ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମହାନ କୌଶଳୀ ଋଭୁମାନେ ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ସାରକୁ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ କରିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷତା ଏପରି ଥିଲା, ସେମାନେ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ମାପି ନିଜ ଶିଳ୍ପରେ ଦେଖାଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏକ ଦେଉଳିକୁ ଚାରିଟି ଭାଗରେ ବିଭାଜନ କରିଦେଲେ । ତେବେ ସେମାନେ ସଦା ସମ୍ମାନ ପାଇଲେ, କେବେ ଉପେକ୍ଷିତ ହେଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ଅମୃତମୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଖ୍ୟାତି ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ । ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଆମେ ନିଜ ଚିନ୍ତାକୁ ଘୃତସମାନ ପବିତ୍ର କରି ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ । ଋଭୁମାନେ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ତୀବ୍ରତା ନେଇ, ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଶକ୍ତିର ପୁରସ୍କାର ଉପରେ ଅଧିକାର କରିଥିଲେ । ଋଭୁ ଇନ୍ଦ୍ର ନୁହଁନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ନୂତନ ଏବଂ ଅଧିକ । ସେମାନେ ଧନ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଉପକୃତିରେ ଆମେ ସୋମାର୍ପଣ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦୃଢ଼ ହେବାକୁ ଚାହୁଁ । ଋଭୁମାନେ ଚମତ୍କାର କରିଥିଲେ—ଗୋର ଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଗୋବତ୍ସକୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଏବଂ ପୁନଃ ମାଁ ଓ ବଛାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ । ସୁଧନ୍ବନମାନେ ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ଦ୍ୱାରା ପିତାମାନେ ଓ ମାତାମାନେଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ ଏବଂ ଯୁବକ କରିଥିଲେ । ଏହି ପୁରସ୍କାର ଓ ଧନ ଦ୍ୱାରା ଋଭୁମାନେ ଆମକୁ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ, କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଚମତ୍କାର ଦେଖିଛନ୍ତି । ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମକୁ କେବେ ନୁହେଁ ହାନି କରନ୍ତୁ । ଋଭୁମାନେ ତାଙ୍କର କୌଶଳରେ ଚକ୍ରା ରଥ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ତିଆରି କରିଥିଲେ । ସେମାନେ ତାଙ୍କ ପିତାମାନେଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ବଛା ପାଇଁ ମାଁ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଏକାତ୍ମ କରିଥିଲେ । ଆମେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଦୁଇ ଋଭୁଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ, କୌଶଳ ଓ ସନ୍ତାନ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ । ତେବେ ସେମାନେ ଆମ ଦଳ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ । ଋଭୁମାନେ ଆମ ରଥ, ଆମ ଯାତ୍ରା, ଓ ଆମ ପରିବାର ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ତିଆରି କରନ୍ତୁ । ସେମାନେ ଆମକୁ ଏଭଳି ବିଜୟଶୀଳ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହା ସବୁଠାରେ ବିଜୟ ଆଣିଦେଉ । ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଋଭୁମାନେ ଓ ମାରୁତମାନେଙ୍କୁ ସୋମାସ୍ୱାଦ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି । ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ଵୟ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବିଜୟଶୀଳ ଚିନ୍ତା ଦିଅନ୍ତୁ । ଋଭୁମାନେ ଧନ ଏକତ୍ର କରି ଆମ ପାଖକୁ ଆଣନ୍ତୁ, ଏହି ବିଜୟ ପତାକା ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ । ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମ ସମୃଦ୍ଧି କମି ନ ଦିଅନ୍ତୁ । ଏହି ସମୟରେ, ମୁଁ ସ୍୵ର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ପୁରାତନ ସ୍ମୃତି ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି । ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ତାପ ଓ ଆଲୋକର ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାତ୍ରାର ସାଥୀ ଭାବେ ଡାକୁଛି । ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ଵୟ କର୍ମକୁ ଉଦ୍ବୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେଇ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ । ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା ଅମୃତତ୍ୱର ମାପଦଣ୍ଡରେ ଜନମାନେ ଉପରେ ଶାସନ କର । ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ଗାଁ ଓ ଘୋଡ଼ାକୁ ପୋଷଣ କର, ସେଇ ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ଆସନ୍ତୁ । ପରିଜ୍ମା, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଦ୍ୱିମାତୃକ ଏବଂ ତୀବ୍ର ତାଳରେ ଅଳଙ୍କୃତ ହେଲେ; ତିନିମନ୍ତୁର ବିବେକୀ ହେଲେ, ସେଉଁ ସାହାଯ୍ୟ ଆଣନ୍ତୁ । ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ଵୟ ଜେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ରେଭାଙ୍କୁ ଜଳରୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ, କାନ୍ଭକୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ଅନ୍ତକ ଓ ଭୁଜ୍ୟୁଙ୍କୁ ଦୁଃଖରୁ ବଞ୍ଚାଇଲେ, କର୍କନ୍ଧୁ ଓ ବୟ୍ୟକୁ ଶକ୍ତି ଦେଲେ, ସେଇ ସାହାଯ୍ୟ ଆଣନ୍ତୁ । ଶୁଚନ୍ତି, ପ୍ରଶଂସିତ ଧନୀ, ଏବଂ ତାପସୀକୁ ଅତ୍ରି ପାଇଁ ରକ୍ଷା କଲେ; ପୃଷ୍ଣିଗୁ ଓ ପୁରୁକୁତ୍ସାକୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେଇ ସାହାଯ୍ୟ ଆଣନ୍ତୁ । ପରାବୃଜକୁ ପଛକୁ ଫେରାଇଲେ, ପ୍ରନ୍ଧା ଓ ଶ୍ରୋଣାଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ, ଭିତରରେ ଅଟକିଥିବା ଭାର୍ତିକାକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ସେଇ ସାହାଯ୍ୟ ଆଣନ୍ତୁ । ମଧୁମୟ ନଦୀ ଚଳାଇଲେ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଯୌବନ ଦେଲେ, କୁତ୍ସାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ; ବିଶ୍ପଳା ଏବଂ ଧନୀ ଅଥର୍ବଣଙ୍କୁ ଦୌଡ଼ରେ ହଜାର ବରଦାନ ଦେଲେ, ଭଷା ଘୋଡ଼ାଳୁ ରକ୍ଷା କଲେ, ସେଇ ସାହାଯ୍ୟ ଆଣନ୍ତୁ । ଉଷିଜ ବଣିକ ପାଇଁ ମଧୁମୟ ପାତ୍ର ଭରିଦେଲେ, ଦୀର୍ଘଶ୍ରବାସ ପାଇଁ ଦେଲେ, କାକ୍ଷିବନ୍ତ ଗାୟକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ । ରସା ନଦୀକୁ ଦୁଧରେ ପୂରଣ କଲେ, ଅନଶ୍ୱଙ୍କ ରଥକୁ ବିଜୟ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କଲେ, ତ୍ରିଶୋକା ଗାଁକୁ ଉଠେଇଲେ । ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦୂରରେ ଘେରିଦେଲେ, ମନ୍ଧାତାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କଲେ, ଭରଦ୍ୱାଜ ଋଷିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ । ମହାମତିଥିଗ୍ବ, କଶୋଜୁବ, ଦିବୋଦାସଙ୍କୁ ଶମ୍ବର ବିଧ୍ୱଂସରେ ରକ୍ଷା କଲେ, ପୁର୍ଭିଦ୍ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କଲେ । ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟରେ ତୁମେ ନମ୍ର, ଗାୟକ, ଧନ ଚାହୁଁଥିବା, ଘୋଡ଼ା ଚାହୁଁଥିବା, ବିସ୍ତୃତ ଭୂମି ଚାହୁଁଥିବାଙ୍କୁ ଉପକୃତ କର, ସେଇ ସାହାଯ୍ୟ ଆଣନ୍ତୁ । ଶୟବ, ଅତ୍ରୟ, ପୂର୍ବରୁ ମନୁ, ଶରୀରାଜ, ସ୍ୟୁମରଶ୍ମିଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପହଞ୍ଚାଇଲେ, ସେଇ ସାହାଯ୍ୟ ଆଣନ୍ତୁ । ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଗର୍ଭରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଶର୍ୟତଙ୍କୁ ଧନରେ ରକ୍ଷା କଲେ । ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ମନସ୍ୱରୂପେ ନେଇ, ଗାଁର ଗୁହାରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚାଇଲେ, ମନୁ ନାୟକଙ୍କୁ ପୋଷଣ ସହ ଆଣିଲେ । ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ସଂଯୋଗ ଆଣିଲେ, ଆରୁଣିଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ, ସୁଦାସଙ୍କୁ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ଦେଲେ । ଶାନ୍ତତି, ଭକ୍ତ ଦାତା, ଭୁଜ୍ୟୁ, ଅଧ୍ରିଗୁ, ଓମ୍ୟ, ସୁଭର, ଋତସ୍ତୁଭଙ୍କୁ ଉପକୃତ କଲେ । ବଳିହୀନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞରେ ଉପକୃତ କଲେ, ଯୁବକଙ୍କୁ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ, ସରସ ପାଇଁ ମଧୁ ଦେଲେ । ଗୋ-ସଂଗ୍ରାମରେ ପୁରୁଷଙ୍କୁ, କ୍ଷେତ୍ରରେ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ, ରଥ ଓ ଘୋଡ଼ାକୁ ଉପକୃତ କଲେ । କୁତ୍ସା, ଅର୍ଜୁନେୟ, ତୁର୍ବିତି, ଦଭିତି, ଧ୍ୱସନ୍ତି, ପୁରୁଷନ୍ତିଙ୍କୁ ସାରାପାରି ଆଣିଲେ । ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ଵୟ, ଆମକୁ କାର୍ଯ୍ୟସଫଳ ବାଣୀ ଦିଅନ୍ତୁ, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ, ଆମକୁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତୁ । ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛି, ପୁରସ୍କାର ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ଶକ୍ତି ହେଉ । ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ଵୟ, ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଆମକୁ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ଭାଗ୍ୟରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ । ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଦିତି, ନଦୀ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆମକୁ କେବେ ନୁହେଁ ହାନି କରନ୍ତୁ ।