ଏକ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରଭାତରେ, ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁ ଏବଂ ମଣିଷମାନେ ନବ ଆଶା ଓ ଉତ୍ସାହରେ ଜାଗିଉଠନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରଭାତ ଉଷା, ଶକ୍ତି, କୀର୍ତ୍ତି, ମହତ୍ତ୍ୱ, ଲାଭ, ଧନ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଅନ୍ୱେଷିତ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ଜୀବନର ଅନ୍ତର୍ଗତ ରୂପ ଦେଖାଇଦେଇ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରୁତ କରେ। ଦିବ୍ୟ ଜ୍ୟୋତିରେ ଦେବତା ଝିଅ, ଉଷା, ତାଜା ଯୁବତୀର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୋଶାକରେ ଦେଖାଦିଅଛନ୍ତି। ସେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟର ଅଧିପତି। ଉଷା ଆସି, ଆଜି ଆମ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ଦୟା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉନ୍ତୁ। ଉଷା ପୂର୍ବତନ ଦିନମାନଙ୍କ ପଥ ଅନୁସରି, ଅମରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଆସୁଥିବା। ସେ ଆସିଲେ, ନିଦ୍ରାସ୍ଥ ଜନମାନେ ଜାଗିଯାନ୍ତି, ମୃତ ଭଳି ଥିବା ଜୀବମାନେ ନୂତନ ଜୀବନ ଲଭନ୍ତି। ଉଷା ଆସି, ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନିକୁ ଜ୍ୱାଳି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଖୋଲିଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ନିଦ୍ରାସ୍ଥ ମଣିଷମାନେ ଜାଗିଉଠନ୍ତି, ତେବେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଆସେ। ଉଷାଙ୍କ ଅନେକ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ଅତିତ ହୋଇଛି, ଅନେକ ଉଷା ଆସିଛନ୍ତି ଏବଂ ଆସିବେ। ପୂର୍ବତନ ଉଷାମାନେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଅନୁସରଣ କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜ୍ୟୋତିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଆନ୍ତି। ପୂର୍ବ ଦିନର ଉଷାକୁ ଦେଖିଥିବା ଲୋକମାନେ ବିଦାୟ ନେଇଛନ୍ତି, ଆମେ ଏବେ ଏହି ଉଷାକୁ ଦେଖୁଛୁ। ଯେଉଁମାନେ ପରେ ଦେଖିବେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପଥରେ ଯିବେ। ଉଷା ଘୃଣାକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ସତ୍ୟକୁ ଉନ୍ନତ କରନ୍ତି, ଧର୍ମରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମଧୁର ବାଣୀ ଓ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଆଣନ୍ତି। ଏହି ଦୟାମୟୀ ଦେବୀ ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ଆଲୋକ ବିକୀରଣ କରନ୍ତୁ। ସେ ଚିରକାଳ ଦିନକୁ ଜାଗାଇଛନ୍ତି, ଆଜି ମଧ୍ୟ ଆଲୋକ ପ୍ରସାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଆଗାମୀ ଦିନମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରି, ଅଜର ଅମର ଉଷା ନିଜ ନିୟମରେ ଚାଲିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ରଶ୍ମିରେ ଆକାଶର ଅନ୍ଧକାର ହଟିଯାଏ, ଉଷା ତାଙ୍କ ରକ୍ତିମ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଡ଼ି, ଭଲ ଯୋଗାଯୋଗ ଥିବା ରଥରେ ଆସନ୍ତି। ଉଷା ଧନ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ଆଣନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚିହ୍ନ ଦେଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପୂର୍ବ ଉଷାମାନଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ହେଉଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଦେଖାଦିଅଛନ୍ତି। "ଉଠ, ଜୀବନ ଆସିଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଇଛି, ଅନ୍ଧକାର ହଟିଯାଇଛି, ଆଲୋକ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପଥ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି, ଆମେ ନୂତନ ଜୀବନରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛୁ।" ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଷା ଦେଖି, ପ୍ରେରିତ ପୁରୁଷ ଗୀତ ଗାଇ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଗାୟକ ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରେ। ଦୟାମୟୀ ଉଷା, ଆଜି ଆମ ପ୍ରଶଂସାକାରୀଙ୍କୁ ଆଲୋକ ଦିଅନ୍ତୁ, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଓ ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଗୋମୟ ଓ ବୀରପୁରୁଷ ସମୃଦ୍ଧ ଉଷାମାନେ ଉପାସକ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦେଉଛନ୍ତି, ବାୟୁର ଦାନ ଭଳି ଅନେକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଣନ୍ତି, ଘୋଡ଼ା ଓ ସୋମର ଭୋଗ ଦିଅନ୍ତି। ଉଷା, ଦେବମାନଙ୍କ ମାଆ, ଅଦିତିର ମୁହଁ, ଯଜ୍ଞର ଚିହ୍ନ, ମହାନ, ଆମ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଦିଅନ୍ତୁ। ପୁରୋହିତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସାର ସୃଷ୍ଟିକାରିଣୀ ଉଷା, ଆମ ଜନମାନଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତୁ, ସବୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଥିବା ଦେବୀ। ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ଦାନ ତୁମେ ଆଣ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଆଶାବାନଙ୍କ ପାଇଁ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ସେଠାରୁ ଆମକୁ ବଞ୍ଚିତ କରିନଉନ୍ତୁ। ଏହିପରେ, ଆମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରୁଛୁ, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜଟାଧାରୀ, ନିଜ ଜନମାନଙ୍କୁ ଉନ୍ନତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛୁ, ସେ ଦୁଇପାଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପାଦ ଜନମାନେ ସମେତ ଏହି ସମୁଦାୟକୁ ଶାନ୍ତି ଓ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୋଷଣ ଓ ନିରାପଦ ରଖନ୍ତୁ। "ଓ ରୁଦ୍ର, ଆମ ଉପରେ ଦୟା କର, ଆମକୁ ଖୁସି ଦିଅ। ଯେ ଉନ୍ନତିକାରୀ, ତୁମେ ଯେପରି ମନୁଙ୍କୁ ଦୟା ଦେଇଥିଲ, ଆମକୁ ମଧ୍ୟ ତାହା ଦିଅ।" "ତୁମ ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମର ଭଲ ଇଚ୍ଛା ଲଭିପାରିବା। ଆମ ଘରକୁ ସୁଖ ଦିଅ, ଏହି ହବି ଆମର ରକ୍ଷା ପାଇଁ।" "ଓ ରୁଦ୍ର, ତୁମେ ଭୟଙ୍କର, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଯଜ୍ଞରେ ସହାୟ, ଆମେ ତୁମ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ। ତୁମ ଦେବୀୟ କ୍ରୋଧ ଆମଠାରୁ ଦୂର ରହୁ, ଆମେ ତୁମ ଦୟା ଓ କୃପାକୁ ଚୟନ କରୁଛୁ।" "ଆମେ ଆଦର ସହିତ ଆକାଶର ବରାହ, ଲାଲ ଜଟାଧାରୀ, ଭୟଙ୍କର ରୂପୀ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ। ସେ ଯେଉଁଠି ଚିକିତ୍ସା ରଖିଛନ୍ତି, ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ, ବର୍ଚ୍ଛା ଓ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ।" "ଏହି ମଧୁର ବାଣୀ ମାରୁତମାନଙ୍କ ପିତା ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଅମର ଓ ମରଣଶୀଳ ଦୁହିଁପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ, ଆମ ପିଲା ଓ ବଂଶଜଙ୍କୁ କୃପା କରନ୍ତୁ।" "ଆମ ମହାନ କିମ୍ବା ଛୋଟ, ବଢ଼ୁଥିବା କିମ୍ବା ବଡ଼, ପିତା କିମ୍ବା ମାତା, ଆମ ଶରୀରକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।" "ଆମ ସନ୍ତାନ, ପିଲା, ଜୀବନ, ଗୋ, ଘୋଡ଼ା ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ। ଆମ ନାୟକମାନେ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରହନ୍ତୁ।" "ଗୋପାଳକ ଭଳି, ଆମେ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ; ମାରୁତମାନଙ୍କ ପିତା, ତୁମ ଦୟା ଆମକୁ ଦିଅ। ତୁମ ଶୁଭ ଚିନ୍ତା ଅତି ଦୟାଳୁ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ।" "ଗୋହତ୍ୟା କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟ ହତ୍ୟାକାରୀଠାରୁ ତୁମ ଦୟା ଦୂର ରହୁ, ଆମଠାରେ ତୁମ କୃପା ରହୁ। ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହ, ରକ୍ଷା କର।" "ଆମେ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଛୁ, ରୁଦ୍ର ଏବଂ ମାରୁତମାନେ ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତୁ। ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।" ଏହି ସମୟରେ ଦେବମାନଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁହଁ ଦେଖାଯାଏ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୋଇଛି। ଏହି ଆଲୋକ ଦିଗ୍ଗଜ, ଭୂମି ଓ ଆକାଶକୁ ପୂରିଦେଇଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ସଞ୍ଚାଳିତ ଓ ଅଚଳ ଜୀବର ଆତ୍ମା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ଦେବୀ ଉଷାଙ୍କୁ ପଛରୁ ଯୁବକ ଯୁବତୀକୁ ଯେପରି ଆସେ, ସେପରି ଆସିଥାନ୍ତି। ଏଠାରେ ମଣିଷମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରି, ନିଜ ରଥର ଯୋକ୍ ଲଗାନ୍ତି, ଭଲ ପାଇଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଶୁଭ, ପିତାମ୍ବର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସହଜ ଚାଳନାଯୋଗ୍ୟ। ସେମାନେ ଆକାଶର ପଛ ଉପରେ ଝୁକି ଚଢ଼ନ୍ତି, ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଦିଗ୍ଗଜ ଓ ଭୂମିକୁ ଅଟକିଯାନ୍ତି। ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦିବ୍ୟତା, ଏହାର ମହତ୍ତ୍ୱ, ସୃଷ୍ଟିକାରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ।