ବର୍ଷରୁ ବର୍ଷ ଧରି ମୁଁ ମନରେ ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚୟନ କରି, ପିତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇଛି। ଏହି ସମୟରେ ଅଗ୍ନି, ସୋମ ଓ ବରୁଣ ଭୟଭୀତ ହୋଇଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଶାସକଙ୍କ ସିଂହାସନ ଚାରିପାଖରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ବରୁଣ, ତୁମେ ମୋତେ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଛ; ହେ ରାଜା, ସତ୍ୟ ଓ ମିଥ୍ୟାର ମଧ୍ୟରୁ ବିବେକ କର, ମୋ ରାଜ୍ୟର ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱକୁ ଆସ। ଏହି ହେଉଛି ଆଲୋକ, ଏହି ହେଉଛି ଧନ, ଏହି ହେଉଛି ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ମଧ୍ୟର ଏଇ ବିସ୍ତୃତ ଆଲୋକମୟ ଅଞ୍ଚଳ; ଚଳ, ଆମେ ବୃତ୍ରକୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ, ସୋମ ଆସ, ଆମେ ଯାହା ପୂଜ୍ୟ, ସେଉଠାରେ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରିବା। କବି ନିଜ କବିତା ଦ୍ୱାରା ଆକାଶରେ ଏକ ଆକୃତି ରଚିଛନ୍ତି; ବରୁଣ ଅପରାଜିତ ଭାବେ ଜଳକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି; ଶୁଦ୍ଧ ନଦୀମାନେ ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗ ଧାରଣ କରି, ଲୋକମାନେ ଯେପରି ନିଜ ଗୃହକୁ ନିରାପଦ କରନ୍ତି, ସେପରି ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିଛନ୍ତି; ନିଜ ଗୁଣରେ ଏଠାରେ ବସିଛନ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି; ପ୍ରଜାମାନେ ଯେପରି ରାଜାକୁ ଚୟନ କରନ୍ତି, ସେପରି ତିବ୍ର ହୋଇ ବୃତ୍ରରୁ ଅଲଗା ହୋଇଛନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ହଂସ ବୋଲି ଡାକନ୍ତି, ଭୟଙ୍କରମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ଦିବ୍ୟ ଜଳ ଓ ଆକାଶର ସହବାସରେ ଗତି କରନ୍ତି; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ ଅନୁଷ୍ଠୁଭ ଚନ୍ତନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଛନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଖୋଜନ୍ତି। ମୁଁ ରୁଦ୍ର ଓ ବସୁମାନେ ସହ ଗତି କରେ, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ଗତି କରେ। ମୁଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଏବଂ ଅଶ୍ୱିନ୍ମାନେକୁ ଧାରଣ କରେ। ମୁଁ ପୋଷକ ସୋମକୁ ଧାରଣ କରେ, ଟ୍ୱଷ୍ଟ୍ର, ପୂଷଣ ଓ ଭଗକୁ ଧାରଣ କରେ। ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ହବି ଦେଉଛି, ସେଉଁଠି ମୁଁ ଧନ ଦେଉଛି। ମୁଁ ସାର୍ବଭୌମୀ, ଧନର ସଂଗ୍ରାହକ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଥମ। ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବଣ୍ଟନ କରିଛନ୍ତି, ମୋତେ ବହୁରୂପରେ ପ୍ରବେଶ କରାଇଛନ୍ତି। ମୋ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ଦେଖେ, ଶ୍ୱାସ ନିଏ, କିମ୍ବା କଥା ଶୁଣେ, ସେ ଖାଇପାରେ। ଯେଉଁମାନେ ଅବିବେକୀ, ସେମାନେ ମୋ ପାଖରେ ରହନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଣ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରମାଣିକ କଥା କହୁଛି। ମୁଁ ଏହି କଥା ଏକାଇଁ କହୁଛି, ଯାହା ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ। ଯାହାକୁ ମୁଁ ଚାହେଁ, ସେଉଁଠି ଶକ୍ତି ଦେଉଛି, ପୁରୋହିତ, ଋଷି, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ କରେ। ମୁଁ ରୁଦ୍ର ପାଇଁ ଧନୁ ଟାଣେ, ତୀର ତିଆରି କରେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରହାର କରିବାକୁ। ମୁଁ ଲୋକମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ; ମୁଁ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଦୁହିଁଠି ପ୍ରବେଶ କରେ। ମୁଁ ଏହି ଜଗତର ଶିଖରେ ପିତାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରେ; ମୋର ଉତ୍ସ ଜଳରେ, ସମୁଦ୍ରରେ ଅଛି। ସେଠାରୁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ବ୍ୟାପି ଯାଏ, ଏବଂ ମୋର ବିଶାଳତାରେ ଆକାଶକୁ ଛୁଁଏ। ମୁଁ ବାୟୁପରି ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଶ୍ୱାସ ଦିଏ; ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ପରେ ମୋର ବିଶାଳତା। ଯେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ଆର୍ୟମାନ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଇଯାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ କେବେ ଅପକାର କିମ୍ବା ଅମଙ୍ଗଳ ହେବାକୁ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ, ହେ ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ଆମେ ଚୟନ କରୁଛୁ: ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମକୁ ଅପକାରରୁ ରକ୍ଷା କରି, ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଉଛ। ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ ଆମକୁ ସତ୍ୟରେ ନିରାପଦକୁ ନେଉନ୍ତୁ; ସେମାନେ ଆମକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମକୁ ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଉନ୍ତୁ। ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟରେ ଆମେ ପ୍ରିୟ ହେଉ, ଭଲ ନେତୃତ୍ୱରେ ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଉ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ—ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ—ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରୁଦ୍ର, ମାରୁତ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଡାକୁଛି, ଆମକୁ ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଉନ୍ତୁ। ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ନେତାମାନେ ଆମକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତୁ; ଏହି ରାଜାମାନେ ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଅପକାର ଓ ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ନେଉନ୍ତୁ। ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଆର୍ୟମାନ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ଆମେ ଶତ୍ରୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା। ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଏକଦିନ ଗୋକୁ ଶାଳାରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କର; ଅଗ୍ନି, ଦୁଃଖକୁ ଦୂର କର, ଯେପରି ଏକ ନାଉ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରାଏ। ରାତି ଦେବୀ ଏବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ତାରା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ମହିମା ଧାରଣ କରି ଆସିଛନ୍ତି। ଏହି ଅମର ଦେବୀ, ବିସ୍ତୃତ, ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ତଳକୁ ଅବତରଣ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଆଲୋକରେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୁଏ। ଦେବୀ ଆଗକୁ ବଢ଼ି ତାଙ୍କର ଭଉଣୀ ଉଷାକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି; ଏବେ ଅନ୍ଧକାର ଦୂର ହୋଇ ହସୁନାହିଁ। ଯେପରି ଚଡ଼ିଆ ଗଛକୁ ଆଶ୍ରୟ କରେ, ସେପରି ଆଜି ଯେଉଁ ରାତିରେ ଆମେ ଚାଲୁଛୁ, ସେ ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଗ୍ରାମମାନେ ଶାନ୍ତି ହୋଇଛନ୍ତି, ପଦାତି ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ; ଭୁଖା ଶ୍ୟେନପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତି ହୋଇଛନ୍ତି। ଓଲ୍ଲ, ବନ୍ୟପଶୁ, ଚୋରକୁ ଆମ ପଥରୁ ଦୂର କର; ତାପରେ ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରକ୍ଷକ ହେଉ। ଅନ୍ଧକାର ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛି, କଳା ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦୃଢ଼; ହେ ରାତି, ଋଣ ପରି ଏହାକୁ ଦୂର କର। ଗାଁରେ ଗାଁରେ ଗୋମାନେ ଯେପରି ଶାଳାକୁ ଫେରନ୍ତି, ସେପରି ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି; ହେ ଆକାଶକୁ ଝିଅ, ରାତି, ଅଜୟ ତ୍ରୁଟି ନଥିବା ଷ୍ଟୁତି ଗ୍ରହଣ କର। ଅଗ୍ନି, ମୋର ତେଜ ସଭାରେ ଅଚଳ ରହୁ; ଆମେ, ତୁମ ଉପାସକ, ଶରୀରରେ ସୁସ୍ଥ ହେଉ। ସମସ୍ତ ଚାରି ଦିଗ ମୋ ପାଖକୁ ଅଞ୍ଜଳି କରୁ; ତୁମେ ନିରୀକ୍ଷକ ହେଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ଜିତିବା। ସଭାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମୋ ସହ ରହନ୍ତୁ—ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତ, ବିଷ୍ଣୁ, ଅଗ୍ନି; ମଧ୍ୟାକାଶ ମୋ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଓ ଖୋଲା ହେଉ; ପବନ ମୋ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବହୁ।