अग्ने त्वचं यातुधानस्य भिन्धि हिंस्राशनिर्हरसा हन्त्वेनम् । प्र पर्वाणि जातवेदः शृणीहि क्रव्यात्क्रविष्णुर्वि चिनोतु वृक्णम्
हे अग्निदेव, त्या जादूटोण्याची कातडी फाड. तुझ्या तिखट ज्वाळांनी त्याचा नाश कर. हे जातवेद, त्याच्या सांध्यांना तोड, आणि मांस खाणाऱ्या रूपात त्याचे अवयव वेगळे कर.
यत्रेदानीं पश्यसि जातवेदस्तिष्ठन्तमग्न उत वा चरन्तम् । यद्वान्तरिक्षे पथिभिः पतन्तं तमस्ता विध्य शर्वा शिशानः
हे जातवेद, जिथे कुठे तो उभा आहे, चालतो आहे किंवा आकाशातून उडतो आहे, तिथेच, तुझ्या तिखट दातांनी त्याला ठार कर.
उतालब्धं स्पृणुहि जातवेद आलेभानादृष्टिभिर्यातुधानात् । अग्ने पूर्वो नि जहि शोशुचान आमादः क्ष्विङ्कास्तमदन्त्वेनीः
जरी तो सापडला तरी, हे जातवेद, तुझ्या दृष्टीने त्या जादूटोण्याची मळ साफ कर. हे अग्निदेव, तुझ्या ज्वाळांनी पुढच्या जादूटोण्यांना जाळ, आणि उरलेले मांस खाणाऱ्यांना खाऊ दे.
इह प्र ब्रूहि यतमः सो अग्ने यो यातुधानो य इदं कृणोति । तमा रभस्व समिधा यविष्ठ नृचक्षसश्चक्षुषे रन्धयैनम्
हे अग्निदेव, इथे सांग, कोण जादूटोणा आहे, कोण हे करतो आहे. तुझ्या प्रज्वलित ज्वाळांनी त्याला पकड, आणि त्याची दृष्टी लोकांपासून लपव.
तीक्ष्णेनाग्ने चक्षुषा रक्ष यज्ञं प्राञ्चं वसुभ्यः प्र णय प्रचेतः । हिंस्रं रक्षांस्यभि शोशुचानं मा त्वा दभन्यातुधाना नृचक्षः
तुझ्या तिखट नजरेने, हे अग्निदेव, यज्ञाचे रक्षण कर. ज्ञानी आणि चांगल्यांसाठी यज्ञ पुढे ने. तुझ्या तेजाने त्या भयंकर राक्षसांना जाळ, आणि जादूटोण्यांनी तुला इजा होऊ देऊ नकोस.
नृचक्षा रक्षः परि पश्य विक्षु तस्य त्रीणि प्रति शृणीह्यग्रा । तस्याग्ने पृष्टीर्हरसा शृणीहि त्रेधा मूलं यातुधानस्य वृश्च
हे दूरदृष्टी असणाऱ्या अग्निदेव, सर्व लोकांमध्ये त्या राक्षसाला पाहा. त्याचे तीन पुढचे सांधे तोड. त्याच्या पाठीला तुझ्या शक्तीने फाड, आणि त्या जादूटोण्याचे मूळ तीन भागांत कापा.
त्रिर्यातुधानः प्रसितिं त एत्वृतं यो अग्ने अनृतेन हन्ति । तमर्चिषा स्फूर्जयञ्जातवेदः समक्षमेनं गृणते नि वृङ्धि
तीनदा तो जादूटोणा आपल्या शेवटी पोहोचो, जो खोट्याने सत्याला मारतो. हे जातवेद, तुझ्या ज्वाळांनी त्याला जाळ, आणि भक्तांसमोर त्याला खाली पाड.
तदग्ने चक्षुः प्रति धेहि रेभे शफारुजं येन पश्यसि यातुधानम् । अथर्ववज्ज्योतिषा दैव्येन सत्यं धूर्वन्तमचितं न्योष
हे अग्निदेव, ती दृष्टी ठेव, ज्याने तू जादूटोण्याला त्याचे खुर आणि शिंगे तुटलेले पाहतोस. अथर्वणाच्या प्रकाशाने, दैवी सत्याने, अस्थिर आणि अज्ञानी असणाऱ्याला खाली पाड.
यदग्ने अद्य मिथुना शपातो यद्वाचस्तृष्टं जनयन्त रेभाः । मन्योर्मनसः शरव्या जायते या तया विध्य हृदये यातुधानान्
आज कोणतीही शापांची जोडीने दिली असेल, किंवा जादूटोण्यांनी जी वचने बोलली असतील, किंवा राग किंवा मनातून जी बाण निर्माण झाले असतील, त्या सर्वांनी, हे अग्निदेव, त्या जादूटोण्यांच्या हृदयात भेद कर.
परा शृणीहि तपसा यातुधानान्पराग्ने रक्षो हरसा शृणीहि । परार्चिषा मूरदेवाञ्छृणीहि परासुतृपो अभि शोशुचानः
तुझ्या उष्णतेने जादूटोण्यांना दूर लोट. तुझ्या शक्तीने राक्षसांना दूर कर. तुझ्या ज्वाळांनी मूळ नसलेल्यांना दूर कर. तुझ्या तेजाने, कधीही न तृप्त होणाऱ्यांना दूर कर.
