ଏକ ସମୟରେ ଦୃଷ୍ଟିମାନ ଏକ ଅଜର, ଅମୃତ ଜଗତର ଅନ୍ୟତମ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ। ସବିତାରଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପକ୍ଷୀ, ଗରୁତ୍ମତ, ଏହି ଜନ୍ମ ପୂର୍ବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଇଥିଲେ; ସେ ଏକା ତାଙ୍କର ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ। ସବିତା, ଯିଏ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଅମୂଳ୍ୟ ସମ୍ପଦର ଅଧିକାରୀ, ଗୋମାନଙ୍କୁ ଝେଡ଼ା, ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋକ, ମେଉଁ ମେଉଁ ଭାବରେ ତାଙ୍କ ଶିଶୁକୁ ନିଅ, ଏପରି ଭାବରେ ସବିତା ଆମକୁ ଏକତ୍ର କରୁନ୍ତୁ, ପତି ପତ୍ନୀଙ୍କ ଭଳି। ସବିତା, ତୁମେ ସୁନାର ଥମ୍ଭରେ ଉପସ୍ଥିତ; ଅଙ୍ଗିରସ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ, ତେଣୁ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୁତି କରି, ସହଯୋଗ ଚାହିଁ, ସୋମା ଚାଲି ବାଟ ଦେଖୁଥିବା ଭଳି ତୁମକୁ ଦେଖୁଛି। ଏହି ଉପସ୍ଥିତିରେ, ଅଗ୍ନି, ଦେବତାଙ୍କର ଅନ୍ନବାହକ, ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଛ; ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଓ ବସୁଙ୍କ ସହ ଆସ; ଆମ ପାଖରେ ଦୟା ନେଇ ଆସ। ଏହି ବଳି, ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ଗ୍ରହଣ କର; ମର୍ତ୍ୟମାନେ ତୁମେ ଉପସ୍ଥିତି କରି ଦୟା ଚାହିଁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ଯାତବେଦସ୍, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଅଧିକାରୀ, ମୁଁ ଚିନ୍ତାରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛି। ଅଗ୍ନି, ଆମ ପାଖରେ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ନରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଆସନ୍ତୁ, ଦୟା ନେଇ ଆସନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କ ପୁରୋହିତ ହେଲେ; ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଋଷିମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୀପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଦେଇଥିବା, ଦୟା ଓ ଧନ ପାଇଁ। ଅଗ୍ନି ଆମ ପାଇଁ ଅତ୍ରି, ଭରଦ୍ୱାଜ, ଗୌବିଷ୍ଠିର, କାନ୍ବ, ଓ ତ୍ରସଦସ୍ୟୁଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଥିଲେ। ପୁରୋହିତ ଵଶିଷ୍ଠ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୟା ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୀପ୍ତ କରାଯାଏ; ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ବଳି ଦିଆଯାଏ। ଭାଗାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବାକ୍ୟ ଦିଆଯାଏ। ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜିନିଷ ପ୍ରିୟ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ଚାହିଁଥିବା ପ୍ରିୟ। ଯେଉଁମାନେ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ବଳି ଦିଅନ୍ତି, ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ଆମ ପାଇଁ ହେଉ। ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସାଇଥିଲେ; ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା ଓ ବଳି ଦେଉଥିବା ମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ଆମ ପାଇଁ ହେଉ। ଦେବତା, ବଳି ଦେଉଥିବା, ବାୟୁଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି। ହୃଦୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ଧନ ମିଳେ। ମୁଁ ପ୍ରଭାତରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବାବେଳେ, ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଆମକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାକୁ ନେଇ ଯାଅ। ସେ ଏହିପରି ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲେ, ବିପକ୍ଷୀଙ୍କ ଭୟ କୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ କରିଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତାଙ୍କର ମିତ୍ର କେବେ ବି ହତ୍ୟା ହେଉନାହିଁ, କେବେ ବି ପରାଜିତ ହେଉନାହିଁ। ଜନମାନ୍ୟଙ୍କର ନାୟକ, ମଙ୍ଗଳଦାତା, ଭୟହୀନତା ଦେଇଥିବା ବିପକ୍ଷୀ ଦମନ କରିଥିବା ବଳିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖରେ ଆସନ୍ତୁ, ସୋମା ପାନ କରନ୍ତୁ। ଭୟଙ୍କର ଦେମନ୍, ବିପକ୍ଷୀ, ବୃତ୍ରର ଜିହ୍ବାକୁ ଭଙ୍ଗ କର; ବିପକ୍ଷୀଙ୍କ ରୋଷକୁ ଦୂର କର, ବୃତ୍ର ହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ବିପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଦୂର କର; ଆକ୍ରମଣକାରୀଙ୍କୁ ତଳ ଅନ୍ଧକାରକୁ ନେଇ ଯାଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଘୃଣାକାରୀଙ୍କ ମନକୁ ଦୂର କର; କ୍ଷତି ଚାହିଁଥିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଦୂର କର; ରୋଷରୁ ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ, ଅଧିକ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅ, ଆଘାତକୁ ଦୂର କର। ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଶା କରି, ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ, ଅନ୍ୟତମ ଶୂରତା ଚାହିଁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଶକ୍ତିକୁ ଶକ୍ତିରୁ ନେଇଛ; ତୁମେ ପ୍ରକୃତରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବୃତ୍ର ହନ୍ତା; ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛ; ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଦ୍ୱିତୀୟ, ତୁମ ଦୁଇ ହାତରେ ଦୂର୍ଜୟ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଛ, ଏକତା ଶକ୍ତିରେ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଉଠାଇଛ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିଛ; ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଜୀବାତ୍ମା ଅଛି; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଉତ୍ସ। କେହି ସୋମା ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, କେହି ଘୀକୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି; କେହି ମଧୁ ପାଇଁ ଉପସ୍ଥିତ; ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ଅଜେୟ, ତପସ୍ୟାରେ ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ମହା ତପସ୍ୟା କରିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି, ଶୂରମାନେ, ଶରୀର ବଳି କରିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ହଜାର ଦାନ କରିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସତ୍ୟର ଅନୁୟାୟୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ପୂର୍ବ ତପସ୍ୟାରେ ଯମଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉନ୍ତୁ। କବିମାନେ ହଜାର ରାସ୍ତାର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତପସ୍ୟାରେ ଯମଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିଥିବା ଋଷିମାନେ—ସେମାନେ ତପସ୍ୟାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉନ୍ତୁ। ଓ ବିପକ୍ଷୀ, ଏକ ଚକ୍ଷୁ, ବିକୃତ ଆକୃତି, ପାହାଡ଼କୁ ଯାଅ, ସଦା ଅଟୁଟ ଜଙ୍ଗଲକୁ; ଶିରିମ୍ବିଠା ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ସହ ତୁମକୁ ଦୂର କରୁଛୁ। ଏଠୁ ଦୂର ହେଉ, ସେଠୁ ଦୂର ହେଉ, ସମସ୍ତ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଭ୍ରୁଣମାନେ; ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ତୁମ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଗୋରୁ ସହ ବିପକ୍ଷୀକୁ ଆଘାତ କର। ନଦୀ ପାରେ ଏକ ଲକଡ଼ା ଭାସୁଛି, ମନୁଷ୍ୟ ନାହିଁ; ଏହାକୁ ଧର, ବିଧ୍ୱଂସକ, ଏହା ସହ ତୁମେ ପାର ହେଉ। ପୂର୍ବଦିଗରେ ମଣ୍ଡୁରା ଓ ଧାଣିକା ଚାଲିଗଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ହତ୍ୟା ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଫୁଲା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ। ସେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଗୋଧାନ ଚାହିଁ, ଅଗ୍ନିକୁ ପରିଭ୍ରମଣ କରିଛନ୍ତି; ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି—କିଏ ଏମାନେକୁ ଜିତିପାରିବ? ଆମ ଚିନ୍ତା ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁ, ଦୂତ୍ତ ରଥର ଭଳି; ତାଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ଧନ ଉପରେ ଧନ ଜିତିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଏହି ଶକ୍ତି ସହ, ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ଗୋଧାନ ଚାଲିଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ସହ, ଦାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କର। ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ବ୍ୟପକ, ବହୁ ଗୋଧାନ ଧନ ଦିଅ; ଆମ ପାଇଁ ଅଂଶ ଦିଅ, ଲୋଭୀଙ୍କୁ ଦୂର କର।