ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମହାପୁରୁଷମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ କୃପାରେ ବିଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ସେଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶୌର୍ୟ ଓ ବିଜୟର ଗାଥା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା। ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ବୃତ୍ରାକୁ ବଧ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟକାଶକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଆକାଶକୁ ସ୍ଥିର ରଖିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ବାହୁରେ ବଜ୍ରଧାରଣ କରି, ଶକ୍ତିରେ ଏକତା ଆଣି, ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଉଚ୍ଛ୍ୱାସରେ ଘୁଞ୍ଚାଇଥିଲେ। ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଜୀବାକୁ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ମିଳିଥିଲା, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ଉତ୍ପତ୍ତିର ମୂଳ ହେଉଥିଲେ। ଏଠି, କେହି ଶୁଧ୍ଧ ସୋମ ରସ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରେ, କେହି ଘୃତକୁ ପୂଜା କରେ, କେହି ମଧୁ ଝରାଏ—ଏହି ସମସ୍ତେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ। ଯେମାନେ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ, ଏବଂ ସ୍ବର୍ଗକୁ ଅଧିଗତ କରିଛନ୍ତି, ଯେମାନେ ମହାତ୍ମା ତପସ୍ୟା କରିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଥିଲେ, ନିଜ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ହଜାର ଦାନ ଦେଇଛନ୍ତି—ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସତ୍ୟର ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ, ସତ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବାରେ ଦୃଢ଼ ଥିଲେ, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପିତୃମାନେ ଯମ ପାଖକୁ ଗଲେ—ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁ କବିମାନେ ହଜାର ପଥ ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତପସ୍ୟାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ—ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ। ଏହି ବିଶ୍ୱରେ କିଛି ଅଶୁଭ ଶକ୍ତି ଥିଲେ—ଏକଚକ୍ଷୁ, ବିକଳାଙ୍ଗ, ଶତ୍ରୁମୂର୍ତ୍ତି—ସେମାନେ ଚିରନ୍ତନ ପାହାଡ଼ ଓ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଉନ୍ତୁ, ଶିରିମ୍ବିଠ ଭୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ସେମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାଉନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ରକ୍ତିମ ଗର୍ଭମାନେ ଏଠାରୁ ଓ ସେଠାରୁ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ। ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତିଙ୍କ ବିଦ୍ରୁମ ଶୃଙ୍ଗ ଧାରୀ ବୃଷଭ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେ ଦଳିଦିଅ। ଏକ ବଡ଼ କାଠ ନିର୍ଜନ ନଦୀ ପାରେ ଭାସୁଛି—ଏହାକୁ ଧର, ଧ୍ୱଂସକର୍ତ୍ତା, ଏହା ସହିତ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଅ। ପୂର୍ବଦିଗର ମଣ୍ଡୂର ଓ ଧାଣିକମାନେ ଚଳିଗଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଏବଂ ବିସ୍ଫୋରଣଶୀଳ ଶକ୍ତିମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଲେ। ସେମାନେ ଚାରିପାଖେ ଗାୟକୁ ଖୋଜିଲେ, ଅଗ୍ନିକୁ ପରିକ୍ରମା କଲେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ—ଏମିତି କିଏ ସେମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇପାରିବ? ଏଠି, ଆମ ଚିନ୍ତା ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କରୁ, ଯେପରି ଦୌଡ଼ୁଥିବା ରଥ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ରସର ହୁଏ; ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଧନ ସଂପାଦନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଯେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଗାୟମାନେ ଚଲାଯାନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ସହଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଦାନଶୀଳ କର। ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ବିପୁଳ ଧନ, ଗୋଧନ ଦିଅ, ଆମ ପାଇଁ ଅଂଶ ରଖ, ଲୋଭୀମାନେ ଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ। ଅଗ୍ନି, ଅକ୍ଷୟ ତାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ଉଦୟ କର, ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଆଲୋକ ସ୍ଥାପନ କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଲୋକମାନେ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରଦୀପ, ସବୁଠୁ ପ୍ରିୟ, ସମ୍ମାନିତ; ଜନ୍ମାନ୍ତର ଶକ୍ତି ସହିତ ଉତ୍ଥାନ କର। ଏବେ, ଆମେ କେଉଁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବୁ—ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ? ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ, ଆମ ଶରୀର ଓ ସନ୍ତତି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମାରୁତମାନେ ଆମ ଶରୀରର ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ହେଉନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେ ଉପରେ ବିଜୟ ପାଇ, ଦିବ୍ୟତା ଦାନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟତାକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ସେମାନେ ନୂତନ ଦିଗରେ ସ୍ତୁତି ନେଇଗଲେ, ଉପଜୀବିକା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆମକୁ ଆକାଶରୁ, ବାୟୁ ମଧ୍ୟକାଶରୁ, ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସବିତାଙ୍କ କୃପାରେ ତୁମ ତେଜସ୍ବିତା ଶତ ଗୁଣ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ; ତୁମେ ଆମକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଆପଦରୁ ରକ୍ଷା କର। ଦେବତା ସବିତା ଆମ ଦୃଷ୍ଟି ହେଉନ୍ତୁ, ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଆମ ଦୃଷ୍ଟି ହେଉନ୍ତୁ; ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ। ଦେଖିବା ପାଇଁ ଦୃଷ୍ଟି, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ; ଏହି ଜଗତକୁ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଓ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ଦେଖିପାରିବା। ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିପାରିବା; ମାନବୀୟ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱକୁ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖିପାରିବା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ, ମୋର ଭାଗ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲା; ମୁଁ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ମୋ ପତିଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଲି। ମୁଁ ଚିହ୍ନ, ମୁଁ ମୁକୁଟ, ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୁଁ କଥନକାର; ମୋ ପତି ମୋର ଇଚ୍ଛାକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସ୍ଥିରାନ୍ତି ନାରୀଙ୍କ ପାଖରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି। ମୋ ପୁଅମାନେ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା, ମୋ ଝିଅ ପ୍ରଶଂସିତ; ମୁଁ ଜୟୀ, ମୋର ପତି ସହିତ ମୋର ପ୍ରଶଂସା ସର୍ବୋଚ୍ଚ। ଯେ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେଲେ, ହେ ଦେବମାନେ, ଏହିପରି ଦେଅନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ଅପରାଜିତ ହେଇପାରିବି। ମୁଁ ଅପରାଜିତ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜୟୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ରଖି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ତେଜ ଓ ଧନକୁ ଆବରଣ କରିପାରିବି, ଯେପରି ଅସ୍ଥିର ଲୋକମାନଙ୍କ ଉପରେ ହୁଏ। ମୁଁ ଏହି ବିପକ୍ଷୀ ନାରୀମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇଛି, ଏବଂ ଏହି ପୁରୁଷଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଓ ଘରେ ଆଲୋକ ହେଇ ଉଦୟିତ ହେଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଆକ୍ରମଣରୁ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର; ଅନ୍ୟ ଉପାସକମାନେ ତୁମକୁ ବାଧା ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଏହି ପିଡ଼ିତ ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ହେଉ। ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପାଯାଏ, ତୁମ ପାଇଁ ଉପାହାର ଦିଆଯାଏ; ସ୍ତୁତିମାନେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କର, ସବୁ ଜାଣି, ଏଠି ଆସି ପାନ କର। ଯିଏ ସମସ୍ତ ମନ ଓ ଇଚ୍ଛାରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ, ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିଥାଏ—ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଧନ ନେଇନାହାନ୍ତି, ବରଂ ପ୍ରଶଂସା ଓ ଶୋଭା ଦିଅନ୍ତି।