ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦିନରେ, ବେଦିର ପାଖରେ ଯଜ୍ଞ ଚାଲିଥିଲା । ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଋଷିମୁନି, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ, ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ । ସମସ୍ତଙ୍କର ମନ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ସୋମରସ ପିଡ଼ାଯାଇଛି, ଏହି ପବିତ୍ର ରସ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସମର୍ପିତ ହେଉଛି । ଏହି ଯଜ୍ଞରେ, ଅନେକ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ସ୍ତୁତି ଗୀତ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛି, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛନ୍ତି—“ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶ୍ୱେତାଶ୍ୱାରେ ଚଢ଼ି ଏଠାକୁ ଆସ, ଏହି ସୋମରସ ପାନ କର ।” ଋଷିମାନେ ଆହ୍ୱାନ କରିଛନ୍ତି—“ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠାରେ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ଧୋଇଦିଆଯାଇଥିବା ସୋମ ରସ ପିଉ, ଏହି ରସ ତୁମ ପାଇଁ ପିଡ଼ାଯାଇଛି, ଏହା ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ ।” ସେମାନେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୋମ ରସ ଦେଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲାସିତ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଗାଈମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତି ଗୀତ ମାଧ୍ୟମରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି । ଏହି ଯଜ୍ଞ ଓ ଆହ୍ୱାନର ଶକ୍ତିରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ନ୍ୟାୟପରାୟଣ ପୁରୁଷମାନେ ଗୃହରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛନ୍ତି । ଭଲ କଥା କହୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଉଲ୍ଲାସରେ ଭରିଥିବା ମନ ନେଇ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ । ସମସ୍ତ ହିମ୍ନ ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି—“ତୁମେ ଯଜ୍ଞରେ ଆସ, ଏହି ସୋମ ରସ ପିଉ, ହେ ଦାତା, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଅନୁକୂଳତମ ।” ଏହି ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶୂରତା, ଦୟାଳୁତା ଓ ଶକ୍ତିର ଗୁଣଗାନ ହେଉଛି । ସେ ଅଜୟ, ସେ ଶତଶକ୍ତିଧର, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିଥିବା, ସୋମ ପାନ କରି ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଗୀତ ତାଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରୁଛି । ସପ୍ତ ପବିତ୍ର ଜଳ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସିନ୍ଧୁକୁ ପୂରଣ କରିଥିଲ, ସେହି ନବତି ନଉ ତଥା ନଉ ଧାରା ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ମାର୍ଗ ଖୋଲିଥିଲେ । ଏଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଳମାନେ ଆମକୁ ଅପମାନ ଓ ଅପଶାପରୁ ମୁକ୍ତ କରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଏହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁ ଜୟ କରିଥିଲ, ଏବଂ ତୁମ ସମଗ୍ର ଶକ୍ତିକୁ ପୁନଃ ପୁଷ୍ଟ କର । ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୌର୍ଯ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ପ୍ରଶଂସା ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଚାହେ । ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କରି, ସେ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ । ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହରାଇଥାଏ ଓ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଇଥାଏ । ଏହି ସମୟରେ, ଋଷିମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି—“ହେ ଦୟାଳୁ, କେବେ ଆମର ସ୍ତୁତି ତୁମକୁ ପ୍ରୀତିଦାୟକ ହେବ? କେବେ ତୁମେ ନିଜ ଦ୍ୱାର ଖୋଲି ଆମ ପାଖକୁ ଆସିବ? ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପିଡ଼ାଯାଇଥିବା ସୋମ ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଦାୟକ ହେଉ ।” ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଇ ତାମ୍ର ଘୋଡ଼ା, ସୁଯୋଜିତ ଓ ଶିଖଳ ମୁକ୍ତ, ଯୁଦ୍ଧ ଘୋଡ଼ା ପରି ଦୃତଗତିରେ ଚାଲୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ରେନ୍ସ ନିଜ ହାତରେ ଧରିଥିଲେ । ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଭୟ ଓ କ୍ଳାନ୍ତିରେ ପଳାଇଯାଏପରି, ସେମାନେ ଦୂର କରିଦିଏ । ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଶଂସିତ, ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଦୁଇ ନଦୀକୁ ଦୂର କରି ଧ୍ୱନି କରାନ୍ତି । ତିନି ଶିର ଓ ବିଶାଳ କେଶ ଧାରୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଦୁଇ ଓଠର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଜୟ କରନ୍ତି । ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସାରିତ କରନ୍ତି, ନିଜ କୌଶଳ ଓ ମାତରିଶ୍ୱାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶକ୍ତିକୁ ଗଢ଼ନ୍ତି । ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ ବଜ୍ର ତିଆରି କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଓଠ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶ ପରି । “ହେ ପ୍ରଶଂସିତ ଦେବ, ଆମ ପାପ ଦୂର କର, ଅନ୍ୟାୟ ଉପରେ ଜୟ ପାଇବା ପାଇଁ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ । ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞ, ଯେଉଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମକୁ ଦିଆଯାଏନି, ସେ କେବେ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିପାରିବ ନାହିଁ ।” ତୁମ ତିନି ଆଧାର ଯଜ୍ଞର ଯୋକରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ, ତୁମ ଗୌରବ ନୌକା ସହ ଏଠାକୁ ଆସ । ତୁମ ଉଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ ବିବିଧ ଉପଚାର ଏଠାରେ ଆର୍ପିତ, ଶୁଧ୍ଧ ଚମଚ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନିଜ ପାତ୍ରକୁ ପୂରଣ କର । ଶତବାର କିମ୍ବା ଦୁର୍ମିତ୍ର, ସୁମିତ୍ର ଯେତେବେଳେ ତୁମ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ, କୁତ୍ସାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ଦଳନରେ ତୁମେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଉଲ୍ଲେଖ ହେଉଛି । ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଦୁଇ ଦେବତା ଏକାଠି ଇଚ୍ଛା କରି, ନିଜ ଦେହ ଓ ମନକୁ ବୁନ୍କାରୀ ପରି ତାଣି, ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି । କ୍ରମେ, ଉଠ୍ ଝାଡ଼ିରେ ଉଠ ଉଟ ପରି ବିଶ୍ରାମ କର, ଘୋଡ଼ା ପରି ରେନ୍ସରେ ଚାଲିଥିବା, ଦୂତ ପରି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଜଳପାନ ପରି ଅଚଳ ନ ହେଅ । ଏହି ମିଳିତ ଶକ୍ତି, ପକ୍ଷୀର ପକ୍ଷ ପରି ଏକାଠି ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ପଶୁର ପରି ଉତ୍ସାହିତ, ଅଗ୍ନି ପରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ । ରଥଚାଳକ ପରି ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଯଜ୍ଞ କର । ପୁତ୍ର ପରି ପିତାଙ୍କୁ, ଜୟ ପାଇଁ ନରପତି ପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପରି ଧନ-ସମ୍ପଦ ପାଇଁ, କିରଣ ପରି ବାହୁକୁ, ଡାକରେ ଶ୍ରବଣ କର, ଆମ ଆହ୍ୱାନରେ ଆସ । ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ, ଶାଖା ପରି ପୋଷକକୁ, ଶିରିଷ ପରି ବନ୍ଧୁକୁ, ଶତଗୁଣ ପରି ଧର୍ମିକଙ୍କୁ, ଦୃତ ପରି ପୁରସ୍କାରକୁ, ଉତ୍ସାହ ପରି ଉତ୍ତାପକୁ, ମେଷ ପରି ଝୁଣ୍ଡକୁ, ଉପାସକ ପରି ଅର୍ପଣକୁ, ତୁମେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ । ହଳ ପରି କ୍ଷେତ୍ରକୁ, ଦୃତ ଧାବକ ପରି ଦୌଡ଼କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପରି ପ୍ରତିଯୋଗିତାକୁ, ପାତ୍ର ପରି ଜଳକୁ, ପାନକାରୀ ପରି ମଦକୁ, ଆମକୁ ଅକ୍ଷୟ ଶକ୍ତି ଓ ଅମର ଜୀବନ ଦିଅ । ପ୍ରେମିକ ପରି ପ୍ରେମିକାକୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପରି ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ, କଳାକାର ପରି କାର୍ଯ୍ୟକୁ, ଘୋଡ଼ା ପରି ରଥକୁ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ରମାନେ ପରି ଅକ୍ଳାନ୍ତ ଭାବରେ ଧନ ଗୃହରେ ଅଡ଼କିବେ ନାହିଁ । ମଧ ପରି ଉତ୍ତାପରେ, ଧନ ପରି ଗଭିରେ, ଭାଗ୍ୟବାନଙ୍କୁ ଭାଗ ପରି, ଶରୀରକୁ ଆବରଣ ପରି, ପକ୍ଷୀ ପରି ନିଡ଼କୁ, ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପରି, ମନକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପରି, ତୁମେ ଆସ । ଗଭୀରତାରେ ବୃହତ୍ତା, ପାଦରେ ଦୃଢତା, ବିପଦ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ, ଶ୍ରୋତା ପାଖରେ କାନ ପରି, ଆମକୁ ସ୍ମରଣ କର । ଭାଗ ପରି ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଅଂଶ ଦିଅ ।