ଏକ ଦୂର ନଦୀର ପାରେ ଏକ ବୃକ୍ଷ ଗୋଡ଼ି ଜଳରେ ଭସି ଚାଲିଛି, ଯାହାରେ କେହି ନାହାନ୍ତି। ଏହି ଗୋଡ଼ିକୁ ଧରି, ହେ ନାଶକ, ତୁମେ ଏହା ସହିତ ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କର। ଯେତେବେଳେ ପୂର୍ବ ଦିଗର ଲୋକମାନେ ଚଳିଗଲେ, ମଣ୍ଡୂରା ଓ ଧାଣିକାମାନେ ଯାଇଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ, ସମସ୍ତ ଫୁଲୁଆ ଶକ୍ତିମାନ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନିପାତିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଗାଁ ଖୋଜିଲେ, ଅଗ୍ନିକୁ ପରିକ୍ରମା କଲେ; ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଖ୍ୟାତି ଅर्जନ କଲେ—ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ କିଏ ପରାଜିତ କରିପାରିବ? ଆମ ଚିନ୍ତା ଅଗ୍ନିକୁ ଦୃତ ରଥର ପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରେରିତ କରୁ, ଅଗ୍ନି ସହିତ ଆମେ ଧନ ଉପରେ ଧନ ଜିତିପାରିବା। ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଗାଁ ଚାଲାଇପାରିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ସହଯୋଗ ସହିତ, ଆମକୁ ଦାନଶୀଳତା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କର। ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ବିପୁଳ ଓ ଗାଁ-ଘୋଡ଼ା ଭରିତ ଧନ ଦିଅ; ଆମକୁ ଏକ ଅଂଶ ଦିଅ, ଲୋଭୀମାନେଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ। ଅଗ୍ନି, ଅକ୍ଷୟ ତାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ଉତ୍ତୋଳନ କର; ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକ ସ୍ଥାପନ କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଲୋକମାନଙ୍କର ପ୍ରଦୀପ, ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ, ସବୁଠୁ ଉत्तମ; ଶକ୍ତି ନେଇ ଜାଗୃତ ହୁଅ, ଏହି ଷ୍ଟୁତିର ପାଇଁ। ବର୍ତ୍ତମାନ, ଆମେ କେଉଁ ଜଗତକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବା—ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ? ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ, ଆମ ଶରୀର ଓ ଆମ ସନ୍ତାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମାରୁତମାନେ ଆମ ନିଜର ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦେବମାନେ ଅସୁରମାନେଠାରୁ ବିଜୟ ଲାଭ କରି, ଦେବତ୍ୱ ଦେଲେ, ନିଜ ଦିବ୍ୟତାକୁ ରକ୍ଷା କରି। ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତି ସହିତ ଷ୍ଟୁତିକୁ ନୂତନ ଦିଗରେ ନେଇଗଲେ; ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ପୋଷଣ କରିବା ଖାଦ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶରୁ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ପବନ ମଧ୍ୟକୁ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀର ଦୁଃଖରୁ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସବିତାଙ୍କର କୃପା ସହିତ, ତୁମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଶତ ଷ୍ଟୁତିର ଯୋଗ୍ୟ; ବିଜୁଳି ତଳିବାରୁ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା କର। ସବିତା ଦେବତା ଆମ ଦୃଷ୍ଟି ହେଉ, ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଆମ ଦୃଷ୍ଟି ହେଉ; ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ। ଦେଖିବା ପାଇଁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ; ଏହି ଜଗତକୁ ଆମେ ସମେତ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖିପାରିବା। ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆମେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ତୁମକୁ ଦେଖିପାରିବା; ଆମେ ମାନବୀୟ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ବିସ୍ତୃତ ଦେଖିପାରିବା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲା, ମୋର ଭାଗ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲା; ମୁଁ ଜ୍ଞାନୀ, ମୋର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମୀପ କଲି, ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦୀମାନେଠାରୁ ବିଜୟୀ ହେଲି। ମୁଁ ଚିହ୍ନ, ମୁଁ ମୁକୁଟ, ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୁଁ କଥାକାର; ମୋର ପତି ମୋର ଇଚ୍ଛାକୁ ଅନୁସରେ, ନିଶ୍ଚଳ ନାରୀଙ୍କୁ ମନୋଯୋଗ ଦେଇ। ମୋର ପୁଅମାନେ ଶତ୍ରୁ ହନନ କରନ୍ତି, ମୋର ଝିଅ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ; ମୁଁ ବିଜୟୀ, ମୋର ପତି ସହିତ ଷ୍ଟୁତି ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ। ଯେ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ହେ ଦେବମାନେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉ, ଯେଉଁପରି ମୁଁ କୌଣସି ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦୀ ନାହିଁ। ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦୀ ନାହିଁ, ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦୀମାନେଠାରୁ ବିଜୟୀ, ଅପରାଜିତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ଧନକୁ ଢାକିପାରିବି, ଯେଉଁପରି ସେମାନେ ନିଶ୍ଚଳ ନୁହଁନ୍ତି। ମୁଁ ଏହି ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦୀ ନାରୀମାନେଠାରୁ ବିଜୟୀ, ଅପରାଜିତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେଉଁପରି ମୁଁ ଏହି ପୁରୁଷଙ୍କର ଲୋକ ଓ ଘରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇପାରିବି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଭୟାନକ ଆକ୍ରମଣରୁ ଏହାକୁ ସୁରକ୍ଷା କର, ଏଠାରୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମୁକ୍ତ କର; ଅନ୍ୟ ଉପାସକମାନେ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧିବା ନ କରନ୍ତୁ, ଏହି ପିଡ଼ାଯାଇଥିବା ଅର୍ପଣ ତୁମ ପାଇଁ ହେଉ। ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଅର୍ପଣ, ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଆହୁତି; ଷ୍ଟୁତିମାନେ ତୁମକୁ ନିଜ ଶବ୍ଦରେ ଡାକନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର, ସବୁ କଥା ଜାଣି, ଏଠାରେ ସୋମ ନିର୍ମାଳ କର। ଯେ ଉତ୍ସାହିତ ମନ ଓ ହୃଦୟ ସହିତ, ଦେବମାନେ ପାଇଁ ସୋମ ଅର୍ପଣ କରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଗାଁ ନେଇ ନାହିଁ, ବରଂ ଷ୍ଟୁତି ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ଯେ ଅଧିକ ଅର୍ପଣ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସୋମ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ ହେଉଛି; ମଘବନ ଅର୍ପଣ ନ କରିଥିବାରୁ ଧନ ହରି ନେଇଥାଏ, ଷ୍ଟୁତି ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷୀମାନେଠାରୁ ନାଶ କରେ। ଆମେ ଘୋଡ଼ା, ଗାଁ, ଶକ୍ତି ଚାହିଁ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ଏହି ନୂତନ କୃପାରେ ଆମେ ଭୂଷିତ ହେଉ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଜୀବନ ଦେଇ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଜଣା ଓ ରାଜସ୍ୱ ରୋଗରୁ; ଯଦି ଗ୍ରହଣ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛି, ଏହି ଦ୍ୱାରା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର। ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଶେଷ ହେଉ, କିମ୍ବା ସେ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁର ନିକଟକୁ ଆଣି ଦିଆଯାଇଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ବିନାଶର କୋଳରୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉଛି; ସେ ଅସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଶତ ଶରଦ ଜୀବନ କରନ୍ତୁ। ଏକ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଶତ ଶରଦ ଓ ଶତ ଜୀବନ ଅର୍ପଣ ସହିତ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନେଇଛି; ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଶତ ଶରଦ ମଧ୍ୟରେ ନେଇଯାଉନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଦୁଃଖରୁ ଉପରେ। ଶତ ଶରଦ ଜୀବନ କର, ବୃଦ୍ଧି ହେଉ, ଶତ ଶୀତ, ଶତ ବସନ୍ତ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସବିତା, ବୃହସ୍ପତି ତୁମକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତୁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ନେଇଛି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିଛି; ତୁମେ ଫେରିଛ, ନବୀନ ହେଇଛ; ତୁମ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ, ଦୃଷ୍ଟି, ଓ ଜୀବନ ମୁଁ ଚିହ୍ନିଛି। ଅଗ୍ନି, ପୁରୋହିତ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଦୂଷ୍ଟ ନାଶକ, ଏଠାରୁ ତୁମ ଗର୍ଭକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ରୋଗ, ଗର୍ଭରେ ବସିଥିବା ଦୁଷ୍ଟକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉ। ଗର୍ଭକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ରୋଗ, ଗର୍ଭରେ ବସିଥିବା ଦୁଷ୍ଟ—ଅଗ୍ନି, ପୁରୋହିତ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ସହିତ ଏହି ମାଂସ ଭକ୍ଷକ, ଜୀବନ ଭକ୍ଷକକୁ ଦୂରେ ନେଇଯାଉ।