ଏକ ଦିନ, ଦାନଶୀଳ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଘବନ୍ଙ୍କୁ ଅନେକ ଥର ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ନିଜ ଘର ଓ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ସେମାନେ ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱ ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦ ପାଇଁ ଆଶା କରୁଥିଲେ। ମଘବନ୍ଙ୍କ ଦୟା ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଯେଉଁଠାରେ ପଡିଥାଏ, ସେଉଁଠି ଦାନ ଦିଆ ଧନ ସଠିକ ଉପଭୋଗ ହୁଏ। ତାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସମାଜରେ ଶୀଘ୍ର ଉପଲବ୍ଧି ଓ ଧନ ପାଇଁ। ମଘବନ୍, ତୁମେ ତୁମ ମହାନତା ପାଇଁ ସମ୍ମାନିତ ହେଉଛ, ଏବଂ ବଡ଼ ଦଳକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁଛ। ମିତ୍ର ଓ ଵରୁଣା ପରି, ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ପିତା ଏବଂ ଦାନଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ଭଳି ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଅଛ। ଏହାପରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ରସ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରାଯାଇଲା। ସେଉଁଠି ସେମାନେ ଶକ୍ତିର ପୁରସ୍କାର ଆଶା କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି; ଦାସ ଦଳକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଜୟ କରିଛନ୍ତି; ଜଳରେ ଲୁଚିଥିବା ଗୁପ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଦ୍ରଷ୍ଟାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟାକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଷ୍ଟୁତି କରନ୍ତି; ଆମେ ସୋମ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବାରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିବା ଆଶା କରୁ। ଏହି ଷ୍ଟୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଛି; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ତୁମେ ଉପାସନା କରୁଥିବା ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଉପକାରୀ ହୁଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଭେନାଙ୍କ ଗୀତରେ ସମ୍ମାନିତ ହେଉଛ; ଗହୀରା ଉପଚାର ଏବଂ ଗୀତର ତରଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ତୁମ ଆସନକୁ ଆସ। ସବିତାର ତାଙ୍କ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ବସାଇଲେ, ଆକାଶକୁ ଦୃଢ଼ କରିଲେ, ମଧ୍ୟମ ଆକାଶକୁ ଘୋଡ଼ା ପରି ଦୁହିଲେ, ସମୁଦ୍ରକୁ ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ବାନ୍ଧିଲେ। ସବିତାର ଜଳର ଶିଶୁ ଭାବରେ ସମୁଦ୍ରର ମାର୍ଗ ଜାଣିଥାନ୍ତି; ସେଠାରୁ ବିଶାଳ ଆକାଶ ଉପରକୁ ଉଠିଲା, ଏବଂ ତାଠାରୁ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଅଚଳ ଭାବରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା। ସେ ଅମୃତ ଜଗତର ଅବିନାଶୀ ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ଦେଖିଲେ; ସବିତାରଙ୍କ ଗରୁଡ଼, ବଡ଼ ପାଖି, ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ଏବଂ ସେ ଏକା ତାଙ୍କ ନିୟମକୁ ପାଳନ କରେ। ଉପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସବିତାର ଆମେ ଏକତ୍ର ହେବାକୁ ଚାହୁଁ, ଜଣେ ପତି ଓ ପତ୍ନୀ ଭଳି। ସବିତାର, ଅଙ୍ଗିରସମାନେ ଯେପରି ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦେଖୁଛି ଓ ସୋମ ଚାଲି ଦେଖୁଛି। ଏହାପରେ, ଅଗ୍ନି ଦେବତା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ଆଣିବାରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ହୁଅ। ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଓ ଵସୁମାନେ ସହିତ ଦୟା ନେଇ ଆସ। ଏହି ଯଜ୍ଞ ଓ ଭାଷା ଗ୍ରହଣ କର; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ଦୟା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ଜାତବେଦସ୍, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟର ଧାରଣ କରୁଛ; ମୁଁ ଚିନ୍ତାରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛି। ଦୟା ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଣିଦିଅ। ଅଗ୍ନି ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରି ହେଲେ; ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦ୍ରଷ୍ଟାମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ଜ୍ୱଳାଇଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ବଡ଼ ଧନ ଆଣିବା ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି। ଅଗ୍ନି ଆତ୍ରି, ଭରଦ୍ୱାଜ, ଗବିଷ୍ଠିର, କାନ୍ବ, ନିକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ବସିଷ୍ଠ ପୂଜାରି ଅଗ୍ନିକୁ ଦୟା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି। ପ୍ରତି ଯଜ୍ଞ ଓ ଅର୍ପଣ ଆସ୍ଥା ସହିତ କରାଯାଏ; ଭାଗାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଆସ୍ଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଆସ୍ଥା ସହିତ ଦିଆ ଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରିୟ, ଆସ୍ଥା ସହିତ ଚାହିଁଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରିୟ। ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଏହି କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଉ। ଦେବତାମାନେ ଆସ୍ଥାକୁ ଅସୁରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସାଇଥିଲେ; ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା ଓ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଏହି କଥା ମଧ୍ୟ ହେଉ। ଦେବତା ଓ ଯଜ୍ଞକାରୀ, ଵାୟୁଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ, ଆସ୍ଥାକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି; ହୃଦୟର ଇଚ୍ଛା ଓ ଆସ୍ଥା ସହିତ ଧନ ମିଳିଥାଏ। ଆମେ ପ୍ରଭାତ, ଦିନ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତମାନେ ଆସ୍ଥାକୁ ଡାକୁଛୁ; ଆସ୍ଥା ଆମକୁ ଆସ୍ଥାରେ ନେଇଯାଉ। ଏହାପରେ, ଏକ ବିରାଟ୍ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଶତ୍ରୁ ଦଳକୁ ଦମନ କରେ, ତାଙ୍କ ସହିତି ମିତ୍ର କଦାପି ହତ୍ୟା ହୁଏନାହିଁ, କଦାପି ହାରେନାହିଁ। ଲୋକମାନଙ୍କ ନାଥ, ମଙ୍ଗଳଦାତା, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଶତ୍ରୁ ଦମନକାରୀ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ସୋମ ପିଇବାକୁ ଆସ; ଭୟ ହଟାଇ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେଖାଯାଉଥିବା ଶତ୍ରୁ, ବୃତ୍ରର ଜିଭ୍ ଭଙ୍ଗ କର; ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁର କ୍ରୋଧ ହଟାଇ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁ ହଟାଇ ଦିଅ; ଆକ୍ରମଣକାରୀକୁ ତଳ ଅନ୍ଧକାରକୁ ପଠାଇ ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଘୃଣା କରୁଥିବା ମନ, ହାନି କରିବା ଇଚ୍ଛାକୁ ଦୂର କର; ଆମକୁ ରକ୍ଷା ଦିଅ ଓ କ୍ରୋଧରୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ। ଅନେକ ଜନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହିଁ, ତାଙ୍କ ଶୌର୍ୟ ପାଇଁ ଆଶା କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସତ୍ୟ। ଇନ୍ଦ୍ର ବୃତ୍ର ନାଶକ; ମଧ୍ୟମ ଆକାଶକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ଦୁଇ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ଶକ୍ତିରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତେ ଜୟ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଅଛି; ତାଙ୍କୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉତ୍ସ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ। ଏଠି, କିଏ ପାଇଁ ସୋମ ଶୁଦ୍ଧି, କିଏ ପାଇଁ ଘୃତ ପୂଜା, କିଏ ପାଇଁ ମଧୁ ପ୍ରବାହ—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉ। ତପସ୍ୟାରେ ଅଜୟ, ତପସ୍ୟାରେ ସ୍ୱର୍ଗପ୍ରାପ୍ତ, ତପସ୍ୟାରେ ବଡ଼ କୃତ—ସମସ୍ତେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଦ୍ଧା, ଶରୀର ତ୍ୟାଗ କରୁଥିବା, ହଜାର ଦାନ କରୁଥିବା—ସମସ୍ତେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉ। ସତ୍ୟର ଅନୁସରୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି, ପୂର୍ବରୁ ତପସ୍ୟାରେ ଯମଙ୍କୁ ଯାଇଥିବା ପୂର୍ବଜ—ସମସ୍ତେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉ। ହଜାର ପଥର କବି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ତପସ୍ୟାରେ ଯମଙ୍କୁ ଯାଇଥିବା ଦ୍ରଷ୍ଟା—ତପସ୍ୟାର ଉତ୍ସରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମସ୍ତେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଉ। ଅନ୍ତେ, ଏକ ବିକୃତ, ଏକ ଏକ ଚକ୍ଷୁ, ଏକ ଶତ୍ରୁ ମନୁଷ୍ୟକୁ ପାହାଡ଼କୁ, ନିରନ୍ତର ଜଙ୍ଗଲକୁ ପଠାଯାଏ; ଶିରିମ୍ବିଠା ଭୂତମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଦୂର କରାଯାଏ।