତ Maruts ଙ୍କ ଡାକକୁ ଶୁଣ; ଉତ୍ତର ନିକଟକୁ ଆସୁ। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଯୁଦ୍ଧ ଚାହୁଁଥିବା ମାନବକୁ ପତିତ ହେବା ଦିଅନ୍ତିନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧନ ଦିଅ, ବଳଶାଳୀ, ବୃଷଭ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହି ସ୍ତୁତିଗୀତରେ ତୁମେ ପୂଜିତ, ଦେବମଧ୍ୟରେ ଦେବ; ଆମେ ଏହି ଜନତାକୁ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ଓ ବିଜୟୀ ଭାବେ ଜାଣିପାରିବା। ଏଠାରେ ସତ୍ୟ, ଆଜି କିମ୍ବା ଆସନ୍ତାକାଲି କିଛି ନାହିଁ; କିଏ ଅଦ୍ଭୁତ କୁଥିବାକୁ ଜାଣେ? ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ମନ ଅନୁସରଣ କରିବା ଦୁଷ୍କର; ଶିଖିଥିବା ମଧ୍ୟ ଭୁଲିଯାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର, କାହିଁକି ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ମାରୁତମାନେ ତୁମର ଭାଇ। ସେମାନଙ୍କ ସହ ଭଲ କାମ କର; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ଆଘାତ କରନ୍ତୁନାହିଁ। ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ତୁମେ ଆମ ସ୍ନେହିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ କାହିଁକି ଆମ ବିପକ୍ଷରେ ଚିନ୍ତା କରୁଛ? ଆମେ ତୁମର ମନ ଜାଣିଛୁ—ତୁମେ ଆମକୁ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁନାହିଁ। ଏଠାରେ ଯଜ୍ଞବେଦୀ ସଜାନ୍ତୁ, ଆଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତୁ। ସେଠି ଅମୃତତାର ଜ୍ଞାନ ଆଣି, ତୁମକୁ ବଳି ଦିଅ। ତୁମେ ଧନର ନାଥ, ଧନର ମାଲିକ; ତୁମେ ସ୍ନେହର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କର; ଏବଂ ବଳିକୁ ନିଯମରେ ଗ୍ରହଣ କର। ଭକ୍ତି ସହିତ ମୁଁ ଏହି ସ୍ତୁତି ନେଇ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି, ଶୀଘ୍ର ମାରୁତମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହୁଁଛି। ମାରୁତମାନେ, ଜ୍ଞାନ ଯୋଗ୍ୟ ଦାନ ଦେଇ, ନିନ୍ଦା ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ। ଏହି ପ୍ରଶଂସା, ମାରୁତମାନେ, ଭକ୍ତି ସହ ତୁମକୁ ଦିଆଯାଉଛି, ହୃଦୟରେ ଗଢ଼ି, ମନରେ ବସାଯାଇଛି। ତୁମେ ଭକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମନରେ ଗ୍ରହଣ କରି ଏଠାକୁ ଆସ। ସ୍ତୁତିତ ମାରୁତମାନେ ଆମକୁ ଦୟା କରନ୍ତୁ, ମାଘବନ୍ (ଇନ୍ଦ୍ର) ମଧ୍ୟ ଦୟା କରନ୍ତୁ। ଆମର ରମ୍ୟ ଅରଣ୍ୟ ଦୃଢ଼ ରହୁ, ମାରୁତମାନେ ଦିନେ ଦିନେ ଆମକୁ ବିଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ଶକ୍ତିରୁ ମୁଁ ସୁରକ୍ଷା ଚାହୁଁଛି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭୟ କରି ମାରୁତମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି। ତୀବ୍ର ନିବେଦନ ତୁମ ପାଇଁ; ଆମେ ଅନ୍ୟ ଭାବେ କାମ କରିଛୁ—ଦୟା କର। ଯିଏ ପ୍ରଭାତଗୁଡ଼ିକୁ ଗଣନା କରିଥାଏ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଉଷାମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀର ଶକ୍ତିରେ ସଦା ଅବିଚଳିତ—ସେ, ବୃଷଭ ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହିତ, ଆମକୁ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସୁରକ୍ଷା କର; ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହ ଥିଅ, ନିନ୍ଦା ଦୂର କର। ଭଲ ପରାମର୍ଶ ନେଇ, ବିଜୟୀ ହେଇ, ଆମେ ଏହି ଜନତାକୁ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ଓ ବିଜୟୀ ଭାବେ ଜାଣିପାରିବା। ମାରୁତମାନଙ୍କ ଆଗମନ ଶୋଭାମୟ ହେଉ, ତାଙ୍କର ସହାୟତା ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସର୍ପ ପରି ଚମକୁଥିବା।