पराद्य देवा वृजिनं शृणन्तु प्रत्यगेनं शपथा यन्तु तृष्टाः । वाचास्तेनं शरव ऋच्छन्तु मर्मन्विश्वस्यैतु प्रसितिं यातुधानः
आज देवांनी दूरवरून पाप ऐकावे. शाप परत त्या जादूटोण्यांकडे जावोत. शब्दांचे बाण त्या चोराला भेदोत. जादूटोणा आपल्या सर्व मार्गांच्या शेवटी पोहोचो.
यः पौरुषेयेण क्रविषा समङ्क्ते यो अश्व्येन पशुना यातुधानः । यो अघ्न्याया भरति क्षीरमग्ने तेषां शीर्षाणि हरसापि वृश्च
जो मनुष्याच्या मांसाने, घोड्याने किंवा जनावराने स्वतःला चोळतो, किंवा जो मारू नये अशा गायीचे दूध आणतो, हे अग्निदेव, त्यांच्या डोक्यांना तुझ्या शक्तीने फाड.
संवत्सरीणं पय उस्रियायास्तस्य माशीद्यातुधानो नृचक्षः । पीयूषमग्ने यतमस्तितृप्सात्तं प्रत्यञ्चमर्चिषा विध्य मर्मन्
गायीचे वार्षिक दूध त्या जादूटोण्यांनी, हे दूरदृष्टी असणाऱ्या, खाऊ नये. हे अग्निदेव, जो कोणी तृप्तीच्या इच्छेने गोडते मागतो, त्याला तुझ्या ज्वाळांनी उलटून, त्याच्या मर्मावर भेद.
विषं गवां यातुधानाः पिबन्त्वा वृश्च्यन्तामदितये दुरेवाः । परैनान्देवः सविता ददातु परा भागमोषधीनां जयन्ताम्
त्या जादूटोण्यांनी गायीचे विष प्यावे. दुष्ट लोक अदितीपासून वेगळे व्हावेत. देव सविता त्यांना दूर लोटो. औषधींचा वाटा जिंकू दे.
सनादग्ने मृणसि यातुधानान्न त्वा रक्षांसि पृतनासु जिग्युः । अनु दह सहमूरान्क्रव्यादो मा ते हेत्या मुक्षत दैव्यायाः
पूर्वीपासून, हे अग्निदेव, तू जादूटोण्यांचा नाश करतोस. राक्षसांनी तुला युद्धात कधीही जिंकले नाही. मांस खाणाऱ्या साथीदारांना जाळ, आणि दैवी अस्त्र तुझ्या हातून चुकू नये.
त्वं नो अग्ने अधरादुदक्तात्त्वं पश्चादुत रक्षा पुरस्तात् । प्रति ते ते अजरासस्तपिष्ठा अघशंसं शोशुचतो दहन्तु
अग्ने, तू आम्हाला खालून वर उचललेस; तू मागून आणि समोरूनही आमचे रक्षण करतोस. तुझ्या कधीही न संपणाऱ्या, तीक्ष्ण ज्वाळांनी आमच्यावर वाईट विचार करणाऱ्याला जाळून टाक.
पश्चात्पुरस्तादधरादुदक्तात्कविः काव्येन परि पाहि राजन् । सखे सखायमजरो जरिम्णेऽग्ने मर्ताँ अमर्त्यस्त्वं नः
मागून, समोरून, खालून, वरून — हे बुद्धिमान राजा, तुझ्या ज्ञानाने आमचे रक्षण कर. मित्रा, आपल्या मित्राचे वार्धक्यापासून रक्षण कर; अग्ने, जरी आम्ही मरणार, तरी तू आमच्यासाठी अमर आहेस.
परि त्वाग्ने पुरं वयं विप्रं सहस्य धीमहि । धृषद्वर्णं दिवेदिवे हन्तारं भङ्गुरावताम्
अग्ने, आम्ही तुझ्याभोवती एक किल्ला उभारतो, तू बलशाली ऋषी आहेस. प्रत्येक दिवशी आम्ही तुझ्या स्थिर तेजाचे स्मरण करतो, तू नियमभंग करणाऱ्यांचा नाश करणारा आहेस.
विषेण भङ्गुरावतः प्रति ष्म रक्षसो दह । अग्ने तिग्मेन शोचिषा तपुरग्राभिरृष्टिभिः
नियम मोडणाऱ्यांना विषाने ठार कर; अग्ने, तुझ्या तीक्ष्ण ज्वाळांनी आणि प्रखर भाल्यांनी राक्षसांना जाळून टाक.
प्रत्यग्ने मिथुना दह यातुधाना किमीदिना । सं त्वा शिशामि जागृह्यदब्धं विप्र मन्मभिः
अग्ने, तुझ्या प्रचंड ज्वाळांनी जोडगोळी असलेल्या यातुधानांना जाळ. हे अखंडित ऋष्या, मी माझ्या मनाने तुला जागृत राहण्यासाठी प्रार्थना करतो.
प्रत्यग्ने हरसा हरः शृणीहि विश्वतः प्रति । यातुधानस्य रक्षसो बलं वि रुज वीर्यम्
अग्ने, तुझ्या सामर्थ्याने सर्वत्र आमचा आवाज ऐक. राक्षस आणि दुष्ट आत्म्यांचे बळ आणि धैर्य मोडून टाक.
हविष्पान्तमजरं स्वर्विदि दिविस्पृश्याहुतं जुष्टमग्नौ । तस्य भर्मणे भुवनाय देवा धर्मणे कं स्वधया पप्रथन्त
जो अमर आहे, प्रकाश देणारा आहे, जो आहुती स्वीकारतो, आकाशाला स्पर्श करतो, अग्नीमध्ये आवडता आहे — त्याच्या आधारासाठी देवांनी आपल्या धर्माने आणि स्वभावाने जगात स्वतःला पसरवले.
गीर्णं भुवनं तमसापगूळ्हमाविः स्वरभवज्जाते अग्नौ । तस्य देवाः पृथिवी द्यौरुतापोऽरणयन्नोषधीः सख्ये अस्य
अंधाराने झाकलेले जग अग्नीमध्ये जन्मलेल्या प्रकाशाने प्रकट झाले. त्याच्यासाठी देव, पृथ्वी, आकाश, पाणी आणि वनस्पती हे सर्व त्याचे मित्र झाले.
देवेभिर्न्विषितो यज्ञियेभिरग्निं स्तोषाण्यजरं बृहन्तम् । यो भानुना पृथिवीं द्यामुतेमामाततान रोदसी अन्तरिक्षम्
देवतांसह, पूजनीयांसह, मी अमर आणि महान अग्नीचे स्तवन करतो, ज्याने आपल्या तेजाने पृथ्वी, आकाश, हे दोन लोक आणि अंतरिक्ष व्यापले.
यो होतासीत्प्रथमो देवजुष्टो यं समाञ्जन्नाज्येना वृणानाः । स पतत्रीत्वरं स्था जगद्यच्छ्वात्रमग्निरकृणोज्जातवेदाः
तो पहिला पुरोहित होता, देवांना प्रिय, ज्याला त्यांनी तुपाने निवडले. तो पंखधारी, जगासाठी स्थान निर्माण करणारा; सर्व जन्मांचा जाणणारा अग्नीने व्यवस्था निर्माण केली.
यज्जातवेदो भुवनस्य मूर्धन्नतिष्ठो अग्ने सह रोचनेन । तं त्वाहेम मतिभिर्गीर्भिरुक्थैः स यज्ञियो अभवो रोदसिप्राः
जेव्हा तू, सर्व जन्मांचा जाणारा, अग्ने, आपल्या तेजाने जगाच्या शिरोभागी उभा होतास, तेव्हा आम्ही तुला विचारांनी, शब्दांनी, स्तोत्रांनी गौरवतो; तू पूजनीय झाला, दोन्ही लोकांचा स्वामी झाला.
मूर्धा भुवो भवति नक्तमग्निस्ततः सूर्यो जायते प्रातरुद्यन् । मायामू तु यज्ञियानामेतामपो यत्तूर्णिश्चरति प्रजानन्
रात्री अग्नी जगाचा शिरोभाग होतो; मग सकाळी सूर्याचा जन्म होतो. हे पूजनीयांचे अद्भुत कार्य आहे; पाणी आपले कार्य जाणून वेगाने वाहते.
दृशेन्यो यो महिना समिद्धोऽरोचत दिवियोनिर्विभावा । तस्मिन्नग्नौ सूक्तवाकेन देवा हविर्विश्व आजुहवुस्तनूपाः
जो तेजाने प्रकट होतो, महानतेने उजळतो, आकाशातील गर्भासारखा तेजस्वी आहे — त्या अग्नीमध्ये, पवित्र वाणीने, देवांनी, संततीचे रक्षण करणाऱ्यांनी, सर्व आहुती अर्पण केल्या.
सूक्तवाकं प्रथममादिदग्निमादिद्धविरजनयन्त देवाः । स एषां यज्ञो अभवत्तनूपास्तं द्यौर्वेद तं पृथिवी तमापः
पवित्र वाणीने देवांनी प्रथम अग्नीला प्रज्वलित केले; त्याच्यापासून त्यांनी आहुती निर्माण केली. तो त्यांचा यज्ञ झाला, संततीचा रक्षक; आकाश, पृथ्वी आणि पाणी त्याला ओळखतात.
यं देवासोऽजनयन्ताग्निं यस्मिन्नाजुहवुर्भुवनानि विश्वा । सो अर्चिषा पृथिवीं द्यामुतेमामृजूयमानो अतपन्महित्वा
ज्याला देवांनी निर्माण केले, ज्यामध्ये सर्व जगाने आहुती दिल्या, त्याने आपल्या ज्वाळेने पृथ्वी, आकाश आणि हे लोक तेजाने प्रकाशित केले.