ऊर्जं गावो यवसे पीवो अत्तन ऋतस्य याः सदने कोशे अङ्ग्ध्वे । तनूरेव तन्वो अस्तु भेषजमा सर्वतातिमदितिं वृणीमहे
गायींनी भरपूर गवत आणि पोषण मिळावं, ज्या सत्याच्या निवासात आणि पात्रात राहतात. आमच्या शरीरासाठी औषध तसंच असो जसं शरीरासाठी असावं; म्हणून आम्ही सर्वश्रेष्ठ अदितीचं निवड करतो.
क्रतुप्रावा जरिता शश्वतामव इन्द्र इद्भद्रा प्रमतिः सुतावताम् । पूर्णमूधर्दिव्यं यस्य सिक्तय आ सर्वतातिमदितिं वृणीमहे
गायकाला नेहमीची शक्ती लाभो; इंद्राची कृपा आणि शहाणपण सोम पिळणाऱ्यांना मिळो. ज्याचं दैवी पात्र नेहमी पूर्ण असतं, आम्ही सर्वश्रेष्ठ अदितीचं निवड करतो.
चित्रस्ते भानुः क्रतुप्रा अभिष्टिः सन्ति स्पृधो जरणिप्रा अधृष्टाः । रजिष्ठया रज्या पश्व आ गोस्तूतूर्षति पर्यग्रं दुवस्युः
तुझं तेज सुंदर आहे, तुझी शक्ती पूर्णत्व देणारी आहे; मदतीला तत्पर आणि जिंकता न येणारे सहकारी आहेत. उत्तम रथासह, गायींच्या स्तुतीने, गायक यज्ञाभोवती फिरतो आणि कृपा मागतो.
उद्बुध्यध्वं समनसः सखायः समग्निमिन्ध्वं बहवः सनीळाः । दधिक्रामग्निमुषसं च देवीमिन्द्रावतोऽवसे नि ह्वये वः
मित्रांनो, एकत्र मनाने जागे व्हा; अनेकांनी एकत्र येऊन अग्नी प्रज्वलित करा. दधिक्र, अग्नी, देवी उषा आणि इंद्र यांना मी मदतीसाठी हाक देतो.
मन्द्रा कृणुध्वं धिय आ तनुध्वं नावमरित्रपरणीं कृणुध्वम् । इष्कृणुध्वमायुधारं कृणुध्वं प्राञ्चं यज्ञं प्र णयता सखायः
आपल्या विचारांना आनंदी करा, त्यांना विस्तार द्या; सुरक्षितपणे पार करणारी नौका तयार करा. वाहिनी तयार करा, साधनं सज्ज करा; मित्रांनो, यज्ञ पुढे न्या.
युनक्त सीरा वि युगा तनुध्वं कृते योनौ वपतेह बीजम् । गिरा च श्रुष्टिः सभरा असन्नो नेदीय इत्सृण्यः पक्वमेयात्
नांगर जोडा, जुए लावा; तयार केलेल्या ओळीत बी पेरा. आवाज आणि प्रयत्नाने काम करणारे सज्ज राहोत; जवळचं शेत पिकलेलं धान्य देवो.
सीरा युञ्जन्ति कवयो युगा वि तन्वते पृथक् । धीरा देवेषु सुम्नया
कवींनी नांगर जोडलाय, जुए वेगवेगळ्या ओळींना लावल्या आहेत; शहाणे देवांना प्रसन्न करण्यासाठी प्रयत्न करतात.
निराहावान्कृणोतन सं वरत्रा दधातन । सिञ्चामहा अवतमुद्रिणं वयं सुषेकमनुपक्षितम्
ओळी तयार करा, जुए एकत्र ठेवा; वाहिनीत पाणी सोडा, भरपूर आणि अखंड धारा वाहू द्या.
इष्कृताहावमवतं सुवरत्रं सुषेचनम् । उद्रिणं सिञ्चे अक्षितम्
वाहिनी तयार करा, तिला भरपूर पाणी द्या, ती सुपीक करा; ओळीत अखंड धारा सोडा.
प्रीणीताश्वान्हितं जयाथ स्वस्तिवाहं रथमित्कृणुध्वम् । द्रोणाहावमवतमश्मचक्रमंसत्रकोशं सिञ्चता नृपाणम्
घोड्यांना खाऊ घाला, विजय मिळवा; सुख आणणारा रथ तयार करा. ओळी तयार करा, दगडी चाक, पात्र भरा, प्रमुखांसाठी पाणी ओता.
व्रजं कृणुध्वं स हि वो नृपाणो वर्म सीव्यध्वं बहुला पृथूनि । पुरः कृणुध्वमायसीरधृष्टा मा वः सुस्रोच्चमसो दृंहता तम्
कुंपण तयार करा, कारण ते तुमच्या प्रमुखांसाठी आहे; जाड आणि रुंद कवच शिवा. लोखंडाचं अभेद्य किल्ले तयार करा; तुमचं सुंदर पात्र शत्रूने फोडू नये.
आ वो धियं यज्ञियां वर्त ऊतये देवा देवीं यजतां यज्ञियामिह । सा नो दुहीयद्यवसेव गत्वी सहस्रधारा पयसा मही गौः
देवतांनो, आम्ही आमच्या पवित्र बुद्धीने तुमच्याकडे मदतीसाठी वळतो. ही पूजनीय देवी इथे पूजली जावी. ती देवी, जशी हजार धारांनी दूध देणारी मोठी गाय, तशीच आमच्यासाठी भरपूर संपत्ती आणि पोषण देईल.
आ तू षिञ्च हरिमीं द्रोरुपस्थे वाशीभिस्तक्षताश्मन्मयीभिः । परि ष्वजध्वं दश कक्ष्याभिरुभे धुरौ प्रति वह्निं युनक्त
सोन्यासारख्या रंगाच्या हविर्द्रव्याचा ओतावा त्या पात्रात; कुऱ्हाडीने आणि दगडी साधनांनी त्याला तयार करा. दहा पट्ट्यांनी त्याला घट्ट धरून घ्या; दोन्ही जुवे जोडा आणि अग्नीला त्याच्या जागी स्थापित करा.
उभे धुरौ वह्निरापिब्दमानोऽन्तर्योनेव चरति द्विजानिः । वनस्पतिं वन आस्थापयध्वं नि षू दधिध्वमखनन्त उत्सम्
दोन्ही जुवांतून अग्नी पितो आणि गर्भात असलेल्या द्विजाप्रमाणे आत फिरतो. लाकडात लाकडी खांब घट्ट रोवा; त्याला खाली ठेवा आणि विहीर खोदायला सुरुवात करा.
कपृन्नरः कपृथमुद्दधातन चोदयत खुदत वाजसातये । निष्टिग्र्यः पुत्रमा च्यावयोतय इन्द्रं सबाध इह सोमपीतये
माणसांनो, प्रसिद्ध आणि गौरवशाली खांब उचला; प्रयत्न करा, बळासाठी विहीर खोदून काढा. काठी असलेला तो मुलाला हलवा; इंद्राला येथे सर्वांसोबत सोमपानासाठी बोलवा.
प्र ते रथं मिथूकृतमिन्द्रोऽवतु धृष्णुया । अस्मिन्नाजौ पुरुहूत श्रवाय्ये धनभक्षेषु नोऽव
इंद्रा, तुझ्या सामर्थ्याने हा समसमान रथ सुरक्षित ठेव. या युद्धात, सतत आवाहन केलेल्या, कीर्ती आणि संपत्ती मिळवण्यासाठी आम्हाला रक्षण कर.
उत्स्म वातो वहति वासोऽस्या अधिरथं यदजयत्सहस्रम् । रथीरभून्मुद्गलानी गविष्टौ भरे कृतं व्यचेदिन्द्रसेना
वारा वाहतो, त्याचे वस्त्र रथावर आहे, जेव्हा त्याने हजार जिंकले. गायी मिळवण्यासाठीच्या स्पर्धेत मुद्गलानी रथी झाली; युद्धात इंद्राच्या सैन्याने शत्रूंना पळवले.
अन्तर्यच्छ जिघांसतो वज्रमिन्द्राभिदासतः । दासस्य वा मघवन्नार्यस्य वा सनुतर्यवया वधम्
इंद्रा, जो मारण्याचा प्रयत्न करतो त्याचे शस्त्र थांबव. दास असो वा आर्य, दयाळू इंद्रा, शत्रूचे शस्त्र नष्ट होवो.
उद्नो ह्रदमपिबज्जर्हृषाणः कूटं स्म तृंहदभिमातिमेति । प्र मुष्कभारः श्रव इच्छमानोऽजिरं बाहू अभरत्सिषासन्
तो गर्जत खोल तलावाचे पाणी प्याला; त्याने किल्ला फोडला आणि शत्रूवर विजय मिळवला. कीर्ती मिळवण्यासाठी त्याने जलद हातांनी जड ओझे उचलले आणि विजयासाठी झगडला.
न्यक्रन्दयन्नुपयन्त एनममेहयन्वृषभं मध्य आजेः । तेन सूभर्वं शतवत्सहस्रं गवां मुद्गलः प्रधने जिगाय
ते ओरडत, त्याला वेढून, बैलासारखे मध्ये लघवी करत आले. त्या बळावर मुद्गलाने युद्धात शंभर, हजार गायी जिंकल्या.
ककर्दवे वृषभो युक्त आसीदवावचीत्सारथिरस्य केशी । दुधेर्युक्तस्य द्रवतः सहानस ऋच्छन्ति ष्मा निष्पदो मुद्गलानीम्
चिखलात बैल जुवेने जोडला होता, त्याचा केसाळ सारथी खाली उभा होता. जुळलेल्या गायींचे धावणारे पाय वेगाने धावत मुद्गलानीसाठी ध्येय गाठले.
उत प्रधिमुदहन्नस्य विद्वानुपायुनग्वंसगमत्र शिक्षन् । इन्द्र उदावत्पतिमघ्न्यानामरंहत पद्याभिः ककुद्मान्
ज्याला स्पर्धेचे ज्ञान होते, त्याने प्रतिस्पर्ध्यावर वार केला आणि मार्गाकडे गेला, इथे शिकला. इंद्र, जो अजोडांचा स्वामी आहे, त्याने आपल्या पावलांनी कळपांना पुढे नेले.
शुनमष्ट्राव्यचरत्कपर्दी वरत्रायां दार्वानह्यमानः । नृम्णानि कृण्वन्बहवे जनाय गाः पस्पशानस्तविषीरधत्त
वेणी घातलेला तो, बक्षीसाच्या स्पर्धेत, लाकडी काठीने हाकला जात होता. अनेकांसाठी शौर्यकृत्ये करत, गायींना स्पर्श करून त्याने बळ मिळवले.
इमं तं पश्य वृषभस्य युञ्जं काष्ठाया मध्ये द्रुघणं शयानम् । येन जिगाय शतवत्सहस्रं गवां मुद्गलः पृतनाज्येषु
हा बघ, बैलाला जोडलेला, लाकडाच्या मध्ये पडलेला, सारथी विश्रांती घेत आहे. त्याच्यामुळे मुद्गलाने युद्धातील स्पर्धांमध्ये शंभर, हजार गायी जिंकल्या.
आरे अघा को न्वित्था ददर्श यं युञ्जन्ति तम्वा स्थापयन्ति । नास्मै तृणं नोदकमा भरन्त्युत्तरो धुरो वहति प्रदेदिशत्
दूर कुणी त्याला पाहिले आहे का? ज्याला ते जुवेने जोडतात किंवा जागी ठेवतात? त्याच्यासाठी गवतही नाही, पाणीही नाही; वरचे जुवे भार वाहते आणि पुढे नेते.
परिवृक्तेव पतिविद्यमानट् पीप्याना कूचक्रेणेव सिञ्चन् । एषैष्या चिद्रथ्या जयेम सुमङ्गलं सिनवदस्तु सातम्
जणू एखादी स्त्री, एकटी पडली की नवऱ्याचा शोध घेत आहे, किंवा वाहत्या पाण्याच्या प्रवाहासारखी फुगते, ओसंडते. हा रथ जरी जुना असला तरी, आपण जिंकू, चांगले भाग्य आणि विजय मिळो.
त्वं विश्वस्य जगतश्चक्षुरिन्द्रासि चक्षुषः । वृषा यदाजिं वृषणा सिषाससि चोदयन्वध्रिणा युजा
इंद्रा, तू सर्व जगाचा डोळा आहेस; दृष्टीचा डोळा आहेस. बैलासारखा, तू बलवानांची स्पर्धा पुढे नेतोस आणि आपल्या साथीदारासह अजोडांना प्रवृत्त करतोस.
आशुः शिशानो वृषभो न भीमो घनाघनः क्षोभणश्चर्षणीनाम् । संक्रन्दनोऽनिमिष एकवीरः शतं सेना अजयत्साकमिन्द्रः
वेगवान, भयंकर, बलवान बैलासारखा, सर्वांना घाबरवणारा, सैन्याचा नाश करणारा, लोकांना हलवणारा; मोठ्याने गर्जणारा, न थकणारा, एकटा वीर — इंद्राने शंभर सैन्यांसह विजय मिळवला.
संक्रन्दनेनानिमिषेण जिष्णुना युत्कारेण दुश्च्यवनेन धृष्णुना । तदिन्द्रेण जयत तत्सहध्वं युधो नर इषुहस्तेन वृष्णा
गर्जना करणाऱ्या, न थकणाऱ्या, विजयी, युद्धाच्या गर्जनेसह, धाडसी, पराक्रमी — अशा इंद्राच्या बळावर जिंका; युद्धात सर्वजण एकत्र उभे रहा, बाणधारी बलवानासोबत.
स इषुहस्तैः स निषङ्गिभिर्वशी संस्रष्टा स युध इन्द्रो गणेन । संसृष्टजित्सोमपा बाहुशर्ध्युग्रधन्वा प्रतिहिताभिरस्ता
तो इंद्र, हातात बाण घेतलेले आणि कंबरेला भाता बांधलेले वीरांसह, रणात पुढे राहतो. आपल्या सैन्याबरोबर तो शत्रूंना हरवतो. एकत्रित लढाईत तो नेहमी जिंकतो, सोमपान करणारा, बलवान, कठोर धनुष्यधारी, उग्र, आणि शस्त्र उगारून ठाम उभा राहतो.