ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ର, କୁଶିକ ବଂଶର ଗଣଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ, ଶୁଭ ଓ ସୁନ୍ଦର ସଙ୍ଗୀତରେ ବିଲୀନ ହେଉଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ, ଏହି ସଙ୍ଗୀତଗୁଡିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାରିପଟେ ଘେରି ରଖିଥିଲା, ଯାହା ଜୀବନକୁ ଏକ ନୂତନ ଦିଗରେ ନେବାର ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲା। ସେ ସଙ୍ଗୀତରେ ଅନେକ ଗାୟକଙ୍କର ନିର୍ମଳ ଗାୟନ ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନେକ ଗୀତ ଗାଇବାକୁ କୁହାଯାଇଥିଲା। ସମସ୍ତ ଗୀତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିଥିଲା, ଯାହା ସମୁଦ୍ର ଭଳି ବିସ୍ତାରିତ। ସେ ଚାରିକୁ ଚାଲାଇବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚାରିଓଟିର ମାଲିକ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପୁରସ୍କାରର ସତ୍ୟ ମାଲିକ ଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ମିତ୍ରତାରେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଆମକୁ ଦୃଢତା ଦେଇଥିଲା, ଏବଂ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ସଦା ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦେଖା ଦେଖାର ଅନେକ ଦାନ, ତାଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ କେବଳ ଅସଫଳ ହୁଏନି; ଯେତେବେଳେ ଗୋଷ୍ଠୀର ଧନ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ପ୍ରଶଂସକମାନେ ଖୁସିରେ ଅନନ୍ୟ ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ଦୃଢ ଓ ଯୁବ, ଅସୀମ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ସମସ୍ତ କାର୍ୟରେ ଅବିକାରୀ। ସେ ଗାଧାର ଗୁହାକୁ ଖୋଲିଥିଲେ, ଯାହା ଧନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଦେବତାମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ସେଙ୍କୁ ଖୋଜିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଆଗ୍ରହ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଦାନରେ, ଏକ ମହାନ ନଦୀକୁ ଆମେ ଚାରିକରିଥିଲୁ, ଯେଉଁଥିରେ ସଙ୍ଗୀତକାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ମାୟା ବଳରେ, ତୁମେ ଚତୁର ଶୁଷ୍ଣକୁ ଜୟ କରିଥିଲେ; ତୁମର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହାକୁ ଜାଣିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଉଚ୍ଚ ହେବାକୁ ଲାଗିଥିଲା। ସେହିପରି, ତାଙ୍କର ଗୀତ ମାଧ୍ୟମରେ, ତେଣୁ ତୁମେ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ଯାହାର ଦାନ ହଜାର ଗୁଣ। ତେଣୁ, ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଆମର ଦୂତ ଭାବରେ ବାଛିଲୁ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ସମସ୍ତ ଜାଣିଥିବା ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ତୁମେ ଏହି ନିର୍ମଳ ବିଦ୍ୟାର ଜନ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ତୁମେ ଆଗକୁ ଯାଇ, ଦେବତାମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କର। ଏହିପରି, ଅଗ୍ନି, ତୁମର ଦୀପ୍ତିରେ ଦେବତାମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମର ବିଦ୍ୟା ଓ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମେ ମଧୁର ରାସ୍ତାରେ ଦେବତାମାନେ ଆଣ, ଏବଂ ଆମ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅବଲୋକନରେ ଶୁଭ ଓ ସୁନ୍ଦର ଦାନ ଦିଅ। ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଅଗ୍ନି, ତୁମର ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାନ ଦିଅ। ତୁମେ ଯିଏ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେହି ଜନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଯେଉଁଥିରେ ତୁମେ ଦେବତାମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଆମର ଦାନ ଗ୍ରହଣ କର। ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଆଣିଥିଲେ, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ଆସିଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ସେଇ ଶୁଭ ଦାନରେ ଅନନ୍ୟ ହେବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ଏହିପରି, କାନ୍ବାସ୍ ଗଣ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ, ଓ ସେ ଦେବତାମାନେ ସଙ୍ଗୀତରେ ଭରିଥିଲେ, ଏବଂ ଶୁଭ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ।