ମୁଁ ଏହି କଥାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମୋର ସ୍ତୁତି, ମୋର ଚିନ୍ତା ଏବଂ ଶକ୍ତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇଛି। ମୋର କଠୋରତା ଜାଗ୍ରତ, ମୋର ପାଷାଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ସେମାନେ ଆଜ୍ଞା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ସ୍ତୁତିର ଆଶା କରନ୍ତି; ସେହି ଦୁଇଟି ଅଶ୍ୱ ତୁମକୁ ବୋହି ଆଣିଥାନ୍ତି—ଏହି ଅଶ୍ୱମାନେ ତୁମକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ଏହି ଅଶ୍ୱମାନେ ସହିତ ଆମେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ନିଜ ଶକ୍ତିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଆମ ଦେହକୁ ଶୋଭାୟମାନ କରିଛୁ। ଏହି ମହାନ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, କାରଣ ତୁମେ ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ଆମର ହୋଇଯାଇଛ। ମରୁତମାନେ, ସେଇ ସମୟରେ କେଉଁଠି ଥିଲା ତୁମର ଶକ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ମୋତେ ସର୍ପ ବିଧ୍ୱଂସନରେ ଏକାକି ରଖିଦେଲ। କାରଣ ମୁଁ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭେଦ୍ୟ। ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ, ଏହି ଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତିମାନ ଅଶ୍ୱମାନେ ସହିତ। ଏହି ଶକ୍ତିବାନ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ଆଜ୍ଞାରେ ଥିଲେ, ମରୁତମାନେ, ଆମେ ତାଳମେଳରେ ଅନେକ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବା। ମରୁତମାନେ, ତୁମେ ତୁମର ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବୃତ୍ରକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲ। ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ହେଉଛ। ମୁଁ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପଥକୁ ସହଜ କରିଦେଇଛି, ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଇଛି। ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମେ ଅପୂର୍ବ। ତୁମେ ଭଳି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବତା ନାହାନ୍ତି ଯିଏ ଏପରି ଜାଣନ୍ତି। ଜନ୍ମ, ପୁନଃଜନ୍ମ କେବେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ; ତୁମେ ଯାହା ଚାହାଁ, ତାହା କର। ମୁଁ ଏକ ଶକ୍ତିରେ ମଧ୍ୟ ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବି, ଯଦି ମୁଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି। କାରଣ ମୁଁ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ, ମରୁତମାନେଙ୍କୁ ଜାଣେ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଯାହା ଚାହାଁ, ମୁଁ ତାହା କରିପାରିବି। ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତି ମରୁତମାନେଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଛି, ଯେତେବେଳେ ଲୋକମାନେ ମୋ ପାଇଁ ଅର୍ହ ହୋମ୍ନ କରିଥିଲେ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନଶୀଳ, ମୋ ପାଇଁ, ବନ୍ଧୁମାନେ ନିଜ ଦେହ ଓ ଆତ୍ମା ସହିତ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲେ। ଏହିଠାରେ ସେମାନେ ମୋ ଆଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ଅକ୍ଷୟ କୀର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କରି। ମରୁତମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବେ; ଏବେ ତୁମେ ମୋତେ ଆବୃତ କର, ରକ୍ଷା କର। ମରୁତମାନେ, ଏଠାରେ କିଏ ମୋର ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେବେ? ବନ୍ଧୁମାନେ, ବନ୍ଧୁ ପାଇଁ ଯେପରି ଆସନ୍ତି। ତୁମର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଚିନ୍ତାମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ; ତଥ୍ୟ ଜାଣିଥିବାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୁହନ୍ତୁ। ଯେତେବେଳେ କବି ଦିନ ପାଇଁ ଉତ୍ସବ କରି ଡାକିଥାଏ, ସେ ତାଙ୍କର ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ସମ୍ମାନିତ କରିଛି। ଏବେ, ମରୁତମାନେ, ପ୍ରେରିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଆସନ୍ତୁ; ଗାୟକ ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ। ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ସ୍ତୁତି, ମରୁତମାନେ, କବିଙ୍କ ଏହି ଗୀତ, ଗାୟକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ହ। ଏହି ସ୍ତୁତି ସ୍ୱୟଂ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁ; ଆମେ ଏହି ଜନମାନ୍ୟକୁ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଭାବେ ଜାଣିପାରିବା। ଆସ, ଏବେ ଆମେ ସେହି ପୁରାତନ ମହାତ୍ମ୍ୟକୁ କଥାହେବା, ଯାହା ଉତ୍ସୁକ ଅଶ୍ୱ, ବଳୀୟ ବୃଷଭ ଓ ଚିହ୍ନ ପାଇଁ ଥିଲା। ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେବା ପରି, ମରୁତମାନେ ପରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଧ୍ୟାମାନେ ପରି, ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମହା କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ସେମାନେ ସଦା ସ୍ନିଗ୍ଧତା ଧାରଣ କରି, ମନ୍ଦିରରେ ଆନନ୍ଦରେ ଖେଳନ୍ତି। ରୁଦ୍ରମାନେ ଭକ୍ତିଶୀଳଙ୍କୁ କେବେ କ୍ଷତି ଦେଇନାହାନ୍ତି, ନ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଅପକାର କରନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଅମୃତ ସେବକମାନେ ଧନ ଓ ପୋଷଣ ଦେଇଛନ୍ତି, ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ହବି ଦେଇଛି; ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ମରୁତମାନେ ବନ୍ଧୁ ପରି ଅନେକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଅନେକ ଦିଗ୍ରେ ବର୍ଷା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ବିସ୍ତାରିତ କରିଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅସୀମ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଗୃହ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି କମ୍ପିତ ହୁଏ; ତୁମର ଆଗମନ ବର୍ଷାରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଏ। ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ପାହାଡ଼କୁ କମ୍ପିତ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଉଚ୍ଚ ଆକାଶକୁ ଉଲ୍ଲାସିତ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଗଛମାନେ ଉପରେ କମ୍ପନ ଆଣିଦିଏ, ଔଷଧିମାନେ ରଥ ଦ୍ୱାରା ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଇଯାନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମରୁତମାନେ, ବୁଦ୍ଧିମତା ସହିତ, ଅକ୍ଷତ ସେନାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଏବଂ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର ବିଦ୍ୟୁତ ଚମକେ, ବାତ୍ୟା ଗର୍ଜନ କରେ, ଗାଁମାନେ ଏକ ଭଲ ଆଶ୍ରୟ ପାଇଁ ଛିଟିଯାନ୍ତି। ଦୃଢ଼ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଦାନରେ ଅକ୍ଷୟ, ସଭାରେ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାନ୍ତି। ସେମାନେ ନାୟକଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଜାଣନ୍ତି। ଶତ ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ କ୍ଷତିରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମରୁତମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସେମାନେ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସନ୍ତାନମାନେ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଶକ୍ତି ତୁମର ରଥରେ ରହିଛି, ମରୁତମାନେ, ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧୀମାନେ ପରି ଉତ୍ସାହରେ। ତୁମର କାନ୍ଧ ଓ ପଥରେ ଅଳଙ୍କାର, ଧୁର୍ବ ଓ ଚକ୍ର ସହିତ ସେମାନେ ବିସ୍ତୃତ ହେଉଛି। ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହସ୍ତରେ ଅନେକ ଅଳଙ୍କାର, ଚେଷ୍ଟରେ ସୁନାର ଅଳଙ୍କାର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦ୍ରୁତ। କାନ୍ଧ ଓ ଧୁର୍ବରେ ଧାରାଳ ଅସ୍ତ୍ର; ପକ୍ଷୀ ଶିର ଉପରେ ପରି ତୁମର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ବିନ୍ୟାସିତ। ବଡ଼ ମହାତ୍ମ୍ୟରେ, ଅଧିକ ସମୃଦ୍ଧିରେ, ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଦିବ୍ୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ। ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ମଧୁର ଭାଷାରେ, ସ୍ୱର ମିଶି, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ମରୁତମାନେ ଗୀତ ଗାନ୍ତି। ଏହି ତୁମର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମହାତ୍ମ୍ୟ, ମରୁତମାନେ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରିଥିବା ଦାନ, ଆଦିତି ପରି ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା। ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଶକ୍ତିରେ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହାନ୍ତି; ଯିଏ ଭଲ କାମ କରେ, ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛ। ଏହି ତୁମର ପୌରୁଷ, ମରୁତମାନେ, ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରୁ, ଯେତେବେଳେ ଅମରମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଣନ୍ତି। ଏହି ଚିନ୍ତା ସହିତ, ତୁମେ ମନୁଙ୍କୁ ନିଜକୁ ପରିଚୟ କରାଇଛ, ସେମାନେ ଶସ୍ତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛ।