ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତରେ, ବେଦୀର ପାଖରେ ବସିଥିବା ଋଷିମାନେ ଏହିପରି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲେ: “ଏଇ ଯଜ୍ଞରେ, ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଉତ୍ସାହ ଓ ପ୍ରେରଣା ସହିତ, ଆମେ ଧନ, ଶକ୍ତି, ଓ ବୀର୍ୟ ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିକୁ ନୀତିରେ ପରିଣତ କରି, ଏଇ ଯଜ୍ଞର ଶୁଭ ଫଳ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସତ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଆମେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ଆମକୁ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିଙ୍କ ସମ୍ମିଳନକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ରୁହନ୍ତୁ, ମୃଦଙ୍ଗ ଗଛ ପରି ଉଠି ପାରିବେ ନାହିଁ। ଏଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅବିଚଳ ଧନ ସହିତ ଆମ ପଥରେ ଆଗୁଆ ହୁଅ, ବିଘ୍ନ ବାଧାକୁ ଦୂର କର, ଦୂର ଓ ନିକଟ ଦୁଇଁଥିରେ ଆମ ସହିତ ରୁହ, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ସଦା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମେ ଏକାକୀ ତୁମ ମହତ୍ତ୍ବ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କର, ଆମ ମହା ମିତ୍ର ଭାବେ ସାହାଯ୍ୟ କର। ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜେ ଦଣ୍ଡିତ ହେଉନ୍ତୁ। ଏଇ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଇର୍ଷ୍ୟାଳୁ ଓ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିଙ୍କୁ ଦୂର କର, ଆମକୁ ଛାଡ଼ି ଯିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ତୁମକୁ ଦାନବ ନାଶକ ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛନ୍ତି, ଏହି ଉପକାରକ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ। ତାପରେ ଋଷିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୂର ଦେଶରୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ, “ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବାବେଳେ ଯେପରି ଆସେ, ସେପରି ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଆସ, ଆମେ ତୁମକୁ ସୋମ ରସ ସହିତ ଡାକୁଛୁ, ପିତାପାଇଁ ପୁଅମାନେ ଶକ୍ତି ଚାହିଁଲେ ଯେପରି। ତୁମେ ଏହି ସୋମ ରସ ପିଉ, ଗାଈର ଦୁଧପିଆ ବଛା ପରି, ତୁମ ଆନନ୍ଦ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ। ବୟା ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମକୁ ନେଇଆସନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଯେପରି ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଆକାଶରେ ଲୁଚାଇଥିବା ଧନ ଉନ୍ମୋଚନ କଲେ, ତାଙ୍କ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କଲେ, ଅଙ୍ଗିରସ ମାନେ ପରି ଗୋଧନ ଦେଖିବାକୁ ଅନ୍ତଃପୁର ଦ୍ୱାର ଖୋଲିଦେଲେ। ବଜ୍ର ଧାରଣ କରି, କାଠ କାଟୁଥିବା ଲୋକ ପରି, ସେ ଦାନବ ସର୍ପକୁ ବିନାଶ କଲେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ନଦୀମାନେ ମୁକ୍ତ ହେଲେ, ସମୁଦ୍ର ପରି ଦୌଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ, ମନୁ ପାଇଁ ଗାଈ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ପରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦେଲେ। କବିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୁତି ରଚନା କଲେ, ଯେପରି ଶିଳ୍ପୀ ରଥ ତିଆରି କରିଥାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର ନବତିଟି ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରି, ପୁରୁ ଓ ଦିଭୋଦାସ ପାଇଁ ଧନ ବଣ୍ଟନ କଲେ, ଅତିଥିଗ୍ୱ ପାଇଁ ଶମ୍ବରକୁ ପାହାଡ଼ରୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ। ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିୟମ ରକ୍ଷା କରି, ମନୁ ପାଇଁ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ ଚକ୍ରକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଲେ, ଉଷଣା ଦୂରରୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆସିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦେଲେ। ନୂତନ ସ୍ତୁତିରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରି, ଦିଭୋଦାସଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କ ମହିମା ବଢ଼େଇଲେ, ଆକାଶ ପରି ପ୍ରତିଦିନ ବଢ଼ିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମହା ଆକାଶ ନମିଗଲା, ବୃହତ୍ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କ ମହିମାରେ ବିସ୍ତୃତ ହେଲା, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖିଲେ। ସମସ୍ତ ମାନବ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ହେଉ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯଜ୍ଞରେ, ପୁରୋହିତମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ରଥ ଯୋଗରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି, ସ୍ତୁତି ଏବଂ ଗାନ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତି। ତିନି ଯୁଗଳ ସାଥୀ ଗୋଧନ ମୁକ୍ତିପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବିସ୍ତାରିତ କଲେ। ଦୁଇ ଜନ ଲୋକ ଗୋ ଓ ଆଲୋକ ଅନ୍ୱେଷଣରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଦେଖାଇଲେ। ପୁରୁମାନେ ତାଙ୍କ ବୀରତା ଜାଣିଥିଲେ, ଶରତ୍କାଳୀନ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ କରି, ଅଯଜ୍ଞୀ ମାନବଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ, ପୃଥିବୀକୁ ଉତ୍ତାପିତ କଲେ, ଜଳ ମାପିଦେଲେ। ପ୍ରାଚୀନ ଦିନରୁ, ତାଙ୍କ ବୀରତା ଗୀତ ହୋଇ ଆସୁଛି, ଉସିଜମାନେ ପାଇଁ ମିତ୍ର ଭାବେ ଆଧାର ଦେଇଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନଦୀ ଚାନେଲ କଲେ। ଉଷା ଆମ ଉପାସନା ଓ ହୋମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ, ଆଲୋକ ଆଣିଦେଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟକୁ ନାଶ କର, ଆମ ନୂତନ ଗୀତ ଶୁଣ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଦୁଷ୍ଟ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦଳିଦିଅ, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧ୍ୱଂସ ହେଉନ୍ତୁ, ଆମ ଯାତ୍ରା ସୁରକ୍ଷିତ ରହୁ, ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତା ଦୂର ରହୁ। ଏଇ ଉପକାରକ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ ଫଳ ଅଛି, ତାହା ଲାଭ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବା, ଉଷା ଧନ ଚାହୁଁଥିବା, ନିଜ ଘରେ ଧନ ଚାହୁଁଥିବା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଉପହାର ଆଣନ୍ତୁ। ଅର୍ବୁଦକୁ ତୁମେ ନାଶ କରିଥିଲ, ତୁମ ଦୟା ଏବଂ ଶୁଭ ଫଳ ଆମ ସହ ରହୁ। ପ୍ରାଚୀନ ଦିନର ତୁମ ଦୟା, ଯେଉଁଠାରେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ ମିଳିଥିଲା, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଇଥିଲ, ଗୋଧନ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିଲ। ଆଜି ମଧ୍ୟ, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ପାଇଁ ଗୋ ମୁକ୍ତି କରିଥିବା ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ଦରକାର। ତୁମେ ଧନ ଚାହୁଁଥିବା, ଯଶ ଚାହୁଁଥିବା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଦେଖ, ତେଣୁ ଯେଉଁଠାରେ ଉତ୍ସାହ ଅଛି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଅଛି, ସେଠାରେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସନ୍ତାନ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପର୍ବତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ଶତ୍ରୁକୁ ତୁମ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦଳିଦିଅ, ତାଙ୍କୁ ଗଭୀର ଅନ୍ଧକାରକୁ ପଠାଇଦିଅ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେ କ୍ଷୟ ହେଉନ୍ତୁ। ଏଠି ଋଷି କହନ୍ତି, “ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପବିତ୍ର କରୁଛୁ, ମିଥ୍ୟାକୁ ଦହି ଦେଉଛୁ, ଶତ୍ରୁ ଦୁର୍ଗ ଭଙ୍ଗ ହେଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନେ ମୁଣ୍ଡ କଟିଦିଅ, ତାଙ୍କୁ ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ପାଦ ଦ୍ୱାରା ଦଳିଦିଅ। ଦୁଷ୍ଟ ଦଳକୁ ଦୂର କର, ଅପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କର। ତୁମେ ତେପ୍ପନ୍ (୫୩) ଶତ୍ରୁକୁ ଏକ ସାଥିରେ ଦଳିଦେଉଛ, ଏହି ହେଉଛି ତୁମ ଇଚ୍ଛା। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ ଅସ୍ତ୍ର, ଦାନବ, ମାୟାବିନୀକୁ ଧ୍ୱଂସ କର।