ଏହି କଥାର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାରୁଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ଆମେ ନିଜେ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ। ତାଙ୍କୁ ଆମର କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ, ଯାହାର ଶକ୍ତି ଓ ସମ୍ମାନ ଗୀତରେ ଗାଉଥିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ଦାତା, ଯିଏ ହଜାର ଗୁଣ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ବାରୁଣ ଏକ ପ୍ରଶଂସାର୍ହ ଦେବତା। ତେଣୁ ଆମେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଇ, ଆଶା କରୁଛୁ ଯେ ଆମର ଜୀବନ ଉନ୍ନତ ହେବ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାରୁଣ, ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ଯେହିଁ ତୁମେ ଆମକୁ ନିରାପଦ ରଖିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କର। ତୁମର ମନୋଭାବ ବିକାଶ କରି, ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ। ଏହି ଗୀତ ତୁମ ପାଖରେ ପହଁଚିବ, ଯାହା ତୁମର ସମ୍ମାନକୁ ଧାରଣ କରେ। ପ୍ରାର୍ଥନାର ଇଷ୍ଟ ଦେବତା, ସୋମାର ଛାୟାକୁ ଗୁଞ୍ଜାଇବାକୁ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ସେ ଯିଏ ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କରେ, ଧନ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣେ—ସେ ଦେବତା ଆମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ମାନବ ଦେହର କ୍ଳେଶ, କ୍ରୋଧ, କିମ୍ବା ହାନି ଆମକୁ ନାହିଁ ପହଁଚିବାକୁ ଦୟା କର। ଯେଉଁଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୋମା ସୁରକ୍ଷା ଦିଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ମରିବ ନାହିଁ। ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କୁ ନିଜର ଶକ୍ତି ଦେଖାଇବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି କୌଣସି ଦେବତା କିମ୍ବା ମାନବ ସହ ତୁଳନା କରିପାରିବା ନାହିଁ। ତେଣୁ, ଅଗ୍ନି, ମାରୁତଙ୍କ ସହିତ ଆସ, ଯେଉଁଥିରେ ତୁମେ ଆମର ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଆସିଛ। ଏହି ମହାଉତ୍ସବରେ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଯାହା ସୋମାର ପାନ କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ, ଯାହା ସମ୍ମାନ ଓ ଶାନ୍ତିର ରକ୍ଷା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ। ସକାଳ ସମୟରେ, ଦୁଇ ଏଶ୍ୱିନ ଆସନ୍ତୁ, ସୋମା ପାନ କରିବାକୁ। ତୁମର ଚାରିତ୍ର ଓ ଗାଡ଼ି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଓ ତୀବ୍ର, ଏହି ସମୟରେ ଆମର ଆହ୍ୱାନକୁ ସ୍ୱୀକୃତ କର। ଏହି ଗୀତ ଆମର ପ୍ରାର୍ଥନାର ଭାଗ, ଯାହା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଓ ସମ୍ମାନ ଆମର ସହ ହେବ, ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ସହାୟତାରେ।