ଏହି ପବିତ୍ର ଗାଥାରେ, ପ୍ରଥମେ ଆମେ ଦେଖୁଛୁଁ କିପରି ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ, ଅନେକ ଆକୃତିର ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ତ୍ୱଷ୍ଟା ଦେବତା ଆମ ପୋଷଣ ପାଇଁ, ଆମ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଓ ଭୂମିକୁ ଚଉଁଡ଼ାଇ ଦେଉନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଆମର ଆଧାର ଓ ଭିତ୍ତି ଭଳି ଅଛନ୍ତି। ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରିଛନ୍ତି; ଏଠାରେ ବନର ମାଧ୍ୟମରେ ଆଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅତି ଜ୍ଞାନୀ, ଆନନ୍ଦରେ ଅର୍ପିତ ହୋମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ପୁଷଣ, ମାରୁତ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା ସହିତ, ଓ ଗାୟତ୍ରୀ ଛନ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହୋମ ଦେଇ ଡାକାଯାଏ, ସେଉଁଠି ସ୍ୱାହା ସହିତ ଏସ, ଆପଣ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତୁ, ଆପଣ ତ ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଆସନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ମୁଁ ଏକ ନୂତନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ତୁତି ଆଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଛି, ଯିଏ ବଳର ପୁତ୍ର ଭାବରେ ପୃଥିବୀରେ ଅପ୍ରତିମ ପ୍ରଧାନ ହୋତା ଭାବେ ବସିଛନ୍ତି; ସେ ବସୁମାନଙ୍କ ସହିତ ପୃଥିବୀରେ ପୂଜାର ମୁଖ୍ୟ ହୋଇ ଦେଖାଯାନ୍ତି। ସେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ମାତରିଶ୍ୱାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଗ୍ନି ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଓ ଉତ୍ସାହରେ ତାଙ୍କ ଜ୍ୱାଳା ଦ୍ୱାରା ଦିନ ଓ ରାତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇଯାଏ। ତାଙ୍କର ଭୟାନକ ଓ ଅବିରତ କିରଣ, ଶୁଭ୍ର ରୂପରେ ଚମକେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶିଖା ତୀବ୍ର ନଦୀର ଭଳି ଚାଲିଥାଏ, ଏବଂ ସେ ନିତ୍ୟ ଯୁବା, ଅବିରତ ଚମକୁଥିବା। ଭୃଗୁମାନେ ସବୁ ଜାଣିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯମକୁ ପୃଥିବୀର ନାଭି ଭାବରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର ଭାବେ ବାଛିଥିଲେ; ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଘରେ ତାହାକୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ଏକା ଭାବରେ ବୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ଭାରୁଣଙ୍କ ଭଳି ରାଜା ଭାବରେ ଚମକୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ, ମାରୁତମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଭଳି, ସେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଯୁଦ୍ଧା ଭଳି ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଜ୍ୱାଳା ଏବଂ ତୀବ୍ର ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସବୁକୁ ଜଳାଇ ଦେଉଛନ୍ତି। ଆଗ୍ନି, ଯିଏ ପ୍ରଶଂସାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ସେ ଆମକୁ ଧନ ଦେବେ କି? ସେ ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବେ କି? ତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣା ଆମ ଚିନ୍ତାକୁ ସଫଳତାରେ ପହଞ୍ଚାଇଦିଅ, ମୁଁ ଏହି ପୂତିତ ମନରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି। ଘୃତର ମୁଖ ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଆଗ୍ନି, ନିଷ୍ଠାରେ ଦୃଢ଼, ସେ ବନ୍ଧୁ ସ୍ୱରୂପ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି; ଏବଂ ସମାବେଶରେ ଆଲୋକ ଦେଇ, ଆମର ଚିନ୍ତାକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରନ୍ତି। ଆଗ୍ନି, ତୁମେ ତୁମର ଅକ୍ଷୟ, ଅଶ୍ରାନ୍ତ ଓ ଶୁଭ ସୁରକ୍ଷକମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଯେଉଁମାନେ ଯାଇନାହାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅଜୟ, ଅଘାତପ୍ରାପ୍ତ ଓ ବିଶିଷ୍ଟ, ସେମାନେ ଆମ ପରିବାରକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏଠି ହୋତୃ ପ୍ରକାଶ ହେଉଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର କ୍ରିୟାର ଧର୍ମକୁ ଧାରଣ କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚିନ୍ତାକୁ ଉନ୍ନତ କରନ୍ତି; ସେ ଦକ୍ଷିଣା ଦିଗରେ ଥିବା ଚମଚ ଉପରେ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଅମୃତ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ତାଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ଆସିଥିଲେ; ଜଳର ଶୟନରେ ବସି, ପ୍ରସ୍ରବଣ ସହିତ ହୋମ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏମିତି ଏକତ୍ୱ ଅଭିଲାଷାରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ରୂପ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଏକ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ସେମାନେ ଭାଗ କରନ୍ତି; ଏବଂ ଭାଗା ଭଳି, ଯଜ୍ଞଭାଗ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ରଥି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣକୁ ଧରିଥାଏ। ଦୁଇଜଣ, ଏକ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ, ଦିନ ଓ ରାତି ଭଳି, ଏକ ପୁରୁଣା, ଏକ ନୂତନ, ନିରନ୍ତର ଚଳିତ, ମାନବ ଉତ୍ତରାଧିକାରରେ ଅଜର। ଦଶ ଅନୁପ୍ରେରିତ ଚିନ୍ତା ତାଙ୍କୁ ଆଗେ ବଢ଼ାନ୍ତି; ମଣିଷମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି; ଧନୁର ଢାଳରେ ସେ ଚଳିଛନ୍ତି, ନୂତନ ଭାବରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଦକ୍ଷତାସହିତ ଆଗେ ବଢ଼ୁଥିବା ସହଯାତ୍ରୀମାନେ ସହିତ। ଆଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଶାସନ କର, ପୃଥିବୀର ରକ୍ଷକ ଭଳି ଚରାଇଁମାନେ ସହିତ; ସୁନ୍ଦର ଶୋଭା ଥିବା ସୁନା ଚମଚମାନେ ହବିର ଉପରେ କୁଶ ଶୋଭା ଦେଉଛନ୍ତି। ଆଗ୍ନି, ଏହି ଶବ୍ଦକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଆନନ୍ଦ କର; କୃପାଳୁ, ସ୍ୱୟଂଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ, ଜ୍ଞାନୀ; ତୁମେ ସବୁଠାରେ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଦେଖାଯାଉଛ, ଚମତ୍କାର ରୂପରେ, ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ଭଳି ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର। ଏଠି ଆଗ୍ନି, ଯିଏ ଆସିଛନ୍ତି, ସେ ଜାଣନ୍ତି, ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ସେ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି ଏବଂ ପଛକୁ ଯାନ୍ତି; ତାଙ୍କରେ ଆଦେଶ, ତାଙ୍କରେ ଅର୍ପଣ; ସେ ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭାବ ଏବଂ ଉତ୍ସାହର ସ୍ୱାମୀ। ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କେହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ଜ୍ଞାନୀ ନିଜ ମନ ଦ୍ୱାରା ଧାରଣ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଓ ଶେଷ କଥା କେବେ ଖଣ୍ଡିତ ହୁଏ ନାହିଁ, ସେ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାରେ ଅଚଳ। ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକେ, ଶୀଘ୍ର ଚଳିଥିବା ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ଆସନ୍ତି; ସେ ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦ ଶୁଣନ୍ତି; ସେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପ୍ରେରିତ, ଯଜ୍ଞ ସଫଳ କରିଥିବା, ନିର୍ମଳ, ଶିଶୁ ଭଳି ଉତ୍ସାହୀ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ। ସେ ଅର୍ପଣ ସ୍ଥଳରେ ଚଳିବା ସମୟରେ, ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଯାତ୍ରାରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିବା ସହଯାତ୍ରୀମାନେ ସହିତ କାମ ନେଇଥାଏ; ଉତ୍ସାହୀକୁ ସମ୍ପର୍ଶ କରି ସମ୍ମାନ ଦେଉଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଦେବମାନେ ଭଲ ଅସନରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ସେ ବନରେ ବନ୍ୟ ପଶୁ ଭଳି ବସାଯାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଚର୍ମ ବେଦିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ଆଗ୍ନି, ଜ୍ଞାନୀ, ସତ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ, ଦକ୍ଷତା ସହିତ ମଣିଷମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଥାନ୍ତି। ମୁଁ ତିନିମୁଣ୍ଡିଆ, ସାତ କିରଣ ଥିବା, ନିର୍ମଳ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି, ଯିଏ ତାଙ୍କର ମାତାପିତାଙ୍କ ଛାୟାରେ ବସିଛନ୍ତି; ସେ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଚଳିତ ପଥରେ ବସି, ସମସ୍ତ ଚମକୁଥିବା ଆକାଶକୁ ପୂରଣ କରିଦେଉଛନ୍ତି। ସେ ପ୍ରବଳ ବୃଷଭ, ନିତ୍ୟ ଯୁବା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆଗେ ବଢ଼ି, ବିସ୍ତୃତ ପୃଥିବୀର ଶିଖରେ ପଦ ରଖିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଲାଲ ଧାରା ତାଙ୍କର ତୁଆରୁ ଝରେ। ଗାଁମାନେ ଏକା ସନ୍ତାନକୁ ଘେରି ଚଳନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଁମାନେ ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି ସହିତ ଚାଲିଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କ ମହା ଦେହରେ ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରି।