ଏକ ଦିନ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଶୁଚିତାକୁ ସ୍ମରଣ କରିଲେ। ଅଗ୍ନି, ନିଜ ଘରରେ ଚମକିବା, ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଶୁଦ୍ଧ, ଅନ୍ୟାୟ କରୁଥିବାକୁ ନିଅସ୍ତ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ, ଘୃତର ଆହୁତି ଦେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରାଯାଏ, ଯାହା ପାଇଁ ମଣ୍ଡପରେ ଚମଚଗୁଡିକ ତିଆରି ହୋଇଛି। ଏପରି ଆହ୍ୱାନରେ ଅଗ୍ନି ଚମକି ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି, ଚମଚରେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁଲିପ୍ତ କରାଯାଏ। ଘୃତରେ ଅନୁଲିପ୍ତ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ମଧୁପରି ମିଠା, ଚମକିବା ଅଗ୍ନି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ବୟସ୍କ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦେବା ପାଇଁ ଦୀପ୍ତି ଦେଇ ଜଳନ୍ତି; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅମର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଘୃତ ଦେଇ ପୂଜନ୍ତି, ଘରର ଅଭିକ୍ଷତ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଅଜୟ ଅଗ୍ନିଶିଖାରେ ଅସୁରକୁ ଦହନ କର; ତୁମେ ତଥ୍ୟର ରକ୍ଷକ ଭାବେ ଚମକି ରହ। ତୁମେ ତୁମର ମୁହଁ ଦ୍ୱାରା ମାୟାବୀମାନେ ଦୂର କର; ବିଶାଳ ଘରରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅ। ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ଜଳାଇଛନ୍ତି, ଆହୁତି ଉଠାଇବାରେ ଅଗ୍ନି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହିପରି ଏକ ଅନ୍ୟ ଅନୁଭୂତି ଆସିଲା—ମୁଁ ଏକ ଗାଁ, ଏକ ଘୋଡ଼ା ପାଇପାରିବି କି? ସୋମା ରସ ପିଇପାରିବି କି? ମୋର ଚିନ୍ତାବାଲୀ ବାତାସରେ ଅଳୋଡିତ ହେଇ, ଉତ୍ସାହିତ ହେଇଛି; ସୋମା ରସ ପିଇପାରିବି କି? ମୋ ମନ ଉଡିଯାଉଛି, ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଦୃତ ଗତିରେ ଟାଣି ନେଇଯାଉଥିବାପରି; ସୋମାର ପ୍ରଭାବ କି? ମୋ ଚିନ୍ତା ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଛି, ଗାଁ ତାହାର ପ୍ରିୟ ଛୋଆକୁ ଯାଉଥିବାପରି; ସୋମାର ପ୍ରଭାବ କି? ମୁଁ ଏକ କୁସଳ କାରିଗର ନିଜ କାମକୁ ଦେଖିବାପରି ଚାଲିଯାଉଛି, ମୋ ହୃଦୟରେ ଜ୍ଞାନ ଖୋଜୁଛି; ସୋମାର ପ୍ରଭାବ କି? ପାଞ୍ଚ ଜନ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ; ସୋମାର ପ୍ରଭାବ କି? ଦୁଇ ଜଗତ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପକ୍ଷ, ମୋତେ ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ; ସୋମାର ପ୍ରଭାବ କି? ମୁଁ ଆକାଶକୁ ମୋର ବଡ଼ତାରେ ଉପରି କରିଛି, ପୃଥିବୀକୁ ମଧ୍ୟ; ସୋମାର ପ୍ରଭାବ କି? ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଚାହିଁଲେ ଏଠାରେ କିମ୍ବା ସେଠାରେ ରଖିପାରିବି; ସୋମାର ପ୍ରଭାବ କି? ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ ଶୁଷ୍କ କିମ୍ବା କମ୍ପିତ କରିପାରିବି; ସୋମାର ପ୍ରଭାବ କି? ମୋର ଏକ ପକ୍ଷ ଆକାଶରେ, ଅନ୍ୟଟି ତଳେ; ସୋମାର ପ୍ରଭାବ କି? ମୁଁ ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ସାହିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ବଡ଼; ସୋମାର ପ୍ରଭାବ କି? ମୁଁ ମୋ ଘରକୁ ଯାଉଛି, ଶୋଭିତ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହୁତି ଦେଇବାରେ; ସୋମାର ପ୍ରଭାବ କି? ଏହିପରି, ଏକ ସୃଷ୍ଟିର ମହାନ ପ୍ରାଣୀ ଅଛି, ଯାହାଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଶୂର, ଉତ୍କଟ ଏକ ଅସ୍ତିତ୍ୱ। ନବଜାତ ହେଇ, ସେ ଶତ୍ରୁକୁ ତୁରନ୍ତ ଜୟ କରିଥାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ହେଇ, ଅଧିକ ଶକ୍ତି ରଖି, ଶତ୍ରୁକୁ ଭୟ ଦେଇଥାନ୍ତି; ସେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ପୋଷଣ କରନ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ମଣ୍ଡଳରେ ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ନମନ୍ତି। ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନକୁ ବାଛନ୍ତି; ଦୁଇଥର, ତିନିଥର ଏହି ଶକ୍ତି ଉଠିଯାଉଛି। ସବୁଠୁ ମିଠା, ଆନନ୍ଦ ମୁକ୍ତ କର; ମଧୁରେ, ମଧୁର ସହ ଆହୁତି କର। ଏପରି, ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦର ଧନଜୟୀ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ ଶରୀରରେ ଦୃଢ଼ ହୁଅ; ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତି ତୁମକୁ ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ତୁମ ସହିତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ଜୟୀ ହୁଅ; ବହୁ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖୁଛି। ମୁଁ ତୁମ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଶବ୍ଦରେ ଉତ୍ସାହିତ କରିଛି; ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ବଳ ଦେଉଛି। ମୁଁ ଅନେକ ଆକାରର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଜୟ, ସହାୟକ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିବି। ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ସେ ସାତଟି ଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି; ଅନେକ ଆକାର ଦେଖାନ୍ତି। ତୁମେ ଉପର ଓ ତଳରେ ରଖିଛ; ତାଙ୍କର ଆଶ୍ରୟରେ ଆମେ ଘରେ ବସୁଛୁ। ତୁମେ ମାତୃମାନେ, ଚଳିତା ଏବଂ ବହୁ ଦୃତ ଜିନିଷକୁ ସ୍ଥାପନ କର। ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ବୃହଦ୍ଦିବର ଜନ୍ମ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ; ଇନ୍ଦ୍ର ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା, ମହାବଂଶର ଶାସକ, ସ୍ୱୟଂଶାସିତ, ସମସ୍ତ ଦୂର ସ୍ଥାନ ଖୋଲି ଆମକୁ ରକ୍ଷା ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହିପରି, ବୃହଦ୍ଦିବ, ଅଥର୍ବଣ ଋଷିର ବଂଶଜ, ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ନିଜ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି; ମାତରିଶ୍ୱାନଙ୍କର ଝିଅମାନେ, ଶତ୍ରୁତା ବିନା ଆସି, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ଆରମ୍ଭରେ ହେଲା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗର୍ଭ—ସେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଭୁ, ଶାସକ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି; ସେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଛି—କେଉଁ ଦେବତାକୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ? ସେ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିବା, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଛାୟା ଅମରତ୍ୱ, ତାଙ୍କର ଛାୟା ମୃତ୍ୟୁ—କେଉଁ ଦେବତାକୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ? ସେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ତାରେ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଓ ଚମକୁଥିବା ଜିନିଷର ଏକମାତ୍ର ରାଜା; ଦ୍ୱିପଦ ଓ ଚତୁର୍ପଦ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି—କେଉଁ ଦେବତାକୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ? ସେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ତାରେ ହିମପର୍ବତ, ସାଗର ଓ ନଦୀ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ହାତ ଦିଗଗୁଡିକ—କେଉଁ ଦେବତାକୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ? ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ଦିଗନ୍ତ ଆକାଶ ଓ ଦୃଢ଼ ପୃଥିବୀ ସ୍ଥିର ହୋଇଛି; ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରା ଆକାଶ ଏବଂ ମଝି ଅଞ୍ଚଳ ସ୍ଥାପିତ—କେଉଁ ଦେବତାକୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ? ଦୁଇ ବିଶାଳ ଜଗତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ କମ୍ପିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଓ ଚମକୁଥିବା ସ୍ଥାନରେ—କେଉଁ ଦେବତାକୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ? ମହା ଜଳ, ସମସ୍ତ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ତାହାରୁ ଦେବତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଦେବତା ଉଦ୍ଭବ—କେଉଁ ଦେବତାକୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ? ସେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ତାରେ ଜଳକୁ ଦେଖି, ସୃଷ୍ଟି ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ଯଜ୍ଞ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି; ସେ ଏକମାତ୍ର ଦେବତା, ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପରେ—କେଉଁ ଦେବତାକୁ ଆମେ ଆହୁତି ଦେବୁ